Αθόρυβη επάνοδος

Δημοσίευση: 3.04.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

Στη σιγαλιά του δειλινού δραπέτης
αθόρυβα επιστρέφω.
Τα αργοπορημένα βήματα μου
η νύχτα ακολουθεί,
με σκοτεινό αδιάβροχο.

Οι πρώτες παγωμένες σταγόνες
μας προειδοποιούν.
Πόσες σοφιστείες θα μπορούσαν
να σκεφτούν ,
αγκαλιάζοντας τα κρύα μας κουφάρια,
φυλλομετρώντας με μια ομπρέλα
το βιβλίο της ζωής μας.

Το λαλίστατο πετροχελίδονο
τις πρώτες σκνίπες μαζεύει,
σκίζοντας το ροδόχρωμα του δειλινού,
παρατηρώντας με φόβο  απ' την χαραμάδα
τα ανεκπαίδευτα μικρά του.

Τα σύννεφα πυκνώνουν...
προμήνυμα καταιγίδας στέλνουν,
στην κάπα του ροδοκόκκινου τσοπάνη.

Η τελευταία σταγόνα του καφέ
αδιαμαρτύρητα υπομένει το πεπρωμένο της
στης πίκρας το κατακάθι.

Ο καπνός του μισοσβησμένου τσιγάρου,
με γαλάζιες φιγούρες λικνίζεται,
στα κουδουνίσματα του αποσπερίτη.

Το αινιγματικό σου μήνυμα
το δίπλωσα στα τέσσερα,
χωρίς ελπίδα το καταπίνω
με μπρούσκο κρασί
και πρόσωπο παραμορφωμένο
από μια σταγόνα κερί.

 

_

γράφει ο Χάρης Παπασάββας

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φαντάσματα

Φαντάσματα

Κάτι νύχτες Που τρίζουνε τα μάνταλα στις πόρτες Που σέρνονται στα μάρμαρα πνιγμένες προσευχές Κάτι νύχτες  Που τρέμουν τα παράθυρα θανάτου πυρετό Ξεχύνονται αντίλαλοι απ’ τα υπόγεια Κάτι νύχτες χτυπήσανε τις πόρτες μα δεν ήτανε κανείς.   Κάτι νύχτες έσβηναν τα...

Μυρτώ

Μυρτώ

Τρίτη και δεκατρείς εχθές, δεν βγήκα από το σπίτι, στο κολυμβητήριο να πάω, απέφυγα. Κοιμήθηκα ώρες πολλές, ώρες πολλές κοιμάμαι, έχοντας ύπνο καλόν. Ξυπνώντας εχθές το πρωί στις ένδεκα (στις δώδεκα κοιμήθηκα ξανά), ολοκλήρωσα κάτι, που, από προχθές, Δευτέρα, του μήνα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Μυρτώ

Μυρτώ

Τρίτη και δεκατρείς εχθές, δεν βγήκα από το σπίτι, στο κολυμβητήριο να πάω, απέφυγα. Κοιμήθηκα ώρες πολλές, ώρες πολλές κοιμάμαι, έχοντας ύπνο καλόν. Ξυπνώντας εχθές το πρωί στις ένδεκα (στις δώδεκα κοιμήθηκα ξανά), ολοκλήρωσα κάτι, που, από προχθές, Δευτέρα, του μήνα...

Ροζ

Ροζ

Πάντα το έλεγε η μάνα μου: “Μάλλιασε η γλώσσα μου, μην βάζεις τα άσπρα με τα χρωματιστά, θα χαλάσουν τα ρούχα”. Μα εγώ μια ζωή, ανοικοκύρευτη.  “Ξερω τι σου λέω,  θα προσέχω”. Πήρα όλη την μπουγάδα, Και τα’μπλεξα. Τα ‘μπλεξα όλα.  Και τώρα βρίσκομαι εδώ, Να κλαίω πάνω...

Εκφοβισμός

Εκφοβισμός

Δεν έχει ουδεμία αξία να γράψω ή να μιλήσω για όσα έχω περάσει.   Δεν έχω ανάγκη από βλέμματα λύπησης ή λόγια θαυμασμού.   Διατηρώ την ανθρωπιά, αλλά και την επιμονή μου. Αυτό μόνο αξίζει να εκμυστηρευτώ.   _ γράφει ο Νικόλαος...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Ανώνυμος

    Όταν από έναν τίτλο κατανοείς τον λογοτέχνη …καθώς πλέον ο Χάρης Παπασάββας έγινε γνωστός για τις ιδιότυπες και ελκυστικές εκφραστικές του συνθέσεις τότε και μόνον η ανάγνωση του τίτλου Αθόρυβη Επάνοδος σε προδιαθέτει για ένα εξαιρετικό ποίημα που σε κάθε στροφή αναμοχλεύεις μια ολοκληρωμένη εικόνα ενώ παράλληλα εκφράζονται συναισθήματα πόνου με τέτοιον ελκυστικό τρόπο που αν και γίνεσαι κοινωνός τους εν τούτοις πλημμυρίζεις από τη γλυκύτητα του λεξιλογικού του παιχνιδίσματος

    Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Σας ευχαριστώ για το εγκωμιαστικό σας σχόλιο

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου