Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Λίγη σκόνη ακόμα
λίγη λησμονιά ακόμα
στο ανείπωτο λίγο ας σταθεί
να μετριάσει η σιωπή
έναν ακόμη πόνο.
Εγώ θα ματώνω τη μνήμη
θα σκοτώνω κάθε φορά
την καινούργια στιγμή.
Θα πληγώνω τον χρόνο
θα εκδικούμαι ξανά και ξανά
και ακούραστα
θα σέρνω πλάι μου τον φθόνο.
Άλλο όπλο δεν έχω πια
για να ξεθωριάσω τη μορφή μου.
_
γράφει η Άννα Ρουμελιώτη
Ακολουθήστε μας
Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και...
Σήμερα,δεν φοβάμαι όπως φοβόμουν. Όχι τους ανθρώπους.Την κρίση τους φοβόμουν.Εκείνο το αόρατο μέτρομε το οποίο με ζύγιζανκάθε φορά που περνούσααπό μπροστά τους. Λίγος.Πολύς.Σωστός.Λάθος.Αρκετός για κάποιους,ποτέ αρκετός για μένα. Κι εγώ,πιστός στο δικαστήριο,έμπαινα...
Λέμε Δεν ξέρω πώς έφτασα Στους συνειρμούς αυτούς Ενσωματώθηκα στους χρόνους τους; Ε; Άγγιξα το μένος ή τη θαλπωρή τους; Ε; Οι δρόμοι Με τα αυτοκίνητα Και τους πεζούς Μετασχηματισμός είναι; Ε; Ναι. Και οι θάλασσες Με τα βότσαλα Και τα βουνά Με τα δέντρα Τι είναι;...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Λέμε Δεν ξέρω πώς έφτασα Στους συνειρμούς αυτούς Ενσωματώθηκα στους χρόνους τους; Ε; Άγγιξα το μένος ή τη θαλπωρή τους; Ε; Οι δρόμοι Με τα αυτοκίνητα Και τους πεζούς Μετασχηματισμός είναι; Ε; Ναι. Και οι θάλασσες Με τα βότσαλα Και τα βουνά Με τα δέντρα Τι είναι;...
Πώς να φυλάξεις μια ψυχή σε ένα κάστρο; Κι αν τη φυλάξεις ίσως να απομείνει το κουφάρι. Γιατί η ψυχή θε να ναι ελεύθερη να σεργιανά και να ατενίζει Κι όπως γυρίζει να καρπώνεται τη σκέψη που ορίζει. Νομίζει. Σαν και το κουφάρι που τη σέρνει δεν είναι κάστρο; Κι...
Τι είναι, ας πούμε, η τύχη;Ό,τι σε καταβαραθρώνειΩς επί το πλείστονΑπαντάς. Αυτό είναι γνωστό κυρίως στους ζωντανούς. Λέγοντας αυτά στον καθρέφτη, το ανύπαρκτο αυτό ον, τον μελιστάλαχτο δολοφόνο της σάρκας, τον αγνό τιμωρό του θολού ονείρου που όλο με ποθεί και μένα...
Τη μνήμη να την ματώνεις…αν θες…να την πληγώνεις…Την καινούρια στιγμή όμως μην την αφήνεις να λερώνει…γιατί έτσι μόνο τον εαυτό σου εκδικεισαι…
Σκέψεις Αννα μου..σκέψεις….
Καλη σου μέρα!
΄Όπως το είπες …. σκέψεις …. απλά σκέψεις…την καλημέρα μου 🙂
Άννα άκου την κυρά δασκάλα τη Μάχη και τις συμβουλες της, μόνο καλό κάνουν…
Καλή σου μέρα.
Λένα μου το έχω διαπιστώσει εδώ και πολύ καιρό αυτό για την αγαπημένη μου Μάχη 🙂 και είμαι περήφανη γι αυτό!!Την καλημέρα μου (ροκ καλημέρα 😉 )
Θα με συγχωρέσετε και οι δυο σας που επεμβαίνω στον επαινετικό σας διάλογο για την αφεντιά μου
…μα…όχι μην ακούτε μια “δασκάλα” της φακής…(το οποίο επιβεβαιώνω και υπογράφω αν θέλετε…!)
καλημέρα!
Λοιπόν καλή μου ποιήτρια Άννα αν ήξερες πόσο μα πόσο πολύ μου αρέσουν αυτές οι ροκ καλημέρες σου!!!!,,,,Αλλά έχω τη βασανιστική υποψία ότι το ξέρεις, γι’ αυτό και τις λες με κάθε ευκαιρία Ανταποδίδω…
Ε, τότε κυρά δασκάλα προς τι οι παραινέσεις και οι συμβουλές προς ναυτιλλομένους και μάλιστα για τύπους σαν την Άννα να πούμε;;;;
Μου αρέσουν και οι συμβουλές της Μάχης και οι ροκ καλημέρες της Άννας όπως και τα ποιήματά της. Μια ροκ καλησπέρα κι από μένα σε όλες και Άννα… άσε τη στιγμή, να ζήσει θέλει, να υπάρξει, ν’ αφήσει το αποτύπωμά της στο χρόνο.
Από τη βιασύνη μου αυτές τις μέρες, κάνω τα πλήκτρα να μπερδεύονται. Ο άγνωστος Χ στο παραπάνω σχόλιο είναι η αφεντιά μου
Μου αρέσουν και οι συμβουλές της Μάχης και οι ροκ καλημέρες της Άννας όπως και τα ποιήματά της. Μια ροκ καλησπέρα κι από μένα σε όλες και Άννα… άσε τη στιγμή, να ζήσει θέλει, να υπάρξει, ν’ αφήσει το αποτύπωμά της στο χρόνο.
Νομίζω, δεν ήρθε το μνμ και το ξαναστέλνω
Κι εμένα όλα αυτα τα ωραία σήμερα μου αρέσουν. Ευχαριστώ πολύ Χριστίνα!!!
Να μετριάσει η σιωπή
έναν ακόμη πόνο.
Δυνατό Άννα μου… πολύ δυνατό!!!
Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Σοφία μου να είσαι καλά!!!!Καλό βράδυ!!
Πολύ έντονο Άννα! Μπράβο σου, μου άρεσε πολύ!
Σε ευχαριστώ πολύ πολύ Έλενα!!Καλό ξημέρωμα!!