Αικατερίνη Τεμπέλη | Oaxaca

22.10.2017

 

Αχ εσύ, Kerouac με τους δρόμους σου… Εσύ, ο Paco Ignasio, ο Marcos και μερικοί ακόμα. Στοιχειά μου αιώνια, πόσες σπονδές μ’ αγνή τεκίλα; Πλωτίνε, πόσες;
   Διάπυρη περνάω στις βουβές σας παραισθήσεις. Καίω κι αφήνω στάχτες. Ξερνώντας δηλητήρια κι αμέτρητες ματαιώσεις. Κλωτσάω χώματα, μαύρους σκορπιούς, δυσεύρετα πεγιότλ και σκουριασμένες λάμες.

Γνέφω “παράτα με!” σε κάτι βρόγχους κι ανακατεύομαι μ’ ανύποπτους Μαριάτσι.

Θάβομαι στα χωράφια της αγαύης. Μη με ψάχνεις, αγόρι. Μη…

Παραπατάω και καπνίζω απόγνωση.
   Χτυπάω τατουάζ τον Che στην πλάτη μου. Μακραίνω από θλίψη τα μαλλιά μου. Τα χέρια μου, από αγκαλιές γυμνά.

Και στο λαιμό μου φυλαχτό: Santa Muerte… Δρεπανηφόρε Χάρε, ω Χαίρε! Ναι, στα τραγούδια σου κλείνω τ’ αυτιά μου.

Στ’ ομολογώ. Λοιπόν, που πας αγόρι μες τα βρώμικα Narcocorridosς; Τι θες ξοπίσω μου, με τόσους φόβους;

Εδώ για την καρδιά μας δεν μιλάμε. Τρώμε νεκροκεφαλές ζαχαρωτά.
   Μια σκιά μου θα βρεις στην Oaxaca. Στην Chiapas έμεινε το αίμα. Εμιλιάνο, Πάντσο, εκεί ανασαίνετε.
Το δέρμα μου, πουκάμισο φιδιού, τρύπιο από απουσίες. Διάσπαρτα οστά στις απανταχού Κοιλάδες του Θανάτου. Περνάνε στα κρυφά τ’ αεροπλάνα πάνω τους, νύχτες αφέγγαρες με τις κοιλιές γεμάτες άσπρη.

Ίσια, ξέρεις, για το Culiacán. Δουλίτσα να υπάρχει. Και τι που υποφέρω;
   Ώχου, με ζάλισες αγόρι, με τα αισθήματα. Βολέψου μ’ ό,τι αγοράζει η ανάγκη σου. Την αναγνώρισα τη δίψα σου.

Βάδισα στη φωνή σου, έσκαψα στις λέξεις σου, αλλά…
   Μάτια μπλε τυπώθηκαν στις φλέβες μου. Μπλε, γαλάζια, κυανά, τυρκουάζ. Σκέτο οινόπνευμα τα καταραμένα.

Σκότωσαν ό,τι γεννιόταν μέσα μου -νοθευμένα, τι περίμενα;

Μια σκιά μου μόνο έμεινε στην Oaxaca. Μια μωβ σκιά που κάποτε αγαπήθηκε.

Υπάρχει μεγαλύτερη απειλή απ’ την αγάπη;

 

 

Η Αικατερίνη Τεμπέλη γεννήθηκε στη Σάμο, αλλά έζησε μερικά απ’ τα πιο ενδιαφέροντα χρόνια της ζωής της στη Θεσσαλονίκη και στο Ηράκλειο, όπου σπούδασε αντίστοιχα Ψυχολογία και Κοινωνική Εργασία. Εργάστηκε για πάνω από μια δεκαετία στο ραδιόφωνο (Ράδιο Κρήτη 9,84, Studio 19, ΕΡΑ Ηρακλείου, 102, ΕΡΤ 3 κ.ά.) ως παραγωγός και παρουσιάστρια ραδιοφωνικών εκπομπών, καθώς και σε γνωστά περιοδικά κι εφημερίδες ως δημοσιογράφος. Σήμερα ζει στην Αθήνα κι ασχολείται μεταξύ άλλων με την Ιστορία, το Θέατρο και τις Νέες Τεχνολογίες. Γράφει τις νύχτες και ταξιδεύει συχνά στις ζωές των άλλων.

 

αναδημοσίευση από το Μονόκλ

 

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η αμοιβή

Η αμοιβή

Η βαριά συρόμενη πόρτα του καθιστικού άνοιξε και η μεσόκοπη γυναίκα γλίστρησε μέσα κρατώντας στα χέρια της ένα μικρό πακέτο. Χυμένος στην πολυθρόνα στο βάθος, με την πελώρια βιβλιοθήκη στο πλάι του, ο γέρος αγνάντευε απ’ το παράθυρο τον κήπο καθώς ο ήλιος βασίλευε. Το...

Της γριάς τα κοτόπουλα

Της γριάς τα κοτόπουλα

Την γριά δεν θυμάμαι να την είχα συναντήσει ποτέ. Όμως, χωρίς να την ξέρω, την σκέφτομαι πάντα, αναπολώντας, ιδίως όταν περνώ απόγευμα έξω από το μαγαζί της, στην παραλιακή Νέας Κίου – Ναυπλίου. Για την ακρίβεια εκεί που ήταν πριν καμιά εικοσαετία το μαγαζί της, που...

Μέσα στη νύχτα

Μέσα στη νύχτα

Μέσα στη νύχτα ακούστηκε μια κραυγή. Έσκισε τη σιωπή σαν κοφτερό μαχαίρι. Δάκρυα κυλήσανε στα μάγουλα δροσίζοντας τη λύπη της. Μια κουκουβάγια με μάτια ορθάνοιχτα στεκόταν έξω από το παράθυρό της. Τόσα βράδια πιστή στο ραντεβού της. Εμφανιζόταν ακριβώς στις τρεις το...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. aikaterinitempeli

    Πάντα αισθάνομαι μεγάλη χαρά και συγκίνηση, όταν με φιλοξενείτε εδώ. Από καρδιάς, Ευχαριστώ…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου