Κάμαρα κρύα

2.03.2018

Για ποιόν να γράψεις λόγια ερωτικά
κάθε βραδάκι κι άλλος μεσ’ στην αγκαλιά σου
κανείς δεν χτύπησε την πόρτα της καρδιάς
κανείς δεν στάθηκε ποτέ παρηγοριά σου.

Κάμαρα κρύα και σκοτάδι το φιλί
αντάμα πάνε η αγάπη και η θλίψη
και εκεί απάνω στο κρεββάτι σου θα βρεις
κορμιά που αναδύουνε οσμές, βρωμιά και σήψη.

Σαβάνωσες σε βρώμικα σεντόνια τη ψυχή
ξεπούλησες κομμάτια την καρδιά σου
τώρα πονάς και ψάχνεις στα σκουπίδια για στοργή..
όμως το κλάμα έμεινε στερνή παρηγοριά σου.

Στα χείλια βάζεις κοκκινάδι,
άρωμα πάνω στο κορμί
και κόβεις βόλτες στο σκοτάδι
χωρίς αιτία και αφορμή

Σε λίγο κλείνεις τα τριάντα
για να προλάβεις την ζωή
παίζεις στα ζάρια τ’ όνειρό σου
μα δεν θυμάσαι το γιατί…

Τη μία στα σκυλάδικα την άλλη στα κλαμπάκια
έπνιξες κάθε ομορφιά σε έρωτες μίας βραδιάς
σε πίστες και σφηνάκια.

 

_

γράφει Αγγελική Λαμπέτη

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη περιμένει εσένα, Ορφέα, να την σώσεις μόνη της κάθεται και μαστίζεται από τα όρνια που την ψυχή της τυραννούν. Φίδια στραγγίζουν το αίμα της  με την δηλητηριώδη γλώσσα τους  κι αυτή κάθεται κι αλείφει τις πληγές στο κορμί της που ακόμη αιμορραγούν... Εσένα,...

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου