Αικατερίνη Τεμπέλη | Oaxaca

22.10.2017

 

Αχ εσύ, Kerouac με τους δρόμους σου… Εσύ, ο Paco Ignasio, ο Marcos και μερικοί ακόμα. Στοιχειά μου αιώνια, πόσες σπονδές μ’ αγνή τεκίλα; Πλωτίνε, πόσες;
   Διάπυρη περνάω στις βουβές σας παραισθήσεις. Καίω κι αφήνω στάχτες. Ξερνώντας δηλητήρια κι αμέτρητες ματαιώσεις. Κλωτσάω χώματα, μαύρους σκορπιούς, δυσεύρετα πεγιότλ και σκουριασμένες λάμες.

Γνέφω “παράτα με!” σε κάτι βρόγχους κι ανακατεύομαι μ’ ανύποπτους Μαριάτσι.

Θάβομαι στα χωράφια της αγαύης. Μη με ψάχνεις, αγόρι. Μη…

Παραπατάω και καπνίζω απόγνωση.
   Χτυπάω τατουάζ τον Che στην πλάτη μου. Μακραίνω από θλίψη τα μαλλιά μου. Τα χέρια μου, από αγκαλιές γυμνά.

Και στο λαιμό μου φυλαχτό: Santa Muerte… Δρεπανηφόρε Χάρε, ω Χαίρε! Ναι, στα τραγούδια σου κλείνω τ’ αυτιά μου.

Στ’ ομολογώ. Λοιπόν, που πας αγόρι μες τα βρώμικα Narcocorridosς; Τι θες ξοπίσω μου, με τόσους φόβους;

Εδώ για την καρδιά μας δεν μιλάμε. Τρώμε νεκροκεφαλές ζαχαρωτά.
   Μια σκιά μου θα βρεις στην Oaxaca. Στην Chiapas έμεινε το αίμα. Εμιλιάνο, Πάντσο, εκεί ανασαίνετε.
Το δέρμα μου, πουκάμισο φιδιού, τρύπιο από απουσίες. Διάσπαρτα οστά στις απανταχού Κοιλάδες του Θανάτου. Περνάνε στα κρυφά τ’ αεροπλάνα πάνω τους, νύχτες αφέγγαρες με τις κοιλιές γεμάτες άσπρη.

Ίσια, ξέρεις, για το Culiacán. Δουλίτσα να υπάρχει. Και τι που υποφέρω;
   Ώχου, με ζάλισες αγόρι, με τα αισθήματα. Βολέψου μ’ ό,τι αγοράζει η ανάγκη σου. Την αναγνώρισα τη δίψα σου.

Βάδισα στη φωνή σου, έσκαψα στις λέξεις σου, αλλά…
   Μάτια μπλε τυπώθηκαν στις φλέβες μου. Μπλε, γαλάζια, κυανά, τυρκουάζ. Σκέτο οινόπνευμα τα καταραμένα.

Σκότωσαν ό,τι γεννιόταν μέσα μου -νοθευμένα, τι περίμενα;

Μια σκιά μου μόνο έμεινε στην Oaxaca. Μια μωβ σκιά που κάποτε αγαπήθηκε.

Υπάρχει μεγαλύτερη απειλή απ’ την αγάπη;

 

 

Η Αικατερίνη Τεμπέλη γεννήθηκε στη Σάμο, αλλά έζησε μερικά απ’ τα πιο ενδιαφέροντα χρόνια της ζωής της στη Θεσσαλονίκη και στο Ηράκλειο, όπου σπούδασε αντίστοιχα Ψυχολογία και Κοινωνική Εργασία. Εργάστηκε για πάνω από μια δεκαετία στο ραδιόφωνο (Ράδιο Κρήτη 9,84, Studio 19, ΕΡΑ Ηρακλείου, 102, ΕΡΤ 3 κ.ά.) ως παραγωγός και παρουσιάστρια ραδιοφωνικών εκπομπών, καθώς και σε γνωστά περιοδικά κι εφημερίδες ως δημοσιογράφος. Σήμερα ζει στην Αθήνα κι ασχολείται μεταξύ άλλων με την Ιστορία, το Θέατρο και τις Νέες Τεχνολογίες. Γράφει τις νύχτες και ταξιδεύει συχνά στις ζωές των άλλων.

 

αναδημοσίευση από το Μονόκλ

 

Ακολουθήστε μας

Λευκό πέπλο

Λευκό πέπλο

Δροσάτη νύχτα, αέρινη, Απριλίου. Στη λεωφόρο θόρυβος αυτοκινήτων. Χθες αρραβωνιάστηκαν δυο νέα παιδιά.  Το επόμενο Σάββατο, σε μια εξόρμησή τους στην εξοχική Ιερά Ανδρώα Μονή, περνούν τη μεγάλη πύλη με τον Σταυρό. Στην είσοδο του καθολικού δίπλα στο μανουάλι, ένας...

«ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ…»

«ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ…»

Φίλες, γειτόνισσες, συμμαθήτριες, αγαπημένες και κολλητές, η Σύλβια και η Μαρία, μακράν καλύτερες και από αδερφές, μοιράζονταν τη ζωή και τις ομορφιές της, σε ίσα μερίδια. Όλη την ημέρα μαζί, η μία στο σπίτι της άλλης και μόνο τη νύχτα, με βαριά καρδιά πήγαιναν για...

Βροντή

Βροντή

Αθήνα Απαυδισμένοι άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους. Αναμένονταν κινητοποιήσεις για το δημοψήφισμα με επίκεντρο την Πλατεία Συντάγματος. Αεροδρόμιο Μακεδονία «Σας μιλάει ο κυβερνήτης από το πιλοτήριο του αεροσκάφους. Αυτή είναι μια πτήση μη καπνιστών. Θερμοκρασία εδάφους...

Σκοτεινή εγγύτητα

Σκοτεινή εγγύτητα

Περπατούσε στο δρόμο σκυφτός, καταβεβλημένος. Ήταν απόγευμα και πριν από λίγη ώρα είχε βγει από το εξαώροφο κτίριο που στεγάζονταν τα γραφεία της εταιρείας που δούλευε. Στο κεφάλι του συνωστίζονταν σκέψεις βαριές, ετερόκλητες, που όλες τους συνηγορούσαν σε μια...

Ο προφήτης

Ο προφήτης

Τράβηξε το κάρο και το ζεύτηκε. Και έφερε και μια και δυο γυροβολιές και πόσες άλλες έφερε μέσα στο κύλισμα των χρόνων. Και έκαμε τον κόσμο του κατά πως τον ήθελε. Και με το βλέμμα έψαχνε να βρει, έβρισκε μονάχα τον εαυτό του.  Κάποτε κουράστηκε και τότε είδε.  Είδε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο προφήτης

Ο προφήτης

Τράβηξε το κάρο και το ζεύτηκε. Και έφερε και μια και δυο γυροβολιές και πόσες άλλες έφερε μέσα στο κύλισμα των χρόνων. Και έκαμε τον κόσμο του κατά πως τον ήθελε. Και με το βλέμμα έψαχνε να βρει, έβρισκε μονάχα τον εαυτό του.  Κάποτε κουράστηκε και τότε είδε.  Είδε...

Αχρείαστοι ήρωες

Αχρείαστοι ήρωες

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Πάλι ξύπνησα μέσα στην αγκαλιά της μαμάς μου κι είναι ακόμα νύχτα νομίζω. Την αγαπάω τη μαμά μου πολύ αλλά τις τελευταίες μέρες που φύγαμε από το σπίτι και είμαστε σ’ αυτό το υπόγειο δε με αφήνει να κοιμηθώ καλά το βράδυ. Όλο με...

Δεκαοκτώ μήνες

Δεκαοκτώ μήνες

Κανείς δεν επρόκειτο να του πάρει την ελευθερία του. Ο Πέτρος έχει και νομικό οπλοστάσιο στα χέρια του και οργανώνεται μέσα από τη φυλακή. Με τα συντρόφια του επικοινωνεί συνέχεια, καθώς και με την Άννα, που είναι μαζί από το πρώτο έτος της νομικής. Όλοι αυτοί ήταν...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. aikaterinitempeli

    Πάντα αισθάνομαι μεγάλη χαρά και συγκίνηση, όταν με φιλοξενείτε εδώ. Από καρδιάς, Ευχαριστώ…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου