Αέναος επιστροφή

Δημοσίευση: 6.10.2015

Ετικέτες

Κατηγορία

 

 

Επιστρέφω εκεί όπου ποτέ δεν υπήρξα-
παθιασμένος σαν πάντα μ' αυτό το "ποτέ"
κρέμασα φεγγάρια στην κρεβατή μου, κρέμασα άστρα
και κάτι πήρα από της μάνας μου την λεοντή, να κοίτα:
αυτήν την καλογερίστικη διάθεση, μόνος σέρνω
το σιγανό τραγούδι μου και μ' ακούει μοναχά ο ουρανός...

Εδώ που η φωλιά των πουλιών, λες κι έπεσε μες τα χέρια μου και την υπερασπίζομαι
διαβασμένος να ακούω ρήματα θάλασσας και τελεσίδικες αποφάσεις
λουλουδιών.

Εδώ που η μιλιά μου είναι ένα τρυπάνι που
τρυπανίζει τον ορίζοντα- κλείνοντας
τις εκκρεμότητες με του Θεού την γνώμη και της φύσης τον κουρασμένο πια λόγο. Κρατώ
από του παππού μου τις αγιότητες και λίγο
από το δωρικό συννεφάκι που με γαλούχησε και πλέον εχάθη.

 

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Τρία ποιήματα

Τρία ποιήματα

1. Στο μικρό δωμάτιο, μέτρησε τέσσερις  άσπρους τοίχους. Ψηλά ο ουρανός. «Ήρθε η Άνοιξη», σκέφτηκε. Τους έβαψε γαλάζιους  και πνίγηκε στη θάλασσα. 2. Στο σκονισμένο κομοδίνο  είχε ξεχάσει τα σκουλαρίκια της. Με χάλκινες ζωγραφιές.                Σε κλουβί, μικρά...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Αριστούργημα Στρατή!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. sofiakioroglou

    Όμορφος τρόπος να ξεκινάω την ημέρα μου με ένα τόσο όμορφο ποίημα! Μπράβο!Πολλές καλημέρες!

    Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    Στρατή Δυνατές εικόνες!!
    Ταξίδι μετέωρο… συμπαντική διαδρομή.

    Καλή σου ημέρα!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου