Ακυρώνω

11.09.2016

lake_woman

Στη ζωή μου έλαχε
Να αντέξω να παλέψω
Μα ποτέ δε θέλησα
Όνειρα άλλου να κλέψω

Μονάχη μου εδιάβηκα
Δύσκολα μονοπάτια
Ποτέ δεν καταδέχτηκα
Να κάμω καρδιά κομμάτια

Τα όνειρα που έγειραν
Σ’ αυτής το προσκεφάλι
Να τα βιάσω με μιας
Δική μου η αγκάλη

Να τα φωλιάσω ευπρεπώς
Σα δε διστάσαν άλλοι
Παρηγοριά και ζεστασιά
Ξένης γραφής μαγκάλι

Εκεί να αποθέσουνε
Χιλιάδες γεγονότα
Μα της αυθεντίας οι γραφές
Μας ομιλούν τη γλώσσα

Αλήθειας που θα ’ρθει
Εμάς και θα προτείνει
Σεβασμού και λυτρωμού
Αγαλλίασης ευθύνη

Που θα διακατέχεται
Θα νιώθει, θα συντάσσει
Με περηφάνεια περισσή
Θα ’ρθει και θα φτάσει

Τα όρια, τα σύνορα
Που άλλοι ξεπηδήσαν
Τα όνειρα τους βρήκανε
Δεν ακυρωθήκαν

Συμμετοχές πάμπολλες
Που είχανε προλάβει
Το δίκιο τους το νόμιμο
Κι είχαν συμπεριλάβει

Ημερομηνίες τρανταχτές
Εμφανώς επήλθαν
Ουσιαστικές καταλυτικές
Και τ’ άδικο εκδικηθήκαν.

Ακύρωση ποτέ
Δε θα πράξω λέω
Τη λεβεντιά μου στη γραφή
Σε πελάγης ευτυχίας πλέω

Σαν αντιληφθώ
Πως έχω επισκέψεις
Εμπνεύσεων προδιαγραφών
Τηρούνται οι προθέσεις

Που θα τεθούν εις το μυαλό
Πλάνα θα στήσουν τώρα
Στης επερχόμενης στιγμής
Λύτρωσης θα ’ναι η ώρα

Εκεί θα εκτιμήσουμε
Αντρεία και δικαιοσύνη
Εκεί θα αποτιμήσουμε
Βραβείων την ευθύνη

Τα όνειρά μου εγώ ποτέ
Δε θα τα αναβάλλω
Γιατί έμαθα από μικρή
Να το συμπεριλάβω

Σε ρυθμό μοναχικό
Σε στοιχειωμένα θέλω
Απόδειξης απαλλαγής
Χηρείας μαύρο βέλο

Αναστάσιμη κραυγή
Θα ’ναι και θα επιτάσσει
Την παρουσία στη γραφή
Διαφόρων μορφών σε φάση

Που θα αντιληφθούν
Μαζί θα εκραγούνε
Δημιουργίες και τιμές
Για να δικαιωθούνε

Οι κόποι τα ξενύχτια μου
Ζητώ και αναμένω
Τα μεράκια τα αληθινά
Αποθεμάτων ψυχής περιμένω

Να στήσουνε χορό
Να πάρουμε το σήμα
Ανάτασης ψυχής
Αναστάσεως κραυγών το βήμα.

Μάσκα θελήσανε άλλοι να μου βάλουν
Μα αυτή την πέταξα κι ας το καταλάβουν.

-

 γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

Ο πρόσφυγας

Ο πρόσφυγας

Ξεριζωμένος απ’ τον τόπο μου, απογοητευμένος απ’ τη ζωή, φεύγω για τόπους μακρινούς, για μια καινούργια αρχή. Μες στη βάρκα με τη τρικυμία ψάχνω μια ηλιαχτίδα σωτηρίας. Μάταια όμως. Του ανέμου τα φυσήματα και της θάλασσας τα ξεβράσματα  βγάζουν στην επιφάνεια σώματα....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου