Επιλέξτε Page

Ακυρώνω

11.09.2016

lake_woman

Στη ζωή μου έλαχε
Να αντέξω να παλέψω
Μα ποτέ δε θέλησα
Όνειρα άλλου να κλέψω

Μονάχη μου εδιάβηκα
Δύσκολα μονοπάτια
Ποτέ δεν καταδέχτηκα
Να κάμω καρδιά κομμάτια

Τα όνειρα που έγειραν
Σ’ αυτής το προσκεφάλι
Να τα βιάσω με μιας
Δική μου η αγκάλη

Να τα φωλιάσω ευπρεπώς
Σα δε διστάσαν άλλοι
Παρηγοριά και ζεστασιά
Ξένης γραφής μαγκάλι

Εκεί να αποθέσουνε
Χιλιάδες γεγονότα
Μα της αυθεντίας οι γραφές
Μας ομιλούν τη γλώσσα

Αλήθειας που θα ’ρθει
Εμάς και θα προτείνει
Σεβασμού και λυτρωμού
Αγαλλίασης ευθύνη

Που θα διακατέχεται
Θα νιώθει, θα συντάσσει
Με περηφάνεια περισσή
Θα ’ρθει και θα φτάσει

Τα όρια, τα σύνορα
Που άλλοι ξεπηδήσαν
Τα όνειρα τους βρήκανε
Δεν ακυρωθήκαν

Συμμετοχές πάμπολλες
Που είχανε προλάβει
Το δίκιο τους το νόμιμο
Κι είχαν συμπεριλάβει

Ημερομηνίες τρανταχτές
Εμφανώς επήλθαν
Ουσιαστικές καταλυτικές
Και τ’ άδικο εκδικηθήκαν.

Ακύρωση ποτέ
Δε θα πράξω λέω
Τη λεβεντιά μου στη γραφή
Σε πελάγης ευτυχίας πλέω

Σαν αντιληφθώ
Πως έχω επισκέψεις
Εμπνεύσεων προδιαγραφών
Τηρούνται οι προθέσεις

Που θα τεθούν εις το μυαλό
Πλάνα θα στήσουν τώρα
Στης επερχόμενης στιγμής
Λύτρωσης θα ’ναι η ώρα

Εκεί θα εκτιμήσουμε
Αντρεία και δικαιοσύνη
Εκεί θα αποτιμήσουμε
Βραβείων την ευθύνη

Τα όνειρά μου εγώ ποτέ
Δε θα τα αναβάλλω
Γιατί έμαθα από μικρή
Να το συμπεριλάβω

Σε ρυθμό μοναχικό
Σε στοιχειωμένα θέλω
Απόδειξης απαλλαγής
Χηρείας μαύρο βέλο

Αναστάσιμη κραυγή
Θα ’ναι και θα επιτάσσει
Την παρουσία στη γραφή
Διαφόρων μορφών σε φάση

Που θα αντιληφθούν
Μαζί θα εκραγούνε
Δημιουργίες και τιμές
Για να δικαιωθούνε

Οι κόποι τα ξενύχτια μου
Ζητώ και αναμένω
Τα μεράκια τα αληθινά
Αποθεμάτων ψυχής περιμένω

Να στήσουνε χορό
Να πάρουμε το σήμα
Ανάτασης ψυχής
Αναστάσεως κραυγών το βήμα.

Μάσκα θελήσανε άλλοι να μου βάλουν
Μα αυτή την πέταξα κι ας το καταλάβουν.

-

 γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Διαβάστε κι αυτά

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

Γυναίκα

Γυναίκα

Ρόδο εσύ της άνοιξης, αστέρι της καρδιάς μας γλυκιά νότα της ποίησης, πηγή της ομορφιάς μας. Με σένα η μέρα ξεκινά και η ζωή αρχίζει με σένα αγάλλεται η αυγή κι ο έρωτας ανθίζει.   Κάθε ανάσα σου, πνοή, κάθε σου γέλιο, ελπίδα απάγκιο και αναπνοή, μέσα στην...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου