Ας ειπωθούν τα πάντα πια τι φοβάστε;
Μιλήστε, φωνάξτε τραγουδήστε γιατί όχι
τώρα εδώ αυτή τη στιγμή όχι μετά όχι λίγο αργότερα.
Ο χρόνος περνάει και φεύγει
Κι ούτε που νοιάζεται για εσάς
δεν σας ξέρει, δεν θα σας μάθει ούτε θα σας ακούσει
Βάλτε εσείς φωνή δυνατή
όχι για τον χρόνο μα για τον κόσμο όλο
Δώστε στον ήχο μορφή
Δώστε στα μάτια λάμψη αληθινή
Βάλτε φωτιά στο νου
Και η αλήθεια θα καίει
Μα έτσι είναι η αγάπη
Φωτιά και μάχη αέναη
Έτσι είναι τα λόγια της αλήθειας
Αγάπη, φωτιά και μάχη
_
γράφει η Άννα Ρουμελιώτη
”…έτσι είναι η Αγάπη. Φωτιά και μάχη αέναη” Τ ωραίο το σημερινό σου ποίημα Άννα!
Πώς πάνε ο βουτιές;
ΟΙ φωτογραφίες;
Περιμένουμε…
Σε ευχαριστώ για τα καλά σου Λενα!! Όλα καλά πάνε την καλημέρα μου!!
όμορφα λόγια Άννα! Την καλημέρα μου
Καλημέρα Μάχη μου σε ευχαριστώ πολύ. Την αγάπη μου!!
Πολύ ωραίο Άννα μου!
Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Ελενα!!
Άννα μου υπέροχο το ποίημά σου!!!!!!! Τι να πω; Για εμένα ένα από τα ομορφότερά σου!!!!!Να είσαι καλά και να μοιράζεσαι μαζί μας… έχεις γεμάτη κι όμορφη ψυχή και γεμίζεις και τις δικές μας!!!!!! Καλό Σ.Κ.!!!!!!!!
Με αυτά που λες δεν ξέρω τι να πω Σοφία μου. Να είσαι καλά σε ευχαριστώ!! Καλό Σαββατοκύριακο!!
Πάρα πολύ ωραίο το ποίημά σου, Άννα, πράγματι μόνο όταν κάποιος “μιλά με λόγια αληθινά ” αφήνει το στίγμα του σε τούτη τη ζωή.