Μη μιλάς
Μη μιλάς μην τολμάς
μια χαρά βράζεις στο σιωπηλό σου το ζουμί
και αγκομαχάς
τι θέλεις τώρα και πας και τα χαλάς.
Τι έχεις λέει;; αντιρρήσεις, διαφωνίες;;
ναι μας έχεις και αφραγκίες.
Γι αυτό κάτσε εκεί καλά
με τα ξεροκόμματα
που τα πετούν τα αφεντικά
για να κρατούν τα στόματα κλειστά.
Κι αν σου δόθηκε η ευκαιρία
δύο πανάθεμα κι όχι μόνο μία
στον αγύριστο να πάνε
κοίτα αυτοί δεν σε ξεχνάνε
και θα λάβεις και “εύφημη μνεία”
γιατί την έκανες τουμπέκα
μη σου φύγει το “αλά μπρατσέτα”.
Έτσι νόμιζες καημένε κι έδωσες κι άλλη ευκαιρία
τη φυλακή σου να επεκτείνουν
κι εκεί μέσα να σε κλείνουν.
Αν τολμάς πες τους το τώρα
πως ήρθε και για σένα η ώρα
να μιλήσεις, να φωνάξεις
μια και δυο να τους πατάξεις
πρόσεξε μόνο τι θα πεις …
είναι ανοιχτά τα σύνορα της φυλακής……
_
της Άννας Ρουμελιώτη
Τα σύνορα της φυλακής είναι ανοιχτά, ποιος όμως κατάφερε να κάνει φυλακή το μυαλό; Να το κλείσει σε σύνορα; Να χτίσει τοίχους γύρω του;
Κανείς και ποτέ.
Εξαιρετικό Άννα, μπράβο.
Όσες κι αν χτίζουν φυλακές ο νους θα δραπετεύει ….. τουλάχιστον αυτό… σε ευχαριστώ πολύ Βαγγέλη!
γροθια στο στομαχι !!!!!!!
Ευχαριστώ πολύ Ειρήνη Σ.!!