Ο Θαλασσοσφυριχτής, τους Διονύση Λεϊμονή

–

–

Ήρθε στα χέρια μου το νέο εικονογραφημένο βιβλίο του Φιλόλογου και αγαπημένου φίλου Διονύση Λεϊμονή, όπου σε μία συναρπαστική καλοκαιρινή περιπέτεια με πρωταγωνιστές μία παρέα τεσσάρων ανήσυχων παιδιών, βρήκα και αναγνώρισα και ένα πέμπτο παιδί. Αυτό ήταν ο ίδιος ο εαυτός-παιδί του γράφοντος, καθώς στην ίδια ηλικία των παιδιών της ιστορίας, βίωσε και κράτησε ανεξίτηλες παρόμοιες εικόνες που περιγράφει στον Θαλασσοσφυριχτή» του ο Διονύσης Λεϊμονής.  Μία προσεγμένη έκδοση από την Αρτέον Εκδοτική η οποία ειδικεύεται σε σημαντικά θέματα που έχουν να κάνουν με το περιβάλλον και όχι μόνο. Εδώ το θέμα του βιβλίου ανήκει στη σειρά Λίμνες & Ποτάμια / Παραμύθια & Θρύλοι. Με σκληρό εξώφυλλο και όμορφη εικονογράφηση της Δήμητρας Ψυχογυιού.

Από τις πρώτες σελίδες χαμογελάς καθώς με χιούμορ ξεδιαλύνονται οι απορίες των τριών παιδιών που έχουν την περιέργεια και ρωτούν να μάθουν για έναν “άλλο κόσμο”.  Για τον κόσμο της ψαροσύνης και της λιμνοθάλασσας με κατατοπιστικό γλωσσάρι που υπάρχει στο τέλος του βιβλίου.

Παιδιά της πόλης και του internet, παιδιά του “άψε-σβήσε”, σε αυτή την καλοκαιρινή περιπέτεια στη λιμνοθάλασσα του παραμυθιού, ξεχνούν να πάρουν μαζί τους κινητά και τάμπλετ. Δεν τους λείπουν όμως καθόλου γιατί μαθαίνουν από τα πιο συναρπαστικά και αξιόπιστα google: Τους “ψημένους” ανθρώπους της σκληρής δουλειάς και των εμπειριών της ζωής, καθώς οι λιμναίοι άνθρωποι που είναι μέρος της φύσης διηγούνται συναρπαστικές ιστορίες βγαλμένες μέσα από τα βαθιά μυστικά της λιμνοθάλασσας. Εξηγούν όμως και σημερινά, καθημερινά πράγματα με την σοφία της εμπειρίας των βιωμάτων τους, όπως στις πρώτες σελίδες, όπου ξεδιπλώνεται η σχέση της χημείας ως επιστήμης με την χημεία που έχουν τα παιδιά μεταξύ τους.

Η παρέα των παιδιών όμως αναστατώνεται όταν συναντούν έναν διαφορετικό τύπο, εσωστρεφή και παράξενο, αμίλητο και μυστηριώδη. Γι’ αυτό το λόγο τα παιδιά τον φωνάζουν “γρίφο” και ενώ στην αρχή αυτός ο τρόπος του τα εκνευρίζει, όταν θα τον γνωρίσουν καλά θα πουν… “Αυτός έχει τον δικό του κόσμο, και τον χαίρεται. Αυτός ο κόσμος μου αρέσει, θα ήθελα να είναι και δικός μου κόσμος. Και δικός μας, είπαν τα παιδιά συγχρονισμένα.”

Ο Στρατής, γέννημα θρέμμα της λίμνης, σαν να γεννήθηκε μέσα στη “Γαϊτα”, την βάρκα της λιμνοθάλασσας που ξέρει καλά να κουμαντάρει. Συνομιλεί με τα πουλιά της λιμνοθάλασσας, τους θαλλασσοσφυριχτές, και σαγηνεύει τα ξωτικά της λίμνης με το βιολί του που ξέρει να παίζει, ακόμα και όταν με την Γαϊτα χάνουν τον προσανατολισμό τους… “καθώς τα ψηλά τείχη των καλαμιώνων δεν τους επέτρεπαν να δουν ποια κατεύθυνση έπρεπε να πάρουν για να επιστρέψουν πίσω στην πελάδα, στην ψαράδικη καλύβα της λιμνοθάλασσας.”

Μια συναρπαστική καλοκαιρινή περιπέτεια στον ονειρικό κόσμο της λιμνοθάλασσας και στον  χειροπιαστό κόσμο της ψαροσύνης.