Κάμαρα κρύα

2.03.2018

Για ποιόν να γράψεις λόγια ερωτικά
κάθε βραδάκι κι άλλος μεσ’ στην αγκαλιά σου
κανείς δεν χτύπησε την πόρτα της καρδιάς
κανείς δεν στάθηκε ποτέ παρηγοριά σου.

Κάμαρα κρύα και σκοτάδι το φιλί
αντάμα πάνε η αγάπη και η θλίψη
και εκεί απάνω στο κρεββάτι σου θα βρεις
κορμιά που αναδύουνε οσμές, βρωμιά και σήψη.

Σαβάνωσες σε βρώμικα σεντόνια τη ψυχή
ξεπούλησες κομμάτια την καρδιά σου
τώρα πονάς και ψάχνεις στα σκουπίδια για στοργή..
όμως το κλάμα έμεινε στερνή παρηγοριά σου.

Στα χείλια βάζεις κοκκινάδι,
άρωμα πάνω στο κορμί
και κόβεις βόλτες στο σκοτάδι
χωρίς αιτία και αφορμή

Σε λίγο κλείνεις τα τριάντα
για να προλάβεις την ζωή
παίζεις στα ζάρια τ’ όνειρό σου
μα δεν θυμάσαι το γιατί…

Τη μία στα σκυλάδικα την άλλη στα κλαμπάκια
έπνιξες κάθε ομορφιά σε έρωτες μίας βραδιάς
σε πίστες και σφηνάκια.

 

_

γράφει Αγγελική Λαμπέτη

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου