angel_wings

Να ‘τανε πάλι χάραμα

Κει που η νύχτα με τη μέρα ανταμώνει

γνώριμο να ‘φερνε άρωμα

που ο αγέρας θα σκορπά σαν δυναμώνει!

Στη γη βροχή να πέφτουνε

μικρές φωτιές του ουρανού τα αστέρια

βότσαλα σκόρπια κύματα…

και αναμνήσεις να μου βρέχουνε τα χέρια!

Που να ‘χουν χρώμα θάλασσας

σαν θα σε ψάχνω στ’ άδειο τ’ ακρογιάλι

γαλάζιο να έχουν του ουρανού

και μπλε να είναι σαν θα φεύγει το φεγγάρι.

Και μέσα σ’ όλα αυτά να βρω τα μάτια σου!

Εκεί γύρω στις έξι και μίση να σ’ ανταμώσω...

και πριν χαθεί το χάραμα

γλυκά τα χέρια σου τριγύρω μου να νιώσω!

 

_

γράφει η Σοφία Ντούπη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!