Μια γαλήνη απλώνεται στης νύχτας τα μυστικάτα εγκαταλελειμμένα βλέφαρα τρεμοπαίζουν στη σιγαλιάβάλσαμο στάζει στης νοσταλγίας το φιλίστην γκρίζα πολιτεία,ο κόσμος χορεύει, στων αστεριών τη μουσικήστα γυμνά ερείπια, παγερό περιδιαβαίνει τ' αγέριγέρνουν...

Αναμμένο κάρβουνο η ψυχή προδόθηκε, παγιδεύτηκε στην πυρκαγιά έλιωσαν τα φτερά της σαν κερί, οι στάχτες της σκοτεινιασμένο σύννεφο στη γη Ένα πικρό παράπονο έδωσε τη θέση του στην αγάπη ο αποκαμωμένος ήλιος εξομολογήθηκε τη σκοτεινιά του και...

Φύτεψα ένα κλωνί βασιλικό στ'άδεια παρτέρια της ψυχής ήταν ο μόνος τρόπος να πάρω τ'άρωμά του το χάδι του τις ώρες της βροχής δρόσιζε της σκέψης μου το καταφύγιο με επισκέπτονταν τις άδειες ώρες στα παρτέρια της μοναξιάς μύρωνε τους λυγμούς στους άθλιους καιρούς...

Σκληρά αγκάθια καρφώθηκαν στις πατούσες της ψυχής, σε μικρά κομματάκια διαλύθηκαν. Οι ραγισμένες μέρες μ' αποκαρδιώνουν, δεν τολμώ να τα ξανακολλήσω.  Έτσι κι αλλιώς κι οι αναμνήσεις σκόρπισαν, η ζωή σέρνεται ξοφλημένη. Ο καιρός πληγώθηκε, σ' άδεια θάλασσα...

  Εκείνη την αυγή έφτασα πιο κοντά στην αρχή του τέλους. Έφτασα ευτυχώς νωρίς στον σταθμό των λησμονημένων, στην αποβάθρα της νέας ζωής. Πήγα εκεί στην ξενιτιά των λησμονημένων μ' όλους τους φευγάτους. Τι λάθος έκανα αναρωτιόμουν και βρέχει φωτιά στη στράτα...

Σώπασε και τα χαλάσματα σωπαίνουν, τα σκέπασε η βαρυχειμωνιά. Και η σιωπή σωπαίνει, βυθίστηκε στη φουρτουνιασμένη θάλασσα, σκορπίστηκε στου ορίζοντα τα σημεία. Φλέγονται τ'άστρα, τα φαντάσματα της λήθης ταμπουρώθηκαν πίσω απ' τα σύννεφα. Ο δρόμος μυρίζει μπαρούτι,...

Για να δείτε ολόκληρο το ημερολόγιο ή να το κατεβάσετε δωρεάν, κλικ...

Η αλμύρα της θάλασσας καίει τα βήματά μου, ο δρόμος είναι πληγωμένος, τα καράβια ματωμένα. Οι γλάροι πέταξαν μακριά, μόνο δυο ανήμπορα χελιδόνια άφησαν τα πληγωμένα τους φτερά κι έπεσαν νεκρά, να μου θυμίζουν τις νεκρές ελπίδες. Δίπλα μου τα παιδιά στήνουν γιορτή,...

Πνίγονται οι ψυχές στη λίμνη Αχερουσία δάκρυα παγωμένα τις σκεπάζουν μαύρο πανί στην κουπαστή τα καλοκαίρια να τις χαϊδέψουν πού είναι τα χέρια κουμάντο κάνει μόνο ο βαρκάρης δεν του ξεφεύγουν λεπτομέρειες κατάματα να τις κοιτάξουν πού είναι τα μάτια δεύτερη ζωή...

Τι να θρηνήσω πια τις νύχτες τις κομματιασμένες στου φεγγαριού τις ατέλειωτες τις σιωπές μαράθηκαν τα γιασεμιά μου απάντηση καμιά δεν πήρε η καρδιά μου ένα φόβο μου προσέφερε η νύχτα τα βλέφαρά μου ασάλευτα τον αγκαλιάζουν μα κάπου στης νύχτας την άκρη ένας δρόμος...

Η πόλη έρμη, τα φώτα γκρίζα. Μια ασάλευτη ματιά όργωνε τους βρόμικους δρόμους, την αλήθεια ζητούσε, μα δεν την ήθελε κανείς. Έτρεχαν οι καιροί αναμαλλιασμένοι κι ο αέρας έσερνε του φεγγαριού το αίμα. Στη βιασύνη του χρόνου χόρευε η θλίψη στην παγωνιά. Οι δρόμοι της...

Με πνίγει απόψε το παράπονο τα δάκρυα δυνατή βροχή στο πρόσωπό μου καυτός ο αέρας, ο κόσμος αδιάφορος κι εσύ να φεύγεις μακριά απ’ τ’ όνειρό μου Οι σκέψεις σέρνονται στου φεγγαριού τη σιωπή τρομαγμένη η καρδιά, ερημιά στο μυαλό και την ψυχή το τίποτα φοβάμαι, τις...

Στη θύμιση του καλοκαιριού η σκέψη μου πλανιέται. Το πορτραίτο του φεγγαριού στον αφρό της θάλασσας δε λησμονιέται. Φθινοπώριασε… Κόντρα στον άνεμο βαδίζω. Τα άστρα ξεψύχησαν στον ουρανό. Τα διαβατάρικα πουλιά πήραν το καλοκαίρι και ταξιδεύουν, σ’ άλλες ψυχές θα...

Μη μου πεις πως ο πόνος μου σ'αγγίζει κι η παγωνιά που υπάρχει γύρω μου σ’ ανατριχιάζει αίμα στάζει απ’ την ψυχή μου, το δάκρυ μου στερεύει το άγγιγμά σου ψεύτικο, λεπτό σαν γυαλί ο κόσμος μου φυλακή, σκοτεινό κελί και σε φοβίζει Τι κι αν σου πω πως σ’ αγαπώ η φωνή...