Καβγάς

8.06.2017

 

Αρχίζει πάντα ξαφνικά. Καταιγίδα που σε βρίσκει απροετοίμαστο στη μέση του δρόμου. Φθόγγοι που ενώνονται σε συλλαβές και φτιάχνουν λέξεις που εκσφενδονίζονται εκατέρωθεν. Πώς ξέρουν άραγε τον μαγικό τρόπο να ταράζουν ανεπανόρθωτα την προηγούμενη ηρεμία σου; Εκνευρισμός. Ύπουλο συναίσθημα. Αμείλικτος δολοφόνος του έρωτα. Νάνος αρχικά, μεταμορφώνεται σε γίγαντα που σε κατασπαράζει. Λέξη τη λέξη χτίζεται ο καβγάς! Ποιο τσιμέντο και ποια τούβλα; Οι λέξεις χτίζουν αδιαπέραστα τείχη! Κι εσύ πετάς το μπαλάκι. Μπαίνεις στο παιχνίδι του εκσφενδονισμού λέξεων που πληγώνουν, που δεν ξεχνιούνται, που απομακρύνουν... Λάθος! Γύρνα πλευρό. Flashback μια σκηνή στο μυαλό. Λίγο πριν αγκαλιά βλέπαμε ταινία. Γέλια, σαν να τ' ακούω, χυμένη μπύρα στο τραπεζάκι του σαλονιού, φρεσκοψημένο ποπ κορν, νιώθω το αλάτι στα χείλη μου ακόμη.

Άδειο το κρεβάτι. Μυρωδιά από τσιγάρα αιωρείται. Καπνίζει κάπου στο μπαλκόνι. Σίγουρος για την ετυμηγορία. Καμιά αυτοκριτική. Ένοχος εγώ, πάντα εγώ! Η καρδιά μου χτυπά ανεξέλεγκτα. Βουίζει ο νους από σκόρπια λόγια κι εικόνες. Πώς έγινε πάλι; Απ' το ζενίθ στο ναδίρ. Φωνές που σκίσαν τη νύχτα. Πόσο ντρέπομαι! Πάλι θα έστησε αυτί το ζευγάρι από κάτω! «Σε ικετεύω, σταμάτα. Μη φωνάζεις άλλο!». Αυτός εκεί! «Γιατί το είπες αυτό;», «Τι εννοούσες;» με το άλλο. Δεν ξέρω, δε θυμάμαι. Γιατί μαλώσαμε πάλι; Πώς ξεκίνησε όλο αυτό το κακό; Μικρά, μικρά καρφάκια απ' τη γλώσσα ίσια στην καρδιά! Μου τα πετούσε. Κι εγώ του τ' ανταπέδιδα! Αγάπη ή μίσος, πονώ απ΄την παράνοια!

Τρέμοντας το χέρι μαζεύει την τούφα απ' το μισοκρυμμένο μάτι. Νοτισμένη η τούφα, πρησμένα τα μάτια. Πόση ώρα έκλαιγα; Ξημερώνει! Δεν αντέχω να μην ξέρω γιατί υποφέρω! Πρέπει να φύγω. Αυτό το ξέρω! 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Όποιος τις νύχτες περπατεί…

Όποιος τις νύχτες περπατεί…

«Τους μήνες που δεν έχουν ρο το κρασί θέλει νερό» ξανάπιασε το γνωστό τροπάρι του ο Μηνάς, καθώς - αρχές του Μάη ήτανε - βολεύτηκε στην μόνιμη θέση του, στο κουτούκι του Γαβρίλη «Η ωραία Μέλπεια». Αποδέκτης της παρατήρησης η μόνιμη παρέα του, ο ξάδερφός του ο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Η Ωραία Θάσος

Η Ωραία Θάσος

- γράφει η Ιωάννα Μαρία Νικολακάκη - Θα ‘χε ένα χρόνο τώρα, ίσως και παραπάνω, που ο Σταμάτης ο Δακαρέμης είχε ανοίξει εκείνο το καινούργιο καφενείο στην πάνω γωνία του Νέου Φαλήρου. Προηγουμένως, ο χώρος αυτός ενοικιαζόταν για κάτι παραστάσεις χοροδράματος, δεν...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. ΛΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    Κι’ εγώ εκείνο που ξέρω και πρέπει να στο πω είναι ότι έγραψες έναν πολύ όμορφο ΜΟΝΟΛΟΓΟ αγαπητή Άννα.

    Απάντηση
  2. Χριστίνα Σουλελέ

    “Φθόγγοι που ενώνονται σε συλλαβές και εκσφενδονίζονται εκατέρωθεν”, “μικρά μικρά καρφάκια από τη γλώσσα ίσια στην καρδιά”. Πόσο εύστοχα τοποθέτησες τις λέξεις σε αυτόν τον πολύ όμορφο μονόλογο! Από τα ωραιότερα κείμενα που έχω διαβάσει τελευταία.

    Απάντηση
  3. Άννα Μάλαμα

    Λένα σ’ ευχαριστώ πολύ, τα λόγια σου έχουν ιδιαίτερη αξία!

    Απάντηση
  4. Άννα Μάλαμα

    Ευχαριστώ Χριστίνα! Τα καλά σου λόγια με ενθαρρύνουν να συνεχίσω!

    Απάντηση
  5. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Εξαιρετικό κείμενο!!! Μπράβο Άννα!!!

    Απάντηση
  6. Άννα Μάλαμα

    Άννα μου σ’ ευχαριστώ!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου