Η αβάσιμη βαρύτητα του Εγώ

Φουσκωμένο παγώνι,
καθρεφτίζεται σε λίμνες.
Δήλωση βάρους χωρίς άλλον,
διεκδίκηση χώρου χωρίς τόπο.

Το άγγιγμα – το λέω δικό μου.
Ό,τι ξεγλιστρά, το βαφτίζω ανάμνηση.

Φορέας επιβίωσης,
σχήμα η ουσία,
αγάπη η ανάγκη.

Μια τραμπάλα.
Φως που φοβάται τη διαφάνεια.