Αρχική › Δημιουργοί › Τ › Αικατερίνη Τεμπέλη
Δημιουργός
Το πιο πρόσφατο
Έτυχε τις μέρες που μου προτάθηκε να γράψω αυτό το κείμενο να διαβάζω “Το χάρτινο σπίτι” του Αργεντινού συγγραφέα Κάρλος Μαρία Ντομίνγκες. Και στις πρώτες γραμμές του μυθιστορήματός του εκείνος ισχυρίζεται πως “τα βιβλία αλλάζουν το πεπρωμένο των ανθρώπων”. Γιατί είν’ επικίνδυνα. Δίκιο έχει, σκέφτηκα. Επικίνδυνα ναι. Αλλά κι…
Διαβάστε →Κουλουριασμένο μου μικρό (σ)... Τι αξία τάχα να προσθέσω εγώ στο -ο- σου. Του μηδενός ή του απείρου; Να σου χορέψω στη γραμμή να μου ανασάνεις σύμπαν ή να σου δείξω το κενό εντός σου; Κι αυτή η άκρη…
Αχ εσύ, Kerouac με τους δρόμους σου… Εσύ, ο Paco Ignasio, ο Marcos και μερικοί ακόμα. Στοιχειά μου αιώνια, πόσες σπονδές μ’ αγνή τεκίλα; Πλωτίνε, πόσες; Διάπυρη περνάω στις βουβές σας παραισθήσεις.…
Με τελείως διαφορετικό ύφος από τα προηγούμενα βιβλία της, η Κατερίνα Τεμπέλη έρχεται τούτη τη φορά με μια συλλογή διηγημάτων που κινούνται γύρω από τον άνθρωπο. Η κάθε μία από τις ιστορίες…
?Ζηλεύω που δεν είμαι ένα άσπρο σεντόνι ξενοδοχείου. Ζηλεύω που δεν μπορώ να ξεγράψω, τόσο εύκολα όπως αυτά, τους ανθρώπους που κοιμούνται στην αγκαλιά μου, τους ανθρώπους που με τσαλακώνουν, αλλά κι…
Θες να κρυφτείς μες τα μαλλιά μου;
Ολόγυρά μας φύκια, μοχθηρό νερό,
μαύρα κοχύλια, σκουριασμένα βότσαλα. …
ΜΠΛΕ ΤΟΥ ΚΟΒΑΛΤΙΟΥ
..
Τέμνουσες ματιές. …
