Ανώνυμη, της Πέρσας Μαρμαρινού

Υπάρχω σε δρόμους που δεν μπόρεσα να περπατήσω

κρυμμένη πίσω από βιτρίνες και ρολά καταστημάτων

να σέρνομαι σε επιθυμίες των λίγων απαντήσεων.

Εκεί που το βλέμμα σου δεν γύρισε να δει, και έκρυψε

το πρόσωπο της αυταρέσκειας, σε μια λίμνη θολού νερού.

Εκεί που οι λέξεις κρύβονται στα μουχλιασμένα όνειρα

στα σίγουρα μονοπάτια της όμορφης εικόνας που βλέπεις.

Πίσω από τις προθήκες των βιβλίων, στη σκόνη που γράφει

ιστορίες ξεχασμένης εποχής ,σε άλλες κουλτούρες.

Με τη μάσκα της προσωπικότητας που θέλησες να είμαι

εγώ υπάρχω πίσω από το ψευδώνυμο κρυμμένος εαυτός

που μου χάρισε η ανωνυμία της βολεμένης αλήθειας.

Μα προχωρώ έτσι κρυμμένη, βαδίζω στη σίγουρη ελαφρότητα

της προσωπικής μου αστάθειας, με λύσεις στο χαρτί που χάθηκαν

σε συρτάρια καλά κλειδωμένα.

Συνεχίζω να υπάρχω σε έναν κόσμο που υφίσταται την αλλοίωση

και συμβάλλω και γω σε αυτόν, με το ψευδώνυμο που κουβαλώ

γιατί έτσι με βολεύει.