ΚΤΕΛ άγονης γραμμής. Χώρος υπομονής. Τρίτο τραπεζάκι δεξιά. Απέναντι από το κόκκινο ψυγείο με τα ανθρακούχα αναψυκτικά. Ο Φιντέλ διαβάζει προσεκτικά τους New York Times. Η εφημερίδα του, παρά το κύρος και την ακριβή μελάνη, μυρίζει έντονα σαρδέλα.
Πλάι του, ελαφρά καθήμενη, μια δεσποινίδα τουριστικού ενδιαφέροντος. Με βλέμμα λιπόθυμο από την πολύωρη αναμονή κρατά ένα χρυσομέταξο μαντίλι στην – κατά περίσταση – γαλλική της μύτη. Παραπλεύρως, ένας κύριος με μπλε, τεντωμένες στο όριο, τιράντες αναταράσσει με εκνευρισμό το μαύρο του μπαστούνι. Εμφανώς ενοχλημένος από την απόκοσμη μυρωδιά.
–Έφτασεεε, φωνάζει με περηφάνια ο τοπικός καφετζής.
Αναγκάζοντας τους παραβρισκόμενους να στρέψουν το βλέμμα τους στον κακοτράχαλο δρόμο, σερβίροντας διακριτικά το δεύτερο ουζάκι με μεζέ σαρδέλα στον Φιντέλ.

γράφει ο Αντώνης Τσόκος

αναδημοσίευση από το Μονόκλ