Άντονι

8.07.2016

Άντονι, μην πεθάνεις τούτο το φθινόπωρο
Διότι αυτή την κοκκινωπή θλίψη της φύσης
πρέπει να τη νιώσεις ως το μεδούλι,
και το απόβραδο όταν κολλήσει το πρόσωπο στο παράθυρο γεμάτο πάχνη
Αχ! Και την σιωπηλή και γκρίζα λίμνη, δίχως γλάρους.
Αλλά κανένα φθινόπωρο δεν είναι ίδιο,
ούτε οι έρωτες.
Χωρίς αίμα Άντονι… χωρίς αίμα θέλει αυτή η ζωή

Στο κάτω-κάτω, Άντονι
Αυτή είναι η ζωή,
Ίδιος ο ήλιος που ανατέλλει
ίδια τα ηλιοβασιλέματα.
Η μοίρα μας δεν είναι ίδια.
Για αυτό, σαν ξυπνήσεις το επόμενο πρωί
έλα και πες μου νηφάλιος τις ιστορίες σου.
Την απογοήτευση σου με την κυρία Μίνα,
για τη νύχτα εκείνου του χωρισμού
γεμάτο καυγάδες.
Για εκείνο το Σάββατο της παρ’ ολίγον αυτοκτονίας σου.
Πέστα μου όλα…

Θεέ μου, σε συμπονώ.
Να πάρει η ευχή, μοιάζουμε τόσο πολύ...

_

γράφει η Ardita Jatru (Αρντίτα Ιατρού)

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

− Αντί για διαθήκη –  Στιχάκια στήνω ένα σωρό, περίσσια η μαεστρία. Αχ να μπορούσα και χορό στα δύο και στα τρία!   Να ήταν λέω, δυνατό το άσπρο μου μαντήλι να ανάψω σε ένα κεραυνό, και ας σβήσει το καντήλι...   Άχ, να μπορούσα, λεβεντιά, το χέρι σου να σφίξω! Μετά να...

Στο στύψιμο θολώνει

Στο στύψιμο θολώνει

Σαν με ρωτάς ποιο χρώμα να φορέσω, πια, δεν έχω αμφιβολία. Φόρεσα το γαλάζιο, το κόκκινο και το ροζ, το πράσινο και το μαβί, το κίτρινο και το σκατί, το ένα και το άλλο.    Πολλές φορές τα έσμιξα, να βγάλω το καθάριο μα και τούτο μούντζες μ άφηνε και το ’βγαζα, ...

Μαντινάδες

Μαντινάδες

Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει... - Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου, μου κλέβεις νου και τη καρδιά, χάνω τα λογικά μου. - Είναι το κάτι στη ματιά, που παίρνει το μυαλό μου και μου ταράζει την...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. aroumelia

    […] χωρίς αίμα θέλει αυτή η ζωή[…]

    Αρντίτα σας ευχαριστώ!!!

    Απάντηση
  2. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Κανένας Άντονιι επί γης δεν θα πέθαινε το φθινόπωρο αν είχε κάποιον να τον νιώθει και να του μιλάει τόσο ζεστά όσο εσύ Αρντίτα!!!

    ΜΠΡΑΒΟ!

    Απάντηση
  3. Ανώνυμος

    Τώρα είδα οτι έχουν δημοσιευτεί δύο ποιήματα μου. Μεγάλη η χαρά μου και μεγαλύτερη όταν διαβάζω τα σχόλια σας. Σας ευχαριστώ πολύ.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου