Φυλλομέτρησα 24 ολάκερες ώρες. Μικρά, χλωμά, αδύναμα λεπτά, δεύτερα τρίτα. Και τέταρτα ενίοτε. Βιάσου. Ανέβα, κατέβα, τρέξε, σκόνταψε, στάσου. Κλιμακοστάσια, γωνίες ευθείες. Καθάριοι βουβοί γυναικείοι πόθοι. Φούχτες άδειες προσμένουσες σπόρους. Ο ίδρως τ’ αλέτρι ζουλάει. Χιονάρης μήνας η ώρα. Βιάσου. Δεν βλέπεις. Όλος ο κόσμος φροντίδες. Αμφιθέατρα κατάμεστα κόσμους. Κριτικές, ταλέντα, φτηνή τζαζ, αποθέωση. Πόνος βουβός, ώρες αγκίστρια. Φυλακή, δεσμά, δεσμοφύλακες. Ονείρατα πεταρίζουν δια βίου αιχμάλωτα. Κάπου ξεχάσαν ανθρώπους. Μια θύμηση γεννιέται ξεφτίζει πεθαίνει. Τα βλέφαρα κλείνουν. Μάτια διαμάντια βροχής. Θα βρέξει. Δεν ξέρω πάντα βρέχει κοιμήσου. Λιοπύρι η ώρα. Βιάσου. Ο χρόνος παγίδα. Ζητιάνα σαλεύει το μωρό στο ισχνό το βυζί της. Μιλιούνια οι ώρες. Κυνηγάς την πλέρια πραγμάτωση. Πουλάς, ξεπουλάς, εξαγοράζεις. Μυαλά στρουμπουλά διαλυμένα. Είμαι ένας άνθρωπος. Μισός άνθρωπος που πέρασε από τη γη. Έτσι τυχαία ρίχτηκε σε τούτον τον πλανήτη. Μοναχός, ανατολές, δύσεις. Γράφει, μετράει, συλλογάται, συμπεραίνει, θνήσκει. Ένα δάκρυ αυλακώνει το μάγουλο, δυο τρία. Μικρά χλωμά αδύναμα λεπτά, δεύτερα, τρίτα. Και τέταρτα ενίοτε. Φυλλομέτρησα 24 ολάκερες ώρες. Ο ήλιος έγειρε, τον πήρα στο κατόπι. Άσε το όνειρο να τραβήξει το δρόμο του. Ναύλωσα και το φεγγάρι. Τραβώ για το δικό μου όνειρο την 25η ώρα!

_

γράφει η Καλλιόπη Δημητροπούλου