Ήταν αλήτης

25.08.2016

Στα μάτια του κόσμου ο Μπιλ ήταν αλήτης.
Μη ρωτήσετε γιατί. Ήταν αλήτης.
Έτσι είχε γεννηθεί.
Δεν τίθεται θέμα συμπόνιας.
Κλωτσούσε απ' την κοιλιά της μάνας του.
Κλωτσούσε. Την κοιλιά της μάνας του.
Έβαζε δυο δυο τις γυναίκες στην μπανιέρα.
Γεμίζοντάς την πρώτα
με σαπούνι και γυαλιά σπασμένα.
Ευθύς αμέσως
καβαλούσε μηχανή κι εξαφανιζόταν.
Έπινε ηδύποτα σε μνημόσυνα αγνώστων
σπάζοντας πορσελάνινα σερβίτσια.
Φέρνοντας στο κέφι χαροκαμένους συγγενείς.
Έσφαζε καρπούζια μπρος στα μάτια
ανυποψίαστων παραθεριστών.
Αφαιρώντας τις καρδιές τους
με επιστημονική ακρίβεια.
Έκλεβε μαύρα κομπινεζόν
κι έντυνε μουτρωμένα σκιάχτρα στα χωράφια.

Σφαλιάριζε τους κληρικούς
της ενορίας του Αγίου Σάββα,
αναγκάζοντάς τους να τον κυνηγούν
με ράσα σηκωμένα ως τα γόνατα.
Στα μάτια του Μπιλ ο κόσμος ήταν αλήτης.
Μη ρωτήσετε γιατί.
 Ήταν αλήτης.
Τον φυλάκιζε απ' την κοιλιά της μάνας του.
Τον φυλάκισε. Στην κοιλιά της μάνας του.
Στο κεφάλι του επικρατούσε χάος.

Ο μόνος τρόπος να αποδεχτείς τον Μπιλ
ήταν να αφεθείς στην αλητεία του.

 

_

γράφει ο Αντώνης Τσόκος

 

Από το βιβλίο

Ένα ποτήρι ακόμη, Τσαρλς - Εκδόσεις Γαβριηλίδης

 

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

− Αντί για διαθήκη –  Στιχάκια στήνω ένα σωρό, περίσσια η μαεστρία. Αχ να μπορούσα και χορό στα δύο και στα τρία!   Να ήταν λέω, δυνατό το άσπρο μου μαντήλι να ανάψω σε ένα κεραυνό, και ας σβήσει το καντήλι...   Άχ, να μπορούσα, λεβεντιά, το χέρι σου να σφίξω! Μετά να...

Στο στύψιμο θολώνει

Στο στύψιμο θολώνει

Σαν με ρωτάς ποιο χρώμα να φορέσω, πια, δεν έχω αμφιβολία. Φόρεσα το γαλάζιο, το κόκκινο και το ροζ, το πράσινο και το μαβί, το κίτρινο και το σκατί, το ένα και το άλλο.    Πολλές φορές τα έσμιξα, να βγάλω το καθάριο μα και τούτο μούντζες μ άφηνε και το ’βγαζα, ...

Μαντινάδες

Μαντινάδες

Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει... - Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου, μου κλέβεις νου και τη καρδιά, χάνω τα λογικά μου. - Είναι το κάτι στη ματιά, που παίρνει το μυαλό μου και μου ταράζει την...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου