Έξω από τη φυλακή της σάρκας πιο δυνατή

9.05.2015

 

 

Ξημέρωσε,

με μιa επιθυμία αμετεώριστη

όπως κάθε φορά... Αύριο θα φύγω...

Φουσκώνουν τα λευκά πανιά του ονείρου

αθωώνοντας το παρόν.

Η επόμενη πράξη ζωής

ίσως θεμελιώσει το μέλλον

ειρηνεύοντας τις μνήμες

και το παρελθόν.

Ο νους,

αρέσκεται να ταξιδεύει αλλού

αναζητώντας την ουσία των πραγμάτων

κι όχι τα πράγματα.

Η ψυχή,

σ' ένα μοναδικό

και ανεξάντλητο κρυμμένο κόσμο καταδύεται

γυρεύοντας ένα σημάδι ανέσπερο φως.

Ανασαίνω βαθιά

κλειστά τα μάτια

λύτρωση, η λάμψη μιας αστραπής.

Βρέχει...

στη μοναξιά χορεύουν σταγόνες χαράς

το χώμα μυρίζει Έρωτα...

η αγωνία άνοιξε τα φτερά και πέταξε.

Τρέχεις να προλάβεις

έχεις ακόμη εκείνο το ποδήλατο

και την ίδια ομπρέλα. Από τότε.

Ποτέ δεν κατάλαβα

γιατί φοβάσαι τη βροχή

ποτέ δεν έμαθα

γιατί δεν αντέχεις

ότι αγαπώ.

...αύριο φεύγω

κι όμως... είμαι πάντα εδώ...

λαθρεπιβάτης της Ζωής

περιμένω, μ' ευγνωμοσύνη

την τύχη που τρεμοσβήνει στον ορίζοντα.

Πραγματεύεσαι την Αγάπη

οδοιπορεί ένα άστρο στην έρημο.

Έξω από τη φυλακή της σάρκας

πιο δυνατή.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

Συναυλία

Συναυλία

 Το αίσθημα στις συναυλίες, οι κρυφές μας συνομιλίες.  Δυνατά χειροκροτήματα, απαλά μικρά αγγίγματα.  Εικόνες από κτήρια, χειμώνα δίπλα από τα κοιμητήρια.  Φωνή αγγέλου, ξένη γλώσσα, μεταφράζω στο αυτί σου και κοιτάς αλλού.  Το σκοτάδι κρύβει τα γλυκά εκφραστικά σου...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Παναγιώτης Σκοπετέας

    … η ψυχή,

    σ’ ένα μοναδικό
    και ανεξάντλητο κρυμμένο κόσμο καταδύεται
    γυρεύοντας ένα σημάδι ανέσπερο φως …

    σαν μια βουτιά στον κόσμο
    που δε φαίνεται …

    μα ούτε η ψυχή φαίνεται
    ούτε κι ο άνεμος
    ούτε και ο νους
    ούτε και το πνεύμα

    μα αισθάνεσαι την
    ένταση της ορμής τους και
    την άπειρη αισθαντικότητά τους,
    όταν εκείνη ξεπροβάλλει
    σαν ανέσπερο φως, για
    να μαστιγώνει τα σταχτώματα
    της ψυχής, του νου,
    του κόσμου όλου …

    Αλοίμονο σ᾽ αυτούς
    που πιστεύουν μόνο
    σ᾽ ό, τι βλέπουν.

    Χάνουν τα πάντα!

    Όχι μόνο
    αυτό που δε φαίνεται.

    Μα κι αυτό που
    νομίζουν ότι βλέπουν …

    Ζωή μου σ᾽ ευχαριστούμε …

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Τα μαθια δε καλοθωρουν στο μακρεμα του τοπου
      μα πλια καλά και πλιο μακριά θωρει η καρδιά του ανθρώπου
      εκείνη βλέπει στα μακρια και στα κοντά γνωρίζει
      κι εις ένα τόπο βρίσκεται και σε πολλούς γυρίζει
      Χίλια ματιά χει ο λογισμός μερονυχτα βιγλιζουν
      Χίλια η καρδιά και πλιοτερα μα ουδέποτε σφαλιζουν…

      Βιτσεντζος Κορναρος – Ερωτοκριτος

      Απάντηση
      • Ζωή Δικταίου

        Όταν η καρδιά γίνεται ναός τ’ ουρανού, κατανοούμε το πέρα από τα ανθρώπινα και τα μυστήρια της Αγάπης μεταλαβαίνοντας την ομορφιά της ζωής στο άγιο δισκοπότηρο του Σύμπαντος.

        Απάντηση
    • taboularaza

      Ταξιδεύουμε, με μια εικόνα, με μια ανάμνηση, με όχημα τις λέξεις και τις σκέψεις καμιά φορά. Ταξίδι αναψυχής ή ταξίδι στην πληγή, με την πληγή κρυμμένη δεν έχει σημασία και δεν έχει, γιατί αναζητώντας την αφετηρία της ψυχής ανακαλύπτουμε την αξία της ελευθερίας αναγνωρίζοντας την αδυναμία της ανθρώπινης συνείδησης να τιθασεύσει το χρόνο. Ειλικρινά σας ευχαριστώ για την πολύτιμη συντροφιά και συνηγορία σε τούτο το ταξίδι.

      Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Ευγνώμων αισθάνομαι για κάθε καλό λόγο που εκφράζετε, όταν με ιδιαίτερη συγκίνηση και ευαισθησία, εστιάζετε τη σκέψη σας και την καρδιά σας, πάνω από τις λέξεις, που αφού με τυράννησαν ταξιδεύοντας στο λαβύρινθο του νου, λευτερώθηκαν στο χαρτί για να βάλουν και άλλους σε περιπέτεια αναζητώντας την ταπεινή ιέρεια και τον αρχαίο μίτο στο σύγχρονο κόσμο.

      Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Συγχωρέστε μου την παράλειψη κύριε Σκοπετέα. Ειλικρινά σας ευχαριστώ από καρδιάς.

      Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Ειρηνευοντας τις μνήμες….και το παρελθόν…

    κάθε σας φράση οδηγεί σε μονοπάτια σκέψεων και εικόνων…

    σας ευχαριστώ για το ταξίδι…

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Μουτζουρώνω χαρτάκια και ανακαλύπτω πως τα δικά μου ταλαιπωρημένα μικρά σημαδάκια γίνονται χελιδόνια στη σκέψη σου, και πηγαίνεις με τον καλό σου λόγο την Άνοιξη της καρδιάς μου πιο μακριά. Ευχαριστώ από καρδιάς Μάχη.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου