Η μουσικοθεατρική παράσταση του Θέμη Καραμουρατίδη (μουσική και ενορχήστρωση) και του Γεράσιμου Ευαγγελάτου (στίχοι και επιμέλεια) Βαβέλ παρουσιάζεται στον Βοτανικό και ερμηνεύτρια είναι η Νατάσα Μποφίλιου. Μέσα από την  ερμηνεία πολλών καινούργιων και παλαιών τραγουδιών, τόσο από την προσωπική δουλειά στης Νατάσας Μποφίλιου και της μπάντας της όσο και άλλων ερμηνευτών, η μουσική αυτή ομάδα μεταλαμπαδεύει τα δικά της μηνύματα στο κοινό για την πολυπολιτισμικότητα της σημερινής Αθήνας, αλλά και του κόσμου ολόκληρου, καλώντας μας να μην τον φοβόμαστε. Αντιθέτως, η ομορφιά της Αθήνας έγκειται ακριβώς στην ποικιλία αυτή των πολιτισμών και των γλωσσών που την συνιστούν.

Στο πρώτο μέρος της παράστασης, προβάλλονται τα περισσότερα νέα τραγούδια της τελευταίας δισκογραφικής δουλειάς της Ν. Μποφίλιου, του Θ. Καραμουρατίδη και του Γ. Ευαγγελάτου, Βαβέλ, τα οποία έχουν στόχο ακριβώς, να δείξουν την πολιτισμική ποικιλία που αδιαμφισβήτητα χαρακτηρίζει τη σύγχρονη Αθήνα. Οι καλλιτέχνες περνούν ένα αντιρατσιστικό μήνυμα, που τόσο έχει ανάγκη ο σύγχρονος κόσμος. Η πληθώρα των πολιτισμών, που αναπόφευκτα εμπλέκονται και αλληλοεπιδρούν, αποτελεί χαρακτηριστικό της αθηναϊκής πρωτεύουσας, που μαρτυρείται σε κάθε γωνιά της, από τις ταμπέλες καταστημάτων μέχρι τις ομιλούμενες γλώσσες που ακούγονται στους φωτισμένους και κοσμικούς, αλλά και στους σκοτεινούς και  κρυφούς (ή ηθελημένα κρυμμένους) δρόμους της πόλης. Τα βίντεο που προβάλλονται δείχνουν χωρίς διάθεση εξωραϊσμού τη σημερινή Αθήνα σε όλες της τις διαστάσεις. Τραγούδια κοινωνικοπολιτικού χαρακτήρα με κριτική διάθεση απέναντι στη σύγχρονη πραγματικότητα προβληματίζουν τον ακροατή και τον συγκινούν.

Το δεύτερο μέρος της παράστασης έχει έναν πιο προσωπικό και θεατρικό χαρακτήρα. Προσωπικές ιστορίες και περιπέτειες έρωτα προβάλλονται μέσα από παλιά και νέα τραγούδια της καλλιτέχνη. Έντονα συναισθήματα και προβληματισμοί γύρω από το διαχρονικό φαινόμενο-πρόβλημα του έρωτα αναδεικνύονται άλλοτε με συγκινησιακό και συγκινητικό χαρακτήρα κι άλλοτε με χιουμοριστική κι επικοινωνιακή διάθεση.

Η εξαιρετική πειθαρχία και ο συντονισμός των μουσικών που πλαισιώνουν την παραστατική και αυθόρμητη επί σκηνής Νατάσα Μποφίλιου, η ευρηματικοί και βαθυστόχαστοι στίχοι του Γ. Ευαγγελάτου, που υλοποιούνται και αναδεικνύονται αισθητικά μέσα από τη μουσική επένδυση του Θ. Καραμουρατίδη, τα λιτά σκηνικά και η εντυπωσιακή ενδυματολογία χωρίς υπερβολές, κατορθώνουν να κερδίσουν το κοινό. Έτσι, ο ακροατής που στοχάζεται καταλαβαίνει τη ρευστότητα του σύγχρονου κόσμου, την ανάγκη να ξορκίσουμε την πληθώρα των γλωσσών, καθώς δεν μπορούν να μας γλιτώσουν από τη Βαβέλ, που συμβολίζει την έλλειψη επικοινωνίας και ουσιαστικής επαφής μεταξύ ανθρώπων και κρατών. Ένα μήνυμα ανθρώπινο και ανθρωπιστικό, εμπνευσμένο, γεννημένο και πλασμένο μέσα από τη σύγχρονη ελληνική, ευρωπαϊκή και παγκόσμια πραγματικότητα, με αποτέλεσμα η Αθήνα να λαμβάνει αναπόφευκτα παγκόσμιες διαστάσεις, να γίνεται Αθήνα του κόσμου.

_

γράφει η Αθηνά Μαλαπάνη