Κάμαρα κρύα

2.03.2018

Για ποιόν να γράψεις λόγια ερωτικά
κάθε βραδάκι κι άλλος μεσ’ στην αγκαλιά σου
κανείς δεν χτύπησε την πόρτα της καρδιάς
κανείς δεν στάθηκε ποτέ παρηγοριά σου.

Κάμαρα κρύα και σκοτάδι το φιλί
αντάμα πάνε η αγάπη και η θλίψη
και εκεί απάνω στο κρεββάτι σου θα βρεις
κορμιά που αναδύουνε οσμές, βρωμιά και σήψη.

Σαβάνωσες σε βρώμικα σεντόνια τη ψυχή
ξεπούλησες κομμάτια την καρδιά σου
τώρα πονάς και ψάχνεις στα σκουπίδια για στοργή..
όμως το κλάμα έμεινε στερνή παρηγοριά σου.

Στα χείλια βάζεις κοκκινάδι,
άρωμα πάνω στο κορμί
και κόβεις βόλτες στο σκοτάδι
χωρίς αιτία και αφορμή

Σε λίγο κλείνεις τα τριάντα
για να προλάβεις την ζωή
παίζεις στα ζάρια τ’ όνειρό σου
μα δεν θυμάσαι το γιατί…

Τη μία στα σκυλάδικα την άλλη στα κλαμπάκια
έπνιξες κάθε ομορφιά σε έρωτες μίας βραδιάς
σε πίστες και σφηνάκια.

 

_

γράφει Αγγελική Λαμπέτη

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

                                                   ΒΑΓΙΟΣ (Προς τον αναγνώστη):  Τον ήλιο δένω στ’ άρμενα κι έναν Σταυρό στην πλώρη,                                                       άγκυρα λύνω και ζητώ απ’ τον παραγιό μου φόκο1....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου