Thousand goodbye kisses deep…

Thousand goodbye kisses deep…

Αγαπημένε μου Leo,

στο δωμάτιο απόψε σκιές. Φιγούρες αισθησιακές σε ήχους γνώριμους. Μια λίστα επιλεγμένη στο replay. Μουσική που αγγίζει την ηδονή. Είναι οι στίχοι της που ερωτοτροπούν. Ερωτικά και μελαγχολικά μαζί. Ακολουθούσε η πένα τους ήχους σου. Μπερδευόταν στους δικούς σου στίχους με δικούς της. Μαζί φτιάχναμε λέει ποιήματα και ιστορίες από εκείνες  τις ωραίες. Ξορκίζαμε τα κρύα βράδια και τις άδειες αγκαλιές. Απαγγέλαμε δειλά τα ολόφρεσκα. Σαν ψάρια που ακόμα σπαρταρούσαν στα δίχτυα της δημιουργικότητας.

Θυμάμαι να σου ανοίγω την πόρτα. Με τιμές και χαλιά στρωμένα. Θυμάμαι να μου λες πως δεν τα θες όλα αυτά και να κάθεσαι στο κρύο πάτωμα. Ακουμπούσες την πλάτη στην άκρη του κρεβατιού μου και μου έκανες νόημα με το χέρι να κάτσω δίπλα σου. Έπαιρνα τα χαρτιά μου και ερχόμουν. Σου έλεγα μίλα μου… και εσύ άρχιζες με μια βαθιά φωνή να χαράζεις στην ψυχή μου διαδρομές. Μας συνόδευε πάντα ένα κρασί. Πάντα σου ταίριαζε ένα ποτήρι κρασί. Εκλεκτό σαν κι εσένα.

Μου ψιθύριζες συχνά.. κάτι καινούριο ή κάτι παλιό λες και ήξερες ποιο ταξίδι θέλω απόψε να κάνω και ταξιδεύαμε στο παντού και στο πάντα γιατί εκεί χωράγανε τούτες οι σκάρτες λέξεις. Κι ύστερα, μας έπαιρνε το ξημέρωμα μεθυσμένους και φωτεινούς… φωτεινούς και μεθυσμένους, ναι…

Light as the breeze…

 

Διάλεγες τους πιο δύσκολους λαβύρινθους και με πέταγες εκεί μέσα. Δεν κατάλαβα ποτέ ποιος ήταν ο Θησέας, ποια η Αριάδνη, ποιος ο Μίτος και ποιος ο Μινώταυρος. Ίσως να αλλάζαμε μεταξύ μας όλους αυτούς τους ρόλους δημιουργώντας κάτι καινούριο που έμοιαζε τόσο με παλιό.

Ο καλός ο κόσμος φεύγει κι αυτό με στεναχωρεί αγαπημένε μου Leo. Πάτε όλοι εσείς εκεί ψηλά στον ουρανό, φεύγετε σαν ταξιδιάρικα πουλιά,  σα να κραυγάζετε κι εσείς για την κατάντια μας. Σα να φωνάζετε πως αυτός ο κόσμος έτσι όπως έγινε … δε σας χωρά… Και τι δε θα έδινα να ήσασταν αποδημητικά...

 

Αντίο λοιπόν... με χίλια βαθιά φιλιά…

 

Μ.

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Από τότε που με θυμάμαι, μουντζουρώνω τα χαρτιά. Η πένα μου το εισιτήριό μου για «όπου». Στο tovivlio.net ήρθα επισκέπτρια και έγινα οικοδέσποινα. Αυτό θα πει ευτυχισμένη συνεργασία! Κάνοντας επιμέλειες κειμένων, τρέφομαι από τις ψυχές των άλλων και από το μεγαλείο της δικής τους πένας, για να φορτίζω τη δική μου. Διηγήματα και ποιήματά μου υπάρχουν στις τέσσερις πολύ επιτυχημένες μας συλλογές: «Μια εικονα…1000 λέξεις» Α&Β τόμος, στις «Τρενογραφίες» και στις "Ιστορίες μπονσάι". Κείμενά μου επίσης "κρεμαστήκαν" στους μήνες του εξαιρετικού Καλλιτεχνικού ημερολογίου της σελίδας στα έτη 2015, 2016 και 2017. Πριν από ένα χρόνο, εκδόθηκε και η πρώτη προσωπική συλλογή διηγημάτων μου «23&1 σταθμοί», για να μου επιβεβαιώσει ότι τα όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα αρκεί να τους φερόμαστε με αγάπη. Το μέλλον κρύβει καινούριους στόχους, νέες συλλογές και ένα μυθιστόρημα που όλο μου ξεγλιστρά και όλο επιστρέφει πιο σίγουρο…

10 Σχόλια

  1. Χριστινα Σουλελε

    Χαιρομαι που μοιραζομαστε τα ιδια συναισθηματα. Μοναδικος, μεγαλο το κενο που αφηνει. Θα ζει πια μεσα απι τα τραγουδια του. Kαλο βραδυ Μαχη!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Ευτυχώς έχει αφήσει ένα τεράστιο μουσικό έργο… για να παίζει στις νύχτες μας Χριστίνα. Καλό ξημέρωμα

      Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Μια ξεχωριστή, βραχνή φωνή πλημμυρισμένη από συναίσθημα. Μ’ αυτό σου το γράμμα τον έφερες πιο κοντά μας και τον έκανες οικείο. Πολύ ωραίο, Μάχη.

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Όμορφα όλα όσα έγραψες στο γράμμα σπονδή Μάχη μου…δεν έχω να προσθέσω ούτε να αφαιρέσω κάτι!!!
    Μόνο να σταθώ θέλω στην τελευταία σου φράση-ευχή… »Και τι δε θα έδινα να ήσασταν αποδημητικά…» Καλημέρα, πάντα με αγάπη!!!

    Απάντηση
  4. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Πολύ πολύ όμορφο!

    Απάντηση
  5. Μάρθα Δήμου

    Όμορφο και συγκινητικό αποχαιρετιστήριο γράμμα στον υπέροχο αυτόν καλλιτέχνη! Με τη μοναδική και ιδιαίτερη πένα σου, Μάχη μου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Υποβολή συμμετοχής!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αρχείο

Είσοδος