Αθόρυβη επάνοδος

3.04.2016

Στη σιγαλιά του δειλινού δραπέτης
αθόρυβα επιστρέφω.
Τα αργοπορημένα βήματα μου
η νύχτα ακολουθεί,
με σκοτεινό αδιάβροχο.

Οι πρώτες παγωμένες σταγόνες
μας προειδοποιούν.
Πόσες σοφιστείες θα μπορούσαν
να σκεφτούν ,
αγκαλιάζοντας τα κρύα μας κουφάρια,
φυλλομετρώντας με μια ομπρέλα
το βιβλίο της ζωής μας.

Το λαλίστατο πετροχελίδονο
τις πρώτες σκνίπες μαζεύει,
σκίζοντας το ροδόχρωμα του δειλινού,
παρατηρώντας με φόβο  απ' την χαραμάδα
τα ανεκπαίδευτα μικρά του.

Τα σύννεφα πυκνώνουν...
προμήνυμα καταιγίδας στέλνουν,
στην κάπα του ροδοκόκκινου τσοπάνη.

Η τελευταία σταγόνα του καφέ
αδιαμαρτύρητα υπομένει το πεπρωμένο της
στης πίκρας το κατακάθι.

Ο καπνός του μισοσβησμένου τσιγάρου,
με γαλάζιες φιγούρες λικνίζεται,
στα κουδουνίσματα του αποσπερίτη.

Το αινιγματικό σου μήνυμα
το δίπλωσα στα τέσσερα,
χωρίς ελπίδα το καταπίνω
με μπρούσκο κρασί
και πρόσωπο παραμορφωμένο
από μια σταγόνα κερί.

 

_

γράφει ο Χάρης Παπασάββας

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη περιμένει εσένα, Ορφέα, να την σώσεις μόνη της κάθεται και μαστίζεται από τα όρνια που την ψυχή της τυραννούν. Φίδια στραγγίζουν το αίμα της  με την δηλητηριώδη γλώσσα τους  κι αυτή κάθεται κι αλείφει τις πληγές στο κορμί της που ακόμη αιμορραγούν... Εσένα,...

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Ανώνυμος

    Όταν από έναν τίτλο κατανοείς τον λογοτέχνη …καθώς πλέον ο Χάρης Παπασάββας έγινε γνωστός για τις ιδιότυπες και ελκυστικές εκφραστικές του συνθέσεις τότε και μόνον η ανάγνωση του τίτλου Αθόρυβη Επάνοδος σε προδιαθέτει για ένα εξαιρετικό ποίημα που σε κάθε στροφή αναμοχλεύεις μια ολοκληρωμένη εικόνα ενώ παράλληλα εκφράζονται συναισθήματα πόνου με τέτοιον ελκυστικό τρόπο που αν και γίνεσαι κοινωνός τους εν τούτοις πλημμυρίζεις από τη γλυκύτητα του λεξιλογικού του παιχνιδίσματος

    Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Σας ευχαριστώ για το εγκωμιαστικό σας σχόλιο

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου