Select Page

Πρελούδιο απελπισίας εν έτει 2017

Πρελούδιο απελπισίας εν έτει 2017

Άνθρωποι ξένοι. Νομίζεις ότι τους ξέρεις και ξεκλειδώνεις τα πιο απόκρυφα σημεία της ψυχής σου για να φωτίσεις το σκοτεινό τους μονοπάτι. Εμπιστεύεσαι, γιατί νομίζεις ότι είναι ικανοί να κάνουν το ίδιο για ’σένα. Σε θωρούν, μα δε σε βλέπουν. Φοβάσαι να φύγεις από κοντά τους κι αναρωτιέσαι αν διστάζεις, επειδή είσαι αδύναμος να απομακρυνθείς ή αν, επειδή, παρότι είσαι εύρωστος, είσαι πρόθυμος να θυσιάσεις τη δύναμή σου για να σωθούν αυτοί.
Δεύτερη ευκαιρία. Πάλι χαμένος! Γιατί; Επειδή ξέχασες ότι στις μέρες μας δεν υπάρχει μετάνοια χωρίς να υπάρχει ανάγκη ή συμφέρον. Ξέρεις! Εκείνη η στάχτη που σου ρίχνουν στα μάτια ενδεδυμένη με το πέπλο της ψεύτικης μεταμέλειας. Μόνο που η πολλή στάχτη, τελικά, θόλωσε την κρίση σου και μετατράπηκες σ’ αυτούς που δίκαζες και καταδίκαζες κάποτε!
Η συνέχεια; Σε εμπιστεύτηκαν; Χαμένοι είναι αυτοί! Σε άδειασαν από συναισθήματα και το οκνό κουφάρι που περιφέρεις ζητά συγχώρεση, αφού μετάνιωσε. Γιατί; Διότι έχεις απλά την ανάγκη τους εγκλωβισμένος πίσω από την ψεύτικη προσωπίδα σου!
Κάποιοι το ονομάζουν πεσιμισμό, άλλοι ρεαλισμό, κάποιοι άλλοι γλίσχρο ρομαντισμό στα “πρόθυρα αυτοκτονίας” κι άλλοι απλά κωφεύουν στη σύγχρονη πραγματικότητα της υποκρισίας, λόγω μιας φερέλπιδος προσδοκίας πως η ανθρωπιά δε θα εκλείψει ποτέ επιδαψιλεύοντας αυτή την πίστη στις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Επίλεξε πώς το ονομάζεις εσύ αυτό το φαινόμενο και πρόσεξε πολύ, επειδή οι επιλογές μας καθορίζουν όχι μόνο το ποιοι είμαστε αλλά και τις πιθανότητες που έχουμε να κατακτήσουμε κάποια στιγμή τις ευτυχισμένες στιγμές που τόσο καρτερούμε!

«Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.»

Κ. Π. Καβάφης (1863-1933)


_

γράφει η Κατερίνα Μεταξοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

1 σχόλιο

  1. Λένα Κύρογλου

    Κείμενο που απεικονίζει την σκληρή πραγματικότητα, τον τρόπο σκέψης- τρόπο ζωής των περισσότερων ανθρώπων…
    Γραμμένο με την απαραίτητη ευαισθησία, προσεγγίζει εκείνα τα αισθήματα που, δυστυχώς, επιβάλλονται στον άνθρωπο είτε από τις περιστάσεις, είτε, ακόμη χειρότερα, από τους συνανθρώπους του καθορίζοντας την υπόσταση του.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!