Αθάνατες αγάπες, της Βάσως Κώστογλου

5.06.2015

 

 

Τα δάκρυα ποτίζουνε της μοίρας το υφάδι,

οι καρδιές αργοπεθαίνουνε με μαραμένο χτύπο,

για μάτια που αντικρίσανε τα μυστικά του Άδη

και γέλια που έμειναν βουβά μες της Εδέμ τον κήπο.

 

Λάμψεις που αχνοφέγγουνε μόλις φανεί το βράδυ.

Σκιές που επιστρέφουνε στου δειλινού το φως.

Άυλα κορμιά γυρεύουνε στερνό αγάπης χάδι,

αφού οι ζωές χωρίστηκαν, χωρίς γιατί και πώς …

 

Οι μνήμες ζωντανεύουνε μες το πυκνό σκοτάδι,

για ανάσες που στερέψανε προτού να είν’ η ώρα.

Ψυχές που φέρουν το βαρύ του χάροντα σημάδι.

Όνειρα που ταξίδεψαν ως του ποτέ τη χώρα.

 

Γονυπετείς προσέρχονται στον κάτω κόσμο ικέτες.

Αναζητώντας ένα άγγιγμα, ένα τελευταίο βλέμμα.

Σαν άστρα λάμπουν μέσα τους ουράνιοι επισκέπτες.

Γιατί οι αγάπες μας μπορούν του αθάνατου το ψέμα.

 

_

γράφει η Βάσω Κώστογλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Μια φορά κι έναν καιρό, δεν είχαμε τι να πούμε, έδεσα μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο για να θυμηθώ να πω όταν έχω. - Μια φορά κι έναν καιρό, είχες μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο αλλά δεν θυμόσουν γιατί. - Μια φορά κι έναν καιρό, δυο κόκκινες κλωστές ενώθηκαν σε μια...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Ανώνυμος

    Να ξέρες πόσο πολύ μ’ άγγιξαν τα λόγια σου
    Ένιωσα σαν περπάτησες δίπλα μου κι ας μη σε ξέρω…
    Ευχαριστώ πολύ!!!
    Σοφία Ντούπη.

    Απάντηση
    • vaso kostoglou

      Είναι μαγικό το πόσο εύκολα ταξιδεύουν οι λέξεις μέσα στο διαδίκτυο και έρχονται να σταθούν στο πλάι ενός αγνώστου και να αγγίξουν τα συναισθήματα του. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον ιστότοπο που μας φιλοξενεί και μας δίνει τη δυνατότητα γι’ αυτές τις συναντήσεις. Ελπίζω μετά τον σύντομο περίπατο μας να μπόρεσα να σας κάνω να αισθανθείτε λίγο καλύτερα. Εγώ θα πρέπει να σας ευχαριστήσω …

      Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Υπεροχο εξαιρετικο μπραβο βασω

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου