Φωτογραφία: Άννα Ρουμελιώτη
Στην άκρη ενός νήματος δεμένη
στριφογυρίζω στη ζωή μου
ψάχνοντας δρόμο ανοιχτό.
έχω τον ορίζοντα στο νου μου
μα βάζω εμπόδια στο μυαλό.
Κρέμονται από τα χέρια μου τα όνειρα
γδέρνονται καθώς περνώ στους δρόμους βιαστικά
κάποια τα εγκαταλείπω το ίδιο γρήγορα
και έτσι είναι σαν να μην ονειρεύτηκα
κι άλλα τα τραβολογάω δώθε κείθε καθημερινά.
Τα ξεναγώ στην γκρίζα πόλη και ύστερα
τα πετάω μέσα σε μισογκρεμισμένες ζαρντινιέρες
εκείνες με τα μαραμένα ίχνη λουλουδιών
εκείνες με την αποτρόπαια όψη της εγκατάλειψης.
Αν είχαν φωνή τα πεθαμένα λουλούδια θα με κατσάδιαζαν
γιατί έθαψα και τα όνειρά μου μαζί τους
κι όσα δεν έθαψα με βαραίνουν
ξεχασμένα σε μια άκρη του μυαλού.
Θαρρείς και τα ακούω πολλές φορές, που μου φωνάζουν
πως μέσα μου όλο και λιγοστεύει ο αέρας
κι εκείνα πνίγονται και αργοσβήνουν
και μου λένε πως όλο και πιο πολύ ξεχνάω
αν πέθανα ή αν ζω …
_
γράφει η Άννα Ρουμελιώτη
“έχω τον ορίζοντα στο νου μου
μα βάζω εμπόδια στο μυαλό.” To μυαλό και η λογική βάζουν τα μεγαλύτερα εμπόδια στα όνειρα που θέλουν να πετούν ελεύθερα. Τι όμορφα που τα έγραψες πάλι Άννα! Μπράβο!
Όμορφες εικόνες, αλλά γιατί από το “τραβολόγημα” να καταλήγουν σε τέτοιες ζαρντινιέρες;
Μ’ άρεσε αυτό το τραβολόγημα που όλοι το έχουμε κάνει, τα θάβουμε, νομίζοντας πως θα έρθει ο καιρός για να τα πραγματοποιήσουμε, λες και ο χρόνος είναι με το μέρος μας…
Σ’ ευχαριστώ για τούτο το μοίρασμα!!!
Για τα όνειρά σου τα πεθαμένα δεν μπορώ να σου πω τίποτα. Για εκείνα όμως που τάχεις ”ξεχασμένα στου μυαλού σου την άκρη” σε συμβουλεύω να τους δώσεις πολύ μεγάλη σημασία πριν και γι’ αυτά να είναι αργά.Κάνε ‘ο,τι είναι ανθρωπίνως δυνατόν Άννα άκου με που σού λέω…Δώσε τους τη ζωή που ονειρεύτηκες, Είσαι τόσο νέα . Μπορείς….
Η φωτο σου υπέροχη μου θυμίζει Παρθένη
και ΒΑΣΙΛΕΊΟΥ ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΟ
Όνειρα που δεν έζησαν είναι αυτά στα οποία δεν πιστέψαμε…
Ζωγραφιά σε γκρίζο φόντο τα γδαρμένα όνειρά σου!
ΜΠΡΑΒΟ……………
Καλό βράδυ ‘Αννα!
Υπέροχη φωτογραφία! Καλησπέρα Άννα με τους όμορφους στίχους σου 🙂
Φιλενάδα…έρχομαι με ποτιστήρι…φρέσκο χώμα και λοιπά υλικά…Θα τις κάνουμε κούκλες αυτές τις ζαρντινιέρες και ζηλευτές!
Χρόνια πολλά! Για τη φωτογραφία έχω ήδη εκφραστεί…! Απλά υπέροχη…όπως και όλη η συλλογή από εκεί…
Με άγγιξε το ποίημά σου Άννα μου… κάποια στιγμή πίστεψα πως γράφτηκε για μένα και τα όνειρά μου… αυτά που πέταξα, που έθαψα και κείνα που γδέρνω και τραβολογώ!!! Έχεις την αγάπη μου… καλή σου μέρα!
Καλημέρα όλη μέρα σας εύχομαι και Χρόνια Πολλά!!Να είστε όλες καλά πάντα σας ευχαριστώ για τα τόσο όμορφα και ξεχωριστά λόγια σας!!
Μπράβο Άννα!Οι στίχοι σου απηχούν πολλαπλά συναισθήματα και θα μπορούσαν να ταυτιστούν πολλοί!Χρόνια πολλά!
Καλημέρα Σοφία σε ευχαριστώ πάρα πολύ!Χρόνια πολλά!