tree_sea

Πόνος πολύς σε ένα δάκρυ μικρό

αβάσταχτος... έτσι τον νιώθεις.

Μα πες μου αλήθεια

μπορείς να τον μετρήσεις

μπορείς να τον χωρέσεις ίσως

και σε ποιον αριθμό;

Κοιτάζεις τα μάτια σου

σε καθρέφτη θολό

μα το βλέμμα ξεφεύγει το βλέπεις

και χαμηλώνει από ανείπωτα λόγια και λέξεις.

Βαρύ το φορτίο και έχεις αντέξει πολύ

να κρατιέσαι σφιχτά από ένα δάκρυ

τόσο μικρό πολύ μικρό

πραγματικά μηδαμινό

αν κυλήσει απ’ τα μάτια θα χαθεί στο λεπτό

μα εσύ θα αντέχεις ακόμα

να βαστάς στο μυαλό μια καταιγίδα

και έναν σκυφτό ουρανό.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!