Άνανδροι μπροστά στην ανδρεία

Δημοσίευση: 17.06.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

Αλίμονο στο φτωχό λεξιλόγιό μου
που τις πράξεις δε δύναται να αποτυπώσει,
τις ιδέες δεν μπορεί να συλλάβει
και να αποκωδικοποιήσει μηνύματα
περιθωριοποιημένων εγκεφάλων.

Κρίμα σε μένα και σε σένα ˙
που ποτέ δεν θα γνωρίσουμε τις αξίες που έμειναν εκτός συνόλου,
δεν αποτυπώθηκαν σε ένα κλασικό αριστούργημα.

Την ανδρεία πολλοί θαυμάσανε μα λίγοι επέλεξαν
σαν βρεθήκαν μπροστά στο δίλημμα.

Τα φώτα που αποζητούσαν κάπως έπρεπε να εστιάσουν πάνω τους
μα όχι έτσι,
όχι θυσιάζοντας ένα μέρος από τα κεκτημένα τους.

Αφού δεν είναι εύκολο λοιπόν ας υπάρχει σε μνείες αυθεντιών.
Αφού το εγώ είναι ο κινητήριος τροχός της ανθρωπιάς μας,
ας περιχαραχθούμε σε ό,τι βρήκαμε και αποδεχτήκαμε,
γιατί μόνοι μας δε μπορέσαμε να αλλάξουμε.

Κι εγώ με το μεγάλο και χιλιοειπωμένο μου εγώ για τίτλο,
ας αρκεστώ στο να προφέρω
ότι ίσως κάποτε αντιμετωπίσω αυτό τον κόσμο από τη δική σου σκοπιά.

 

_

γράφει η Κωνσταντίνα Γερονικάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Αυτό-θανάτωση ίσον Μοναξιά

Αυτό-θανάτωση ίσον Μοναξιά

Όλα άρχισαν από την μνήμη, εκεί όπου εσύ κατοικείς, και δεν κοιτάω πιά τις φωτογραφίες σου, τις έχω θάψει πρώτα μέσα μου, το μόνο αποδεικτικό στοιχείο πως κάποτε υπήρξες. Σκυφτός μου γράφω αυτό το γράμμα, σκυφτός θα πει, ελάχιστος χώρος να καταλαμβάνει το σώμα, αυτό...

Morituri me salutan

Morituri me salutan

Ένας χάρτης δεν αρκεί για να με σώσει από τη δίνη του ωκεανού Μέχρι και ο Θεός δε με λυπήθηκε! Ποιος θα με προδώσει; Παράφορος κυματισμός Δεν είναι τυχαίος… Κείνται άπασες οι φιλοδοξίες αναμένουσες τη βίαια αρπαγή τους Είναι αδίστακτες! Δάκρυα αγύμναστα, νόθα Ιαχές...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Morituri me salutan

Morituri me salutan

Ένας χάρτης δεν αρκεί για να με σώσει από τη δίνη του ωκεανού Μέχρι και ο Θεός δε με λυπήθηκε! Ποιος θα με προδώσει; Παράφορος κυματισμός Δεν είναι τυχαίος… Κείνται άπασες οι φιλοδοξίες αναμένουσες τη βίαια αρπαγή τους Είναι αδίστακτες! Δάκρυα αγύμναστα, νόθα Ιαχές...

Οι μέρες της νιότης μας

Οι μέρες της νιότης μας

Αποκαΐδια στην ποδιά του Χρόνου  οι μέρες της νιότης μας  σκόρπισαν στο πρώτο τίναγμα.  Διαβατάρικα πουλιά που έχασαν την άνοιξη  απ’ του χειμώνα τις κορφές αγναντεύουν  ηλιόλουστα σκιρτήματα αλλοτινών ερώτων.  Παραδομένες στις ρυτίδες του καιρού  άλλες στεριές και...

Οι μέρες της νιότης μας

Άνθρωπος

Κι άλλοι πέρασαν τα τείχη, Άλλοι με δάφνες, Άλλοι με βάγια και άλλοι γκρεμίζοντας τα. Και εμείς παραμέναμε δίπλα τους εκεί  και τους δοξάζαμε. Τι και αν οι ύμνοι δεν γραφόταν για αυτούς. Τι και αν υμνούνταν φωναχτά για εμάς. Για εκείνους που ακολουθούμε πιστά,  Για...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Καθημερινή διαπίστωση της εποχής μας!

    Η ΑΝΔΡΕΙΑ ΕΞΕΛΕΙΠΕΝ!!

    ΜΠΡΑΒΟ!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου