Άνθρωποι χαμαιλέοντες

2.10.2016

sunset_friends

Δείχνουν πολλοί καλοί άνθρωποι εκεί έξω.
Καλοσυνάτοι, δοτικοί, χαμογελαστοί.
Μιλάνε ωραία, κυρίως ενθαρρυντικά, αφού πάντα έχουν λύση για κάθε σου πρόβλημα.
Σε κερδίζουν αμέσως και μακαρίζεις όσους βρίσκονται δίπλα τους.
Πέφτεις στην παγίδα.
Κρίνεις μόνο από αυτό που βλέπεις, από αυτό που νιώθεις καθώς μιλάς μαζί τους.
Κάποιοι δε, είναι τόσο πειστικοί, που τους θαυμάζεις και τους δίνεις τα εύσημα που κατάφεραν και στάθηκαν όρθιοι από τις μπόρες της ζωής τους.
Εκείνοι, οι καλοί άνθρωποι, που αλλάζουν σαν τους χαμαιλέοντες.
Που σαν επιστρέφουν στα σπίτια τους δεν θυμίζουν σε τίποτα από αυτό που είδες και θαύμασες.
Εκείνοι, οι καλοί άνθρωποι, που όλο και πληθαίνουν.
Απόρροια της πλαστικής εποχής;
Έρμαια παιδικών απωθημένων;
Φυτεμένη ανασφάλεια από σπόρους που κάποιοι, κάπου, κάποτε φυτέψανε άθελά τους ή ηθελημένα;
Ευχή και κατάρα να διαιωνιστεί το είδος;
Ό,τι και αν είναι εκείνοι, οι καλοί άνθρωποι, πληγώνουν ψυχές, σαρώνουν όνειρα, δημιουργούν δάκρυα και αδικία.
Κυρίως αυτό.
Μιαν αδικία που πνίγει αφού κανείς δεν σε πιστεύει αν κάνεις και τους αμφισβητήσεις.
Δεν γίνεται αυτοί οι τόσο καλοί άνθρωποι που δείχνουν εκεί έξω να είναι κάτι άλλο.
Νομίζεις γνωρίζουν όλοι τι σημαίνει “χαμαιλέοντας”; Φευ.

-

γράφει η Νεφέλη Πόπη Ζάνη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Μέρες τώρα βλέπω αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου με θέμα όσα τράβηξε η ανθρωπότητα από τους σημερινούς -και όχι μόνο- συμμάχους μας, τους Γερμανούς. Ασχήμια, απανθρωπιά, βαναυσότητα και ό, τι αρρωστημένο μπορεί να γεννήσει το μυαλό του...

Σε χρώμα διαδρομές

Σε χρώμα διαδρομές

Από μια τζαμαρία μέσα.Κοιτώ τον Ουρανό. Kοιτώ μια κουκκίδα στο βάθος να χορεύει, να στροβιλίζεται και ακίνητη να μένει.Να μεγαλώνει. Να αλλάζει σχήμα.Γνώριμο σχήμα να παίρνει.Ν' αποχτά φτερά. Φτερούγες απλωμένες. Αστραφτερές.Στα χρώματα της Ίριδας.Κύκλους...

Μια μάνα

Μια μάνα

Η ωραιότερη περίοδος μια γυναίκας, για τις περισσότερες, είναι η εγκυμοσύνη. Εκτός από τις ορμόνες που χορεύουν σε τρελό ρυθμό, το συναίσθημα της προσμονής είναι στο έπακρό του. Νοιώθει εκείνο το "σποράκι" να μεγαλώνει και με τον καιρό κάτι φτερουγίσματα...

Μικρός τιτανικός

Μικρός τιτανικός

 Κοίταξε τώρα. Καπνίζω. Καπνίζω με ατελείωτη μανία και ο καπνός γεμίζει όλο μου το είναι. Πού είσαι να με αποτρέψεις, να με σταματήσεις από τη συνήθεια που σιχαίνεσαι τόσο πολύ; Μου έλεγες ότι το τσιγάρο θα με σκοτώσει. Μέγα λάθος. Θέλεις να σου πω εγώ τι...

Ντέντφουτ

Ντέντφουτ

Ήμασταν στο σπίτι του Άλλου. Τρία ζευγάρια, οι γνωστοί, βράδυ Σαββάτου. Όλα εξελίσσονταν απλά, μικροαστικά, βαρετά, υπέροχα. Τα κορίτσια μιλάγαν γι’ αυτά που μιλάνε συνήθως τα κορίτσια. Τα αγόρια σαχλαμαρίζαμε, ρουφάγαμε τις μπύρες μας, καπνίζαμε και...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ντέντφουτ

Ντέντφουτ

Ήμασταν στο σπίτι του Άλλου. Τρία ζευγάρια, οι γνωστοί, βράδυ Σαββάτου. Όλα εξελίσσονταν απλά, μικροαστικά, βαρετά, υπέροχα. Τα κορίτσια μιλάγαν γι’ αυτά που μιλάνε συνήθως τα κορίτσια. Τα αγόρια σαχλαμαρίζαμε, ρουφάγαμε τις μπύρες μας, καπνίζαμε και...

Οικονομία εαυτού

Οικονομία εαυτού

Σκορπίστηκες από 'δω κι από 'κει.Μοίρασες την ψυχή σου σε χίλια κομμάτια κι έδωσες σε όλους από λίγο.Μέχρι που άδειασες και τώρα δεν έχεις να σου δώσεις τίποτα.Τα πήραν όλα, αφού τα πρόσφερες. Σε εσένα, κανένας και τίποτα.Ας πρόσεχες… _γράφει η Νίκη...

Μια μέρα νεκρή

Μια μέρα νεκρή

Είναι ένα ταξίδι, που καρτεράω.Ένα ταξίδι με τρένο.Το ονειρεύομαι,Nα διασχίζει τις ράγες πάνω στη θάλασσα,Να κατεβαίνει στο βυθό,Να μου γνωρίζει την άβυσσο.Ξέρω.Ξέρω.Τα τρένα δεν ταξιδεύουνΠάνω σε θάλασσεςΟύτε καταδύονται σε βυθούςΜα είναι και αυτό ένα...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    […] Μιαν αδικία που πνίγει αφού κανείς δεν σε πιστεύει αν κάνεις και τους αμφισβητήσεις […]

    Περιγράφετε με θαυμαστή ακρίβεια αυτό το συναίσθημα τόσο σε αυτήν τη φράση όσο και σε όλο σας το γραπτό!!

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Πάρα πολύ ωραίος ο μονόλογός σου. Μπράβο.

    Απάντηση
  3. sofia25164

    Δυνατός μονόλογος γεμάτος αλήθειες… Μπράβο σας!!!

    Απάντηση
  4. Nikoletta Rounta

    Μπράβο Νεφέλη, σαν να βούτηξες μέσα μου και διάβασες τους προβληματισμούς μου.

    Απάντηση
  5. Νεφέλη Πόπη Ζανη

    Χαίρομαι Νικολέττα μου εαν κατάφερα κάτι τέτοιο μέσα από τον μικρό μου μονόλογο!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου