Ένα δάκρυ πολύ μικρό

7.06.2016

tree_sea

Πόνος πολύς σε ένα δάκρυ μικρό

αβάσταχτος... έτσι τον νιώθεις.

Μα πες μου αλήθεια

μπορείς να τον μετρήσεις

μπορείς να τον χωρέσεις ίσως

και σε ποιον αριθμό;

Κοιτάζεις τα μάτια σου

σε καθρέφτη θολό

μα το βλέμμα ξεφεύγει το βλέπεις

και χαμηλώνει από ανείπωτα λόγια και λέξεις.

Βαρύ το φορτίο και έχεις αντέξει πολύ

να κρατιέσαι σφιχτά από ένα δάκρυ

τόσο μικρό πολύ μικρό

πραγματικά μηδαμινό

αν κυλήσει απ’ τα μάτια θα χαθεί στο λεπτό

μα εσύ θα αντέχεις ακόμα

να βαστάς στο μυαλό μια καταιγίδα

και έναν σκυφτό ουρανό.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

16 σχόλια

16 Σχόλια

  1. Πόπη Κλειδαρά

    Το μικρό δάκρυ κρατάει τόσο πόνο, θα κυλήσει… αλλά ο πόνος θα παραμείνει. Θέλει πολλά δάκρυα για να λυτρωθούμε. Ωραίο Άννα μου! Καλημέρα

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    αν κυλήσει απ’ τα μάτια θα χαθεί στο λεπτό
    μα εσύ θα αντέχεις ακόμα
    να βαστάς στο μυαλό μια καταιγίδα
    και έναν σκυφτό ουρανό.

    ….αχ Αννα..κάνεις κάτι φινάλε που μουδιάζουν… Καλημέρα!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Πράγματι Πόπη μου η λύτρωση θέλει πολλά δάκρυα!!Σε ευχαριστώ πάρα πολύ την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  4. Μάρθα Δήμου

    Πολύ όμορφο και αληθινό ποίημα για τον πόνο της ψυχής που εκτονώνεται σε ένα δάκρυ!!!! Μπράβο!!!!

    Απάντηση
  5. Χριστίνα Σουλελέ

    “Μα πες μου αλήθεια

    μπορείς να τον μετρήσεις

    μπορείς να τον χωρέσεις ίσως

    και σε ποιον αριθμό;”

    Δε μετριέται ο πόνος, δε χωράει σε κάποιον αριθμό, μόνο κρατιέται από ένα δάκρυ. Πολύ ωραίο το ποίημά σου Άννα!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Δεν μετριέται ο πόνος Χριστίνα μου πράγματι… κι αυτό το δάκρυ πονάει μαζί του ανήμπορο να φέρει μια λύτρωση…να είσαι καλά σε ευχαριστώ!

      Απάντηση
  6. Σοφία Ντούπη

    Πολύ όμορφο το ποίημα σου Άννα…ορισμένες φορές όσο μεγάλος και να είναι ο πόνος αρκεί το ένα δάκρυ!!!
    Βαστάς στο μυαλό σου μια καταιγίδα μα αντέχεις ακόμη!!!
    Την Καλημέρα μου.

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Βαστάμε λες Σοφία μου … βαστάμε τις καταιγίδες με ένα δάκρυ.. κρεμάμε τον πόνο πάνω σε ένα δάκρυ … και συνεχίζουμε… την καλησπέρα μου να είσαι καλά!

      Απάντηση
  7. Αθηνά Μαραβέγια

    Λέξη τη λέξη, στίχο το στίχο και το όλο του τόσο δραματικά αληθινό…
    Και ο πόνος ο ανείπωτος είναι εκείνος που όχι μόνο δεν μετριέται, μα αν ξεκινήσει αυτό το ένα δάκρυ, άραγε μπορεί να κλεισει μετά ο κρουνός;
    Ευχαριστώ, Άννα μου!!!

    Απάντηση
  8. Έλενα Σαλιγκάρα

    Μπράβο Άννα μου!!! Υπέροχο!

    Απάντηση
  9. Άννα Ρουμελιώτη

    Τα ευχαριστώ σου Αθηνά μου πολύτιμα…..σε ευχαριστώ πάρα πολύ την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  10. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Αν η ψυχή είχε αποστακτήριο τότε το δάκρυ θα ήταν το παραγόμενο προϊόν από την ανάμειξη της χαράς και της λύπης…των ΣΥΝ και των ΠΛΗΝ της ζωής μας!
    ΜΠΡΑΒΟ ΑΝΝΑ!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου