Ήρωες και δεδομένα

24.10.2020

Τα βράδια όταν πέφτω να κοιμηθώ, όταν κουρασμένος από τις εμπειρίες της ημέρας ακουμπώ στο κρεβάτι, τότε είναι που έρχονται στην παρέα μου, οι ήρωες των παραμυθιών που διάβαζα μικρός. Ήρωες με μαγικές δυνάμεις, ήρωες τρανοί, αγέρωχοι μπρος στο χρόνο.

Όταν ξαπλώσω, εκεί που σιγά σιγά λαγοκοιμάμαι, τότε είναι που έρχονται. Μάχες με θηρία μεγάλα και καλικάτζαροι με ένα μάτι. Γκρεμίζουν κτήρια στην ορμή τους οι κακοί, οι ήρωες με υψηλό το αίσθημα του καλού προσπαθούν να νικήσουν τον εχθρό. Ποιον απειλεί; Ίσως τους ανθρώπους στα σπίτια, που ήρεμα ζουν, αυτούς που στην ανάπαυλα της καθημερινότητας τους ξεκουράζονται.

Μια μέρα σαν και αυτή, κατά την περίοδο του εγκλεισμού το 2020, είχα φανταστεί τους πιο δυνατούς και θαρραλέους μου ήρωες. Απροσδόκητα όλοι μπροστά, παρατεταγμένοι ο ένας δίπλα στον άλλο, επαναστατούσαν εναντίον μου. Κοιτάζουν τον σκηνοθέτη! Ένα δέος άρχισε τότε, το ένοιωθα ισχνά, από την σπονδυλική μου στήλη να ανεβαίνει έως τον κρόταφό μου. Περίεργο σκέφτηκα, παρόλα αυτά συνέχισα να βλέπω την ιστορία.

Άρχισαν να μου μιλούν, μα τι μπορεί να θέλουν να μου πουν, είναι φανταστικοί! Επικέντρωσα αργά την προσοχή μου σε αυτούς και είδα ότι μου έδειχναν κάτι, μια σκιά είχε σκεπάσει την πόλη. Η σκιά είχε αέρινη μορφή, μορφή ακαθόριστη. 

Μου είπαν πως αυτός δεν ήταν δικός τους εχθρός, είχε έρθει αποκλειστικά για εμένα. Είχε μέσα του τις σκέψεις και τις εμπειρίες που απέφευγα, τα άγχη που έκρυβα ακόμα και από εμένα.

Ένα σύγκρυο με έπιασε καθώς το βλέμμα μου πήγαινε όλο και πιο κοντά του.  

Αίφνης ήμουν κάτω στο έδαφος. Η σκιά με είχε πλακώσει και με πίεζε. Όσες και μπουνιές να έδινα χτύπαγαν στον αέρα. Πνιγόμουν μέσα στον ίδιο μου τον εαυτό.

Το βλέμμα μου δεν μπορούσα να το διώξω όσο και να προσπαθούσα από αυτή την άμορφη ύλη. Μόλις πρόλαβα να γυρίσω λίγο, το βλέμμα δεξιά, είδα τους ήρωες  να με κοιτούν τρομαγμένοι , αλλά κανείς δεν πλησίαζε, κανείς.

Όταν το πήρα απόφαση ότι είμαι μόνος, τότε μόνο άκουσα μια φωνή ψιθυριστή να μου μιλά στο αυτί. Ήταν η φωνή του βασιλιά των ξωτικών, η εσωτερική μου δύναμη όταν μικρός έπρεπε να κάνω κάτι με το ζόρι. 

– “Με μίσος και δύναμη δεν έχεις αποτέλεσμα, με κατανόηση και αποδοχή έχεις χάρισμα!”. Αυτά άκουσα και άρχισα αντί να απωθώ και να προσπαθώ να σκοτώσω τη σκιά, να την αγκαλιάζω. 

Ξύπνησα το άλλο πρωί. Σηκώθηκα από το κρεβάτι με ένα χαμόγελο ικανοποίησης. Είχα κερδίσει ότι είχα ξεχάσει.

 

_

γράφει ο Ιάσων Μίτος

Ακολουθήστε μας

Βροντή

Βροντή

Αθήνα Απαυδισμένοι άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους. Αναμένονταν κινητοποιήσεις για το δημοψήφισμα με επίκεντρο την Πλατεία Συντάγματος. Αεροδρόμιο Μακεδονία «Σας μιλάει ο κυβερνήτης από το πιλοτήριο του αεροσκάφους. Αυτή είναι μια πτήση μη καπνιστών. Θερμοκρασία εδάφους...

Σκοτεινή εγγύτητα

Σκοτεινή εγγύτητα

Περπατούσε στο δρόμο σκυφτός, καταβεβλημένος. Ήταν απόγευμα και πριν από λίγη ώρα είχε βγει από το εξαώροφο κτίριο που στεγάζονταν τα γραφεία της εταιρείας που δούλευε. Στο κεφάλι του συνωστίζονταν σκέψεις βαριές, ετερόκλητες, που όλες τους συνηγορούσαν σε μια...

Ο προφήτης

Ο προφήτης

Τράβηξε το κάρο και το ζεύτηκε. Και έφερε και μια και δυο γυροβολιές και πόσες άλλες έφερε μέσα στο κύλισμα των χρόνων. Και έκαμε τον κόσμο του κατά πως τον ήθελε. Και με το βλέμμα έψαχνε να βρει, έβρισκε μονάχα τον εαυτό του.  Κάποτε κουράστηκε και τότε είδε.  Είδε...

Αχρείαστοι ήρωες

Αχρείαστοι ήρωες

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Πάλι ξύπνησα μέσα στην αγκαλιά της μαμάς μου κι είναι ακόμα νύχτα νομίζω. Την αγαπάω τη μαμά μου πολύ αλλά τις τελευταίες μέρες που φύγαμε από το σπίτι και είμαστε σ’ αυτό το υπόγειο δε με αφήνει να κοιμηθώ καλά το βράδυ. Όλο με...

Δεκαοκτώ μήνες

Δεκαοκτώ μήνες

Κανείς δεν επρόκειτο να του πάρει την ελευθερία του. Ο Πέτρος έχει και νομικό οπλοστάσιο στα χέρια του και οργανώνεται μέσα από τη φυλακή. Με τα συντρόφια του επικοινωνεί συνέχεια, καθώς και με την Άννα, που είναι μαζί από το πρώτο έτος της νομικής. Όλοι αυτοί ήταν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Δεκαοκτώ μήνες

Δεκαοκτώ μήνες

Κανείς δεν επρόκειτο να του πάρει την ελευθερία του. Ο Πέτρος έχει και νομικό οπλοστάσιο στα χέρια του και οργανώνεται μέσα από τη φυλακή. Με τα συντρόφια του επικοινωνεί συνέχεια, καθώς και με την Άννα, που είναι μαζί από το πρώτο έτος της νομικής. Όλοι αυτοί ήταν...

Τζέπε και Αζόρ

Τζέπε και Αζόρ

Είχαμε έναν σκύλο που τον λέγαν Αζόρ. Ο καημένος πίσω από την καγκελόπορτα της διπλανής μονοκατοικίας, με κολάρο, πιστός φύλακας του ηλικιωμένου ζευγαριού που κατοικούσε στο παλιό δίπατο σπίτι. Κάθε φορά που μας έβλεπε κουνούσε χαρούμενα την ουρά του, μιας και μας...

Η βαλίτσα και το αλεξικέραυνο

Η βαλίτσα και το αλεξικέραυνο

Ούτε οι κατασκοπίες μού αρέσουν – χρειάζεται κάποιος να έχει μεγάλες αντοχές, τόσο σωματικές όσο και ψυχικές για ένα τέτοιο μπλέξιμο- ούτε μυστήρια και οι ίντριγκες, τα μαχαιροβγάλματα και τα τρομοκρατικά κτυπήματα πίσω από κατεβασμένες κουκούλες και οδοφράγματα από...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου