Περί παραμυθιού ποιείν ό λόγος ….

Μια φορά κι ένα καιρό, έτσι κάπως όλα τα παραμύθια ξεκινούν κι έπειτα ο ήρωας ή οι ήρωες ακολουθούν το πεπρωμένο τους ή τουλάχιστον το δρόμο, που ο συγγραφέας έχει από πριν αποφασίσει ότι θα ακολουθήσει το δημιούργημα του. Είναι τόσο άπλο, μέχρι στιγμής.

Όμως τα παιδικά βιβλία θέλουν προσοχή. Τα μηνύματα που υπάρχουν σε ένα ίσως αθώο παιδικό βιβλίο μπορεί να προετοιμάζουν μια νέα πραγματικότητα, την οποία ίσως τα παιδιά δύσκολα να αντιλαμβάνονται, αλλά με τη βοήθεια μιας εύστοχης και όμορφης εικονογράφησης αυτό να γίνει ευκολότερο!

Το παιδικό βιβλίο οφείλει κατ’ εμέ να είναι προσβάσιμο προς όλα τα παιδιά, να είναι γραμμένο σε απλή γλώσσα, χωρίς δυσνόητα μηνύματα ή ακόμη και ακαταλαβίστικες λέξεις ή λέξεις που δεν εξηγούνται στη συνέχεια της ιστορίας. Οφείλουμε να σεβαστούμε τον κόσμο των παιδιών και την φαντασία τους. Η ιστορία μας δε χρειάζεται να έχει σκηνές ωμής βίας ή βαρβαρότητας.

Το παραμύθι έχει τη δύναμη να πλάθει χαρακτήρες ακόμη και συμπεριφορές, αλλά και να εκπαιδεύει το παιδί, πως θα μπoρούσε να αντιμετωπίσει τους όποιους φόβους του ή ακόμα και να οξύνει την φαντασία ακόμη περισσότερο,  κι όπως έλεγε ο Αινστάιν, εάν θες να έχεις “ένα έξυπνο παιδί, διάβασε του κάθε βράδυ ένα παραμύθι”.

Ο κάθε συγγραφέας οφείλει να είναι ο ίδιος ένα παιδί ή να νιώθει παιδί  και να ξέρει τουλάχιστον ότι το μονοπάτι που έχει διαλέξει δεν είναι εύκολο ούτε με δάφνες στρωμένο. Πολλοί μπαίνουν στο χώρο του παιδικού βιβλίου νομίζοντας ότι είναι ο εύκολος δρόμος προς την συγγραφή και την αναγνωρισιμότητα! Λίγοι όμως είναι και παραμένουν καταξιωμένοι παραμυθάδες ακόμη και μέχρι σήμερα. Ο Αίσωπος με τους μύθους του, έδωσε σε μια γενιά ηθικές αξίες και παραδείγματα που θα τους συντροφεύουν για πάντα. Κι άλλοι πολλοί που θα ήθελα σελίδες και σελίδες για να τους εκθέσω, βοήθησαν γενιές ολόκληρες να αφυπνιστούν και να συνεχίσουν τα όνειρά τους, να τα κάνουν αληθινά. Η τεχνική του παραμυθά κρύβει μια μαγική εικόνα, που οφείλουμε να τη σεβαστούμε αλλά και να την ανανεώσουμε σύμφωνα με τους νόμους της ηθικής αλλά και του ωραίου. Άλλωστε όλοι μας θα θέλαμε να διαβάζουμε τα παραμύθια που το τέλος θα είναι πάντα καλύτερο και ελπιδοφόρο για εμάς αλλά και τους γύρω μας.

Γράφει η Εύα Πετροπούλου Λιανού