Αθάνατες αγάπες, της Βάσως Κώστογλου

5.06.2015

 

 

Τα δάκρυα ποτίζουνε της μοίρας το υφάδι,

οι καρδιές αργοπεθαίνουνε με μαραμένο χτύπο,

για μάτια που αντικρίσανε τα μυστικά του Άδη

και γέλια που έμειναν βουβά μες της Εδέμ τον κήπο.

 

Λάμψεις που αχνοφέγγουνε μόλις φανεί το βράδυ.

Σκιές που επιστρέφουνε στου δειλινού το φως.

Άυλα κορμιά γυρεύουνε στερνό αγάπης χάδι,

αφού οι ζωές χωρίστηκαν, χωρίς γιατί και πώς …

 

Οι μνήμες ζωντανεύουνε μες το πυκνό σκοτάδι,

για ανάσες που στερέψανε προτού να είν’ η ώρα.

Ψυχές που φέρουν το βαρύ του χάροντα σημάδι.

Όνειρα που ταξίδεψαν ως του ποτέ τη χώρα.

 

Γονυπετείς προσέρχονται στον κάτω κόσμο ικέτες.

Αναζητώντας ένα άγγιγμα, ένα τελευταίο βλέμμα.

Σαν άστρα λάμπουν μέσα τους ουράνιοι επισκέπτες.

Γιατί οι αγάπες μας μπορούν του αθάνατου το ψέμα.

 

_

γράφει η Βάσω Κώστογλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

“Τα περσινά τους βάζουν για καλά”, του Σπύρου Γούλα

“Τα περσινά τους βάζουν για καλά”, του Σπύρου Γούλα

- γράφει η Αλεξάνδρα Παυλίδη - “Τα περσινά τους βάζουν για καλά” του Σπύρου Γούλα και η ανάσυρση των προσωπικών ναυαγίων. Εκδόσεις Πόλις Από τον Μάιο του 2020 κυκλοφορεί η ποιητική συλλογή του Σπύρου Γούλα, από τις εκδόσεις Πόλις, σε επιμέλεια-διόρθωση Δημήτρη Αθηνάκη...

Η θαλασσοσπηλιά (Νησί θα πει)

Η θαλασσοσπηλιά (Νησί θα πει)

Νησί θα πει κρούστα στεριάς ζωσμένη στο λουλάκι με βράχια ολοτσαλάκωτα, με δαντελένια μέρη, μια φούχτα σπόρια για τ’ αηδόνια στ’ άσπρο πεζουλάκι, κι ένα ραδιόφωνο ανοιχτό, χειμώνα-καλοκαίρι.   Νησί θα πει μοσκοβολιά από σκίνους και θυμάρια, παπαρουνίτσες...

Θάλασσα

Θάλασσα

Γαλάζιο πέπλο της καρδιάς μας τραγούδι νοσταλγικό της μοναξιάς μας μας αγκαλιάζεις, μας δροσίζεις με την γαλάζια σου ομορφιά, μας διαποτίζεις. Μας σαγηνεύεις, μας μεθάς.   Σε μέρη απίθανα μας πας μας ταξιδεύεις δεν σταματάς ούτε στιγμή να μας μαγεύεις. Μα...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Ανώνυμος

    Να ξέρες πόσο πολύ μ’ άγγιξαν τα λόγια σου
    Ένιωσα σαν περπάτησες δίπλα μου κι ας μη σε ξέρω…
    Ευχαριστώ πολύ!!!
    Σοφία Ντούπη.

    Απάντηση
    • vaso kostoglou

      Είναι μαγικό το πόσο εύκολα ταξιδεύουν οι λέξεις μέσα στο διαδίκτυο και έρχονται να σταθούν στο πλάι ενός αγνώστου και να αγγίξουν τα συναισθήματα του. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον ιστότοπο που μας φιλοξενεί και μας δίνει τη δυνατότητα γι’ αυτές τις συναντήσεις. Ελπίζω μετά τον σύντομο περίπατο μας να μπόρεσα να σας κάνω να αισθανθείτε λίγο καλύτερα. Εγώ θα πρέπει να σας ευχαριστήσω …

      Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Υπεροχο εξαιρετικο μπραβο βασω

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου