Ένας μικρός θεός βιοπαλαιστής με πέλμα αχνιστό την άμμο ζωγραφίζει κάνοντας πιρουέτες φορέματα Ινδικά της θάλασσας πουλάει και βραχιόλια από όστρακα φτιαγμένα. -Πάρε κυρά να στολιστείς, μ’ ευγενικό χαμόγελο προφέρει. Τα δόντια του λευκάζουν στις ακτίνες του ήλιου...

Από καιρό σκεφτόμουνα τη διαθήκη μου να κάνω όλα τ’ ασήμαντα υλικά μου αγαθά μ’ απλοχεριά να τα χαρίσω μισά εδώ μισά εκεί κανείς παράπονο δεν θα ’χει. Σκεφτόμουνα και τη λιπόθυμη ψυχή όρθια ν’ αναστήσω ίσως κάτι αυτή να έδινε, ένα απομεινάρι της μπορεί να ρίζωνε...

Γυμνοί καιροί ανάλγητοι κραυγάζουν την αλήθεια σε συσσίτια πεινασμένων σε πρόσωπα ρυτιδωμένα χάσκει ανοιχτό το στόμα διψώντας σταγόνα χαράς Βαρύ της ανάγκης το φορτίο βουλιάζουν οι ώμοι τους στα  καζάνια  της απελπισίας   εκεί που της ζωής οι κόποι...

Στις σχέσεις μας πολλάκις υποκριτές της ευαρέσκειας καλλιεργητές ενός like δεινοί θηρευτές εφαπτόμενοι της θολής επιφάνειας των κατόπτρων οπαδοί του δήθεν γραφτήκαμε σε καταστάσεις ετοιμοπόλεμων για την καθιέρωση της επίφασης. Μα καιρός να θέσουμε το δάχτυλο “επί...

Από καιρό, επιμελώς τα είχ’ ετοιμασμένα τα ρούχα της γιορτής Όλ’ αρμονικά συνταιριασμένα κομμάτια του εαυτού της σε χρώματα παστέλ Κι όλο τις μέτραγε τις μέρες μέχρι να βάλει τα καινούργια ρούχα και να πάει στη χαρά Κι όλο συχνά τα πρόβαρε με της γυναίκας τη...

            Αποθηκεύονται εύκολα οι ψυχές στα κελάρια του θανάτου ντυμένες αξιοπρέπεια ρακένδυτη και μνήμες που δεν σβήνουν.   Μόνο μάτια ορθάνοιχτα βλέμματ' απελπισμένα που ξεγυμνώνουν απροκάλυπτα το ανθρώπινό μας ένδυμα.  ...

Το μανάβικο της γωνίας μελαγχολικά ΚΛΕΙΣΤΟΝ. ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ προς άλλη ολιγοήμερη επιχείρηση. Έξω, δυο τρία τελάρα φρούτα σαπισμένα κι ένα λάχανο κιτρινισμένο περιμένουν το σκουπιδιάρικο να τα μαζέψει. Κοντοστέκομαι… Η καλημέρα του κυρ Μανόλη συντροφεύει ακόμα τ’...

Απόψε μένω σπίτι παραμονή των τετράστιχων αστεριών και των πελιδνών οραμάτων. Αύριο πορεύομαι στη σύναξη των αγίων του Δεκέμβρη εξαγνισμένη από το φως του χιονιού όπως λευκάζει πάνω στην επιφάνεια των μαρμάρων της φυλής μου αντανακλώντας αιώνιες αλήθειες μόνο....

- Μαμά μην κλαις, θα τα λέμε από το skype. Αυτό ήταν. Καινούριο εξάρτημα της ζωής μας, μπήκε στην καθημερινότητά μας, στρογγυλοκάθισε καλά καλά, έπιασε θέση στο κυριακάτικο τραπέζι. Ούτε που το καταλάβαμε. Σ' αυτό που κάποτε ήταν γεμάτο, τώρα, τη θέση σου παίρνει η...

Τον βλέπεις καλωδιωμένο να περπατά βιαστικός στους δρόμους της πόλης, με τα hands free στ' αυτιά -αν είναι εξοικειωμένος με την τεχνολογία- ή με το χέρι κολλημένο στο κινητό κι αυτό προέκταση των ακουστικών του πόρων. Περπατά και παραπατά, παραμιλά θαρρείς και...

Στο παρτέρι της διασταύρωσης αισθήσεων και ευτυχίας γωνία ώρα εξήμισι το πρωί η πάχνη αντιστέκεται πεισματικά στα χάδια των πρώτων ηλιακτίνων καθώς πέφτει του τελευταίου όνειρου η αυλαία. Ένα κορίτσι μοναχό του περιμένει το σχολικό η τσάντα βαραίνει μολύβι στους...

Στους μουσώνες της υδρογείου στάσου ψυχή μου ασπίδα στον καταποντισμό του ζωδίου σου να'χεις κι εσύ την κιβωτό σου σαν άλλος Νώε, ίσως να προλάβεις να περισώσεις κάθε τι που μεράδι έχει στην οντότητα του ανθρώπου προτού το παγόβουνο προσκρούσει σ' ότι με κόπο...