«Τα μικρά», του Γιώργου Δουατζή

7.10.2018

Τα μικρά

(Αποστάγματα)

Από τον πρόλογο: Το πρώτο το έγραψα στα δεκατρία μου. Από τότε γέμιζα σελίδες, σε κάτι μεγάλα τετράδια, σαν λογιστικά μεγάλα. Και μετά, κάθε φορά, μίκραιναν. Είκοσι χρόνια τώρα, μίκραιναν. Ήταν διάλογοι, απόπειρας ποιημάτων, θεατρικών, διηγημάτων, επιστολών, πάντως διάλογοι. Κάθε φορά που τα έβλεπα, μίκραιναν κι άλλο. Τόσο, που σημαδεύονταν έννοιες ολόκληρες στο μυαλό μου, με μια λέξη μόνο. Ακατανόητη φυσικά για τους άλλους. Το επόμενο βήμα, θα ήταν να εξαφανιστούν… Αποφάσισα να τα τυπώσω, όταν με είπαν άτολμο, που τα θέλω κρυμμένα στο συρτάρι, σαν νοσηρός γονιός τα παιδιά του. Μου είπαν ακόμα, ότι ντρέπομαι να δείξω ευαισθησίες, όταν εγώ ο ίδιος καταγγέλλω αυτή τη ντροπή. Τα είπαν ποιήματα ή αφορισμούς, ως και γνωμικά, για να τα κατατάξουν κάπου. Λέξεις που δεν τολμάω. Τα είπα δεκανίκια. Κι ασπάζομαι τη ρήση του σοφού φίλου μου ποιητή Tάσου Λειβαδίτη – τον πρόλαβε ο θάνατος και δεν κατάφερε να τα προλογίσει, όπως μου είχε υποσχεθεί – ότι «ο δημιουργός δεν μιλάει παρά μόνο με το έργο του». Βουβός, τα παραδίδω…

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

-Όχι ρε πούστη χάρε, δε θα το πάρεις το παιδί! Φώναζε και έβριζε με πάθος καθώς έκανε ανάνηψη στο 12χρονο αγόρι, που είχε φύγει στη μέση του χειρουργείου. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει το πρόσωπό του, μα το βλέμμα του, γεμάτο πείσμα κοιτούσε κατάματα τον χάροντα, που έστεκε...

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

187 μέρες, του Βασίλη Πεσλή

187 μέρες, του Βασίλη Πεσλή

Όπως γράφει ο ίδιος ο Βασίλης Πεσλής: «Νέα ευτράπελα, νέες αναποδιές, νέα πρόσωπα και νέες αντιζηλίες κάτω από το βαρύ πέπλο της ίδιας πανδημίας, η οποία δεν έχει δείξει ακόμα τα κοφτερά δόντια της…» Το βιβλίο συνεχίζει από εκεί που τελείωσε το «42 μέρες»,...

Τα κόκκινα τριαντάφυλλα

Τα κόκκινα τριαντάφυλλα

Εκείνος παραφυλάει στη γωνία, επιμελώς κρυμμένος κάτω από μαύρη ρεντικότα, σκούφο και δερμάτινο χαρτοφύλακα που χάσκει σκισμένος. Την κοιτά με ματάκια μικρά. Τα ματογυάλια κρύβουν μια σπάνια εξαιρετική όραση. Με τρεμάμενο χέρι εκείνη βγάζει τα κλειδιά, κάνει να...

Διαβάστε κι αυτά

Τα κόκκινα τριαντάφυλλα

Τα κόκκινα τριαντάφυλλα

Εκείνος παραφυλάει στη γωνία, επιμελώς κρυμμένος κάτω από μαύρη ρεντικότα, σκούφο και δερμάτινο χαρτοφύλακα που χάσκει σκισμένος. Την κοιτά με ματάκια μικρά. Τα ματογυάλια κρύβουν μια σπάνια εξαιρετική όραση. Με τρεμάμενο χέρι εκείνη βγάζει τα κλειδιά, κάνει να...

η ρεπόρτερ

η ρεπόρτερ

Διαβάστε και κατεβάστε δωρεάν το βιβλίο “η ρεπόρτερ” της Λένας Μαυρουδή Μούλιου στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net

Έχασα τη ζωή μου ταξιδεύοντας…

Έχασα τη ζωή μου ταξιδεύοντας…

έχασα τη ζωή μου ταξιδεύοντας σε μιαν άλλη ζωή; Ήτανε τότε που σε περιγελούσε η πιτσιρικαρία της πλατείας. Δεν ήταν η πρώτη φορά. Το θυμάμαι καλά, γιατί σήκωσες μια πέτρα και τους κυνήγησες αλαλάζοντας και απειλώντας, άσχετα αν εκείνοι γελούσαν. Ακολούθησε η εποχή της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου