Ά-γηρον γήρας

17.04.2016

daisy-75190_1920

Ούτε η σάρκα συλλαβίζει πια ούτε η νυσταλέα διάθεσή σου,
είσαι ένα λυσσαλέο φωνήεν που αποσοβήθηκε
Μόνο γελούν τα μάτια σου
Ευτυχισμένα, ξέροντας ότι πολλά είδαν, μόνο
γελά η καρδιά σου, παιδούλα που την κράτησε η Άνοιξη
Στην τρυφερή λουλουδιασμένη ποδιά της

Ο αιθέρας παρήλθε, η σκηνή ερήμωσε, βοούν σκοτάδι τα γύρω
Ένα ίχνος αστεριού πυκνώνει κι έχει ροή προς την θάλασσα
Σε ξέρω και δεν σε ξέρω, είμαι ο παραγκωνισμένος αναγνώστης σου
Αποταμιεύω την θέλξη που ασκείς πάνω στα πέταλα των λουλουδιών
Τίποτα δεν γερνά από σένα κι ας γέρασαν όλα.

 

-

γράφει ο Στρατής Παρέλης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου