Ροζέ, κόκκινο, λευκό

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

Τον μεθάω τον χειμώνα

Με κρασί ροζέ τον τραγουδάω

Οι στίχοι κρυφοί

Η μελωδία από εσένα

Μεθάω και πετάω

Ανοίγω τα φτερά στον γαλανό ουρανό

Δεν πονάω

Το δάκρυ κρασί

Ροζέ για αρχή

Κόκκινο στο φτερό και μεθάω

Εσένα σε μεθάω με λευκό

Λυτρώνομαι…τραγουδάω

Οι στίχοι κρυφοί

Φυλαχτά αλλοτινά

Στην καρδιά αγκυλωμένοι

της ψυχής ξεχασμένοι

Είμαι εδώ τώρα

Μεθάω, μεθάς, σε μεθάω

Μεθάμε σε χειμώνα ζεστό

Ροζέ, κόκκινο, λευκό κρασί

Γουλιά και μεθάμε τα δάκρυα

Μεθάω στη δική σου μουσική

Πονέσαμε; Πόνεσες; Πονάμε;

Εγώ δεν πονάω

Και είμαι εδώ τώρα

Μεθάω και σε μεθάω

Και αύριο πάλι εδώ θα είμαι

Πάλι εγώ μα με άλλο πρόσωπο

Να σε μεθύσω να σε θαμπώσω

Να ξεχάσεις

Μη με ξεχάσεις!

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Ακολουθήστε μας

10 δευτερόλεπτα

10 δευτερόλεπτα

Θυμάμαι ακόμη την πρώτη μας συνάντηση. Εκεί, δίπλα στη θάλασσα. Κοιτάζαμε το ηλιοβασίλεμα. Μέχρι που τα βλέμματα μας συναντήθηκαν. Τυχαία; Ακόμη δεν το ξέρω. Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι χρειάστηκαν 10 δευτερόλεπτα. 10 δευτερόλεπτα μόνο. Για να σε ερωτευτώ. Για να...

Όταν θα φύγεις

Όταν θα φύγεις

Όταν θα φύγεις,δεν θα βρίσκωχρόνο και τόπογια να πεθάνω·γιατί ο χρόνος,γιατί ο τόπος,μαύρος ποταμός,στέρεψε μακριά σου. Όταν θα φύγεις,υποψιάζομαιπως κι ο θάνατος ακόμαθα μ' αποφεύγει·κι αν μια στιγμή,παρ' ελπίδα, επιστρέψει,φοβάμαιμήπως βρεθείς τυχαίαμια νύχτα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Όταν θα φύγεις

Όταν θα φύγεις

Όταν θα φύγεις,δεν θα βρίσκωχρόνο και τόπογια να πεθάνω·γιατί ο χρόνος,γιατί ο τόπος,μαύρος ποταμός,στέρεψε μακριά σου. Όταν θα φύγεις,υποψιάζομαιπως κι ο θάνατος ακόμαθα μ' αποφεύγει·κι αν μια στιγμή,παρ' ελπίδα, επιστρέψει,φοβάμαιμήπως βρεθείς τυχαίαμια νύχτα...

Ο καθρέφτης

Ο καθρέφτης

Νανουρίσου ελεύθερα! Σταμάτα να κοιτάζεις τον καθρέφτη. Σε κλειστά μάτια, η αντανάκλαση είναι αόρατη. Γύρω σου πολλά ζευγάρια μάτια. Αυτή η σβούρα περιστρέφεται σαν το βλέμμα σου. Νανουρίσου ελεύθερα! Σπάσε επιτέλους τον καθρέφτη. Η αντανάκλαση βαραίνει. Σε...

Αστρόσκονη που Σκέφτεται

Αστρόσκονη που Σκέφτεται

Είμαστε η ανάσα μιας έκρηξηςπου δεν θυμόμαστε. Σκόνη από αστέρια που πέθανανγια να υπάρξουμε. Δεν γεννηθήκαμε στη Γη -μας τράβηξε η βαρύτητααπ’ τα σκοτεινά νεφελώματα,το άγνωστο μας ψιθύρισεκαι γίναμε σώμα. Κουβαλάμε στο αίμα μας:φωτιά πριν αποκτήσει φως. Η μνήμη δεν...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *