Το πιο πρόσφατο
(Της λογοτεχνίας) το Τέρας
Ήταν μια φορά κι έναν καιρό
παλιά, πολύ παλιά, μια ιστορία.
Μιλούσε για έναν Δράκο φοβερό
που ζούσε μέσα στα βιβλία. …
Αρχική › Δημιουργοί › Τ › Σωκράτης Τσελεγκαρίδης
Δημιουργός
Το πιο πρόσφατο
Ήταν μια φορά κι έναν καιρό
παλιά, πολύ παλιά, μια ιστορία.
Μιλούσε για έναν Δράκο φοβερό
που ζούσε μέσα στα βιβλία. …
Κλείνω τα μάτια μου
και δεν θυμάμαι τα δικά σου
καλή μου, αλήθεια …
Όταν αναρωτιέμαι πόσο απίστευτα ηλίθιος είμαι αποφεύγω να κοιτάξω κατάματα καθρέφτη.
Απόψε θα έφευγα. Μα στεναχωρήθηκε ο Θεός και άρχισε να κλαίει. Απόψε θα πέθαινα. Μα ούρλιαξε ο Χάρος πως η αγάπη για όλα φταίει.
Με το δεκατριάρι. Το γερμανοπολύγωνο! Και η βαριά πόρτα του λέβητα ανοίγει. Και το άνοιγμα φέρνει κάτι βαρύ στην ατμόσφαιρα. Σήψη και σαπίλα. Γεμίζει το λεβητοστάσιο θανατικό. Ναι. Κάτι που θάνατο…
Μη με ρωτάς το γιατί. Σού λέω έχει παραφρονήσει ο κόσμος! Και τί περισσότερο να χρειάζεται ένας άνθρωπος; Τί παραπάνω; Τί επιπλέον; Τί καλύτερο από μια αγκαλιά; Έστω και ψυχρή.
Τα καθαρά θα σηκώσω πανιά με θάλασσες κι ανέμους μακριά να πάω να δω και να ζήσω.
Χαμογέλα λοιπόν θα πεθάνουμε κι εμείς μικρό το θέατρο και δεν υπάρχει νικητής χαμογέλα η μάχη ποτέ δεν τελειώνει έρχεται ο Ήλιος και όταν φεύγει νυχτώνει.
Πρέπει να μείνεις όρθια
όταν τα πάντα καταρρέουν γύρω σου
όταν γκρεμίζεται η ζωή σου …
Και πατάει γκάζια η Ζωή να παραβγεί σαν να θέλει του ίδιου του χρόνου ή ίσως ακόμα ακόμα και του ίδιου του θανάτου.
Και τίποτα δεν είναι όπως πρώτα
τίποτα δεν είναι διαφορετικό.
Τα δευτερόλεπτο χτίζουν αιώνες …
Το Δέντρο της Ζωής είχε χρόνια να ανθοφορήσει. Καθώς η Ζωή κουβαλούσε έναν ατελείωτο χειμώνα, το Δέντρο της που την ακολουθούσε πιστά στις πιο απόκρυφες χαράδρες της ψυχής της, δεν μπορούσε παρά να…
- Σήκω! Πρέπει να έχει ωραίο φεγγάρι απόψε. Πάρε με από εδώ, σε παρακαλώ. Σήκω! Έχω ξεχάσει την όψη του ουρανού. Πάμε μια βόλτα στην επιφάνεια. Έλα να βγούμε από εδώ μέσα για λίγο. Μια φέτα όνειρο να…