Φόβος

Έκλεισε η πόρτα πίσω μου βαριά
έστρωσε η θλίψη χαλί στη μοναξιά
σε μια γεύση πικρή του έρωτα
Οπλίστηκες με του ασημιού τη λόγχη
έγινες διάπυρη απειλή
μια φρίκη σκόρπισες
στο έλεος και οι χτύποι της καρδιάς
βρίσκουν καταφύγιο
στα μύχια μαξιλάρια της φαντασίας

Μια θολή παραφροσύνη
στο κάθυγρο μονοπάτι του πόνου
έριξες γυμνή στο βάραθρό σου
Ελεεινέ…
Πάνω στα τρομακτικά είδωλα
πάνω στην ωμή βία σου
έμαθα να σε νικώ
Έγινα εσύ…
Η Άτρωτη ποινή σου!

–

γράφει η Ασημίνα Λεοντή