Άμα λυγίσω

Δημοσίευση: 25.05.2019

Ετικέτες

Κατηγορία

Άσε με να πορεύομαι όπως εγώ το θέλω,
με το κεφάλι μου ψηλά, κοιτώντας τ’ άστρα
κι ας είναι οι πατούσες μου γυμνές και ματωμένες
από αγκάθια και γυαλιά στο δρόμο σκορπισμένα.

Όσο το αίμα είναι ζεστό και καθαρό κυλάει
μέσα στις φλέβες, μέσα στο μυαλό, 
μη με φοβάσαι, θα γελώ σε κάθε βήμα
κι ας με τρυπάει ο πόνος, ας φτάνει στην καρδιά.

Να ανησυχήσεις μόνο, το βλέμμα μου αν δεις θολό
και το κεφάλι μου γυρτό να προσκυνάει
σαν ηλιοτρόπιο που βάρυνε γεμάτο από καρπό
κι άλλο τον ήλιο να κοιτά δεν το αντέχει.

Τότε, αν έχεις μέσα σου αγάπη μια σταλιά
έλα και πιάσε μου σφιχτά το χέρι,
μ’ ένα χαμόγελο, στο φως ανάστησε με
κι ανάσα δώρισε μου απ’ τα ζεστά σου χείλη.

Γιατί, ο θάνατος, γλυκά φιλά κι αυτός
και τους ανόητους που τον περιγελούν
ξέρει και τους πλανεύει μυστικά,
με ψέματα και με γητειές τους κολακεύει.

 

_

γράφει ο Τάσος Κυρτάσογλου

Ακολουθήστε μας

Νερό σε Στέρνα

Νερό σε Στέρνα

Η έμπνευσή μου για ‘Σένα Είναι αστείρευτη,   Σα Νερό σε Στέρνα.   Η Στέρνα είμαι ‘γω,   Είσαι το Nερό.   Δροσίζομαι,   Μα  π ο τ έ  δεν  ξ ε δ ι ψ ώ.   _ γράφει η Παρασκευή...

Ο Τυφλός

Ο Τυφλός

Είναι γεμάτη τατουάζ  -Τη χαζεύω έκθαμβος. Διερωτώμαι: Πώς φεγγαρίζει μες στην τόση μελάνη; Πάνε χρόνια που είμαι τυφλός: Το ένα μάτι στη Σαγκάη και Τ’ άλλο στην Τοσκάνη.   Χάρτης μου η Στίξη της σε Σώμα αεροπ λ α ν ι κ ό.   Πετάω στη στρατόσφαιρα Κορτάρω μ’...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ο Τυφλός

Ο Τυφλός

Είναι γεμάτη τατουάζ  -Τη χαζεύω έκθαμβος. Διερωτώμαι: Πώς φεγγαρίζει μες στην τόση μελάνη; Πάνε χρόνια που είμαι τυφλός: Το ένα μάτι στη Σαγκάη και Τ’ άλλο στην Τοσκάνη.   Χάρτης μου η Στίξη της σε Σώμα αεροπ λ α ν ι κ ό.   Πετάω στη στρατόσφαιρα Κορτάρω μ’...

Περί δύναμης

Περί δύναμης

Στο φεγγαρόφωτο, μια επίκληση - να μου φανερωθείς και πάλι,  αποδεσμευμένη τούτη τη φορά από μετρημένες περηφάνιες.  Και να ’σαι, ήλιος στο σκοτάδι μου,  στο μάγουλό μου το ζεστό σου χέρι,  γυμνή, αναψοκοκκινισμένη.  Χάρη απελπισίας σού ζητάω - μείνε.  Μα εσύ, το...

Το Μαβί Παρεό

Το Μαβί Παρεό

Ναι,  Αλλ’ εκείνο το Παρεό, Που το θαλασσώνεις καμιά δεκαριά φορές τον χρόνο Δεσμεύοντάς το να ρουφά από μέσα σου  Tην αβάσταχτα περιχαρακωμένη αλμύρα -Μα να γλυκίζεται όσο τ ί π ο τ ε άλλο Που περιτέχνως ελάχιστα το υγραίνεις Και α ρ γ ά, α π ο λ α υ σ τ ι κ ά Σα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου