Αικατερίνη Τεμπέλη | Oaxaca

22.10.2017

 

Αχ εσύ, Kerouac με τους δρόμους σου… Εσύ, ο Paco Ignasio, ο Marcos και μερικοί ακόμα. Στοιχειά μου αιώνια, πόσες σπονδές μ’ αγνή τεκίλα; Πλωτίνε, πόσες;
   Διάπυρη περνάω στις βουβές σας παραισθήσεις. Καίω κι αφήνω στάχτες. Ξερνώντας δηλητήρια κι αμέτρητες ματαιώσεις. Κλωτσάω χώματα, μαύρους σκορπιούς, δυσεύρετα πεγιότλ και σκουριασμένες λάμες.

Γνέφω “παράτα με!” σε κάτι βρόγχους κι ανακατεύομαι μ’ ανύποπτους Μαριάτσι.

Θάβομαι στα χωράφια της αγαύης. Μη με ψάχνεις, αγόρι. Μη…

Παραπατάω και καπνίζω απόγνωση.
   Χτυπάω τατουάζ τον Che στην πλάτη μου. Μακραίνω από θλίψη τα μαλλιά μου. Τα χέρια μου, από αγκαλιές γυμνά.

Και στο λαιμό μου φυλαχτό: Santa Muerte… Δρεπανηφόρε Χάρε, ω Χαίρε! Ναι, στα τραγούδια σου κλείνω τ’ αυτιά μου.

Στ’ ομολογώ. Λοιπόν, που πας αγόρι μες τα βρώμικα Narcocorridosς; Τι θες ξοπίσω μου, με τόσους φόβους;

Εδώ για την καρδιά μας δεν μιλάμε. Τρώμε νεκροκεφαλές ζαχαρωτά.
   Μια σκιά μου θα βρεις στην Oaxaca. Στην Chiapas έμεινε το αίμα. Εμιλιάνο, Πάντσο, εκεί ανασαίνετε.
Το δέρμα μου, πουκάμισο φιδιού, τρύπιο από απουσίες. Διάσπαρτα οστά στις απανταχού Κοιλάδες του Θανάτου. Περνάνε στα κρυφά τ’ αεροπλάνα πάνω τους, νύχτες αφέγγαρες με τις κοιλιές γεμάτες άσπρη.

Ίσια, ξέρεις, για το Culiacán. Δουλίτσα να υπάρχει. Και τι που υποφέρω;
   Ώχου, με ζάλισες αγόρι, με τα αισθήματα. Βολέψου μ’ ό,τι αγοράζει η ανάγκη σου. Την αναγνώρισα τη δίψα σου.

Βάδισα στη φωνή σου, έσκαψα στις λέξεις σου, αλλά…
   Μάτια μπλε τυπώθηκαν στις φλέβες μου. Μπλε, γαλάζια, κυανά, τυρκουάζ. Σκέτο οινόπνευμα τα καταραμένα.

Σκότωσαν ό,τι γεννιόταν μέσα μου -νοθευμένα, τι περίμενα;

Μια σκιά μου μόνο έμεινε στην Oaxaca. Μια μωβ σκιά που κάποτε αγαπήθηκε.

Υπάρχει μεγαλύτερη απειλή απ’ την αγάπη;

 

 

Η Αικατερίνη Τεμπέλη γεννήθηκε στη Σάμο, αλλά έζησε μερικά απ’ τα πιο ενδιαφέροντα χρόνια της ζωής της στη Θεσσαλονίκη και στο Ηράκλειο, όπου σπούδασε αντίστοιχα Ψυχολογία και Κοινωνική Εργασία. Εργάστηκε για πάνω από μια δεκαετία στο ραδιόφωνο (Ράδιο Κρήτη 9,84, Studio 19, ΕΡΑ Ηρακλείου, 102, ΕΡΤ 3 κ.ά.) ως παραγωγός και παρουσιάστρια ραδιοφωνικών εκπομπών, καθώς και σε γνωστά περιοδικά κι εφημερίδες ως δημοσιογράφος. Σήμερα ζει στην Αθήνα κι ασχολείται μεταξύ άλλων με την Ιστορία, το Θέατρο και τις Νέες Τεχνολογίες. Γράφει τις νύχτες και ταξιδεύει συχνά στις ζωές των άλλων.

 

αναδημοσίευση από το Μονόκλ

 

Ακολουθήστε μας

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. aikaterinitempeli

    Πάντα αισθάνομαι μεγάλη χαρά και συγκίνηση, όταν με φιλοξενείτε εδώ. Από καρδιάς, Ευχαριστώ…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου