Να χαίρεσαι

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

Τις πληγές σου να τις ξέρεις μόνο εσύ.
Δεν υπάρχει άνθρωπος, που θα τις καταλάβει.
Άλλος από σένα, που θα τις γιατρέψει
Κι αν κάπου θέλεις να τις πεις,
να τις ‘ξομολογάς με δύναμη.
Αν σε δουν αδύναμο, σαν τα κοράκια
θα πέσουν να σε κατασπαράξουν.
Αν σε βρούνε δυνατό,
ακόμα περισσότερα κοράκια
 σε ονειρεύονται αδύναμο.
Μα τότε μακραίνεις πολύ
και δε βρίσκουν στόχο!
Τη χαρά σου καλά να τη φυλάς!
Το αγαπημένο γεύμα των κοράκων
Είναι τα χαρούμενα περιστέρια!
Εκείνες τις στιγμές, δώσε την έγκριση
εσύ στον εαυτό σου.
Καλό οι κόρακες δε σου χρωστάνε.
Κάνε το καλό, εσύ για τον εαυτό σου
Και μη σπαταλάς, ούτε δράμι
απ’ τη χαρά σου στα κορακοστόματα!
Να χαίρεσαι! Να χαίρεσαι! Να χαίρεσαι!
Σαν μικρό παιδί!

_

γράφει η Φανή Αρβανίτη

Ακολουθήστε μας

Ζωή κλεμμένη

Ζωή κλεμμένη

H Όλγα εντελώς αυθόρμητα και με τα μάτια της βουρκωμένα άρχισε να του εξιστορεί το παιδικό της όνειρο.   “Το κορίτσι στεκόταν όρθιο στα κάγκελα της αυλής του σπιτιού του. Ήταν παιδί ακόμα και στην ψυχή του δεν υπήρχε καχυποψία. Του άρεσε να ζωγραφίζει, να αποτυπώνει...

Η απαστράπτουσα σιωπηρή λευκότητα της Ζακύνθου

Η απαστράπτουσα σιωπηρή λευκότητα της Ζακύνθου

Κάποτε, όταν ήμουν νέος, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όντας ενήλικας, επισκέφτηκα την Ζάκυνθο. Εκεί, στις μεγάλες υγροτοπικές εκτάσεις των Αλυκών Κατασταρίου, κατέφευγε κράζοντας, σπαραχτικά είναι αλήθεια, ένα μυστήριο πτηνό, η περίφημη Τυτώ, ένα νυκτόβιο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Η απαστράπτουσα σιωπηρή λευκότητα της Ζακύνθου

Η απαστράπτουσα σιωπηρή λευκότητα της Ζακύνθου

Κάποτε, όταν ήμουν νέος, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όντας ενήλικας, επισκέφτηκα την Ζάκυνθο. Εκεί, στις μεγάλες υγροτοπικές εκτάσεις των Αλυκών Κατασταρίου, κατέφευγε κράζοντας, σπαραχτικά είναι αλήθεια, ένα μυστήριο πτηνό, η περίφημη Τυτώ, ένα νυκτόβιο...

την είδα…

την είδα…

α)Την είδα καθώς πλησίαζαΞεμύτιζε το καπέλο της τιμονιέρας σαν πολεμιστής-ξεπροβάλλει δειλά μονάχα το κράνος τουπράγμα τόσο ανάξιο, ως και λόγου-Πολεμίστρα της ένα βουνό από δίχτυαΉταν γαλάζια όπως η θάλασσα-σε μεριές βέβαια υπήρχε πεταμένο χρώμα από βότσαλα-Έψαξα...

Το γρανάζι

Το γρανάζι

Η πεζή και τετριμμένη καθημερινότητα δεν επρόκειτο να διαταραχθεί. Τα ίδια και τα ίδια αδιέξοδα μεταξύ των οποίων ακροβατούσε επιδιώκοντας να βρει την ισορροπία της ζωής. Όμως αυτή δεν ερχόταν. Πώς μπορείς να είσαι σίγουρος σε έναν κόσμο ασταθή; Για να γίνει κάτι...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *