Αναγνώθεις καλοσύνες μέσα σ’ έναν άξεστο καιρό…

20.10.2015

 

Οι αγωνίες σου συνθέτουν από μόνες τους δηλητήρια
και μετά καταλαβαίνεις την σάρκα
που γερνά,
την νιώθεις
καθώς καμιά στιγμή
δεν την υπερασπίζεται
και ζεις
την κουρασμένη της παράδοση, ενώ
τα λουλούδια ανθίζουν,
κομπάζουν για το μεστό,
δυνητικό τους άρωμα
και οι μέρες
στοιβάζονται όπως πετρώματα
που λαμποκοπούν
στα όρη και στις πλαγιές του αξόδευτου χρόνου.
Τότε είναι γεράματα με ψυχή που δεν λέει να γεράσει
τότε είναι να νιώθεις πως είσαι και πάλι μαθητής
σε κείνα που δεν χόρτασες να τα σπουδάζεις-
και σ' αρέσει αυτό,
σε κάνει να νιώθεις πολύ σπουδαιότερος
που αναγνώθεις Καλοσύνες
μέσα σ' έναν άξεστο καιρό...

 

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Ποιητές εξωφύλλου, με πόζα σκεπτόμενου. Αυτό είμεθα αγαπητοί μου. Θλιβεροί λόγιοι μανεκέν και μανεκέν λόγιοι, χωρέσαμε ολόκληρο καρδιογράφημα στο σχηματισμό αυξομείωσης www.com. Επαγγελματίες ποιητές μερικής απασχόλησης. Και κάποτε οι μελλούμενοι καιροί: «Ποιο μανεκέν...

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Δεν ξέρω αν το χε η μέρα ή η περίοδος που διανύουμε…αλλά τούτοι οι στίχοι με άγγιξαν περισσότερο Στρατή…

    Καλημέρα…!

    Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    […Τότε είναι γεράματα με ψυχή που δεν λέει να γεράσει
    τότε είναι να νιώθεις πως είσαι και πάλι μαθητής
    σε κείνα που δεν χόρτασες να τα σπουδάζεις-
    και σ’ αρέσει αυτό,
    σε κάνει να νιώθεις πολύ σπουδαιότερος
    που αναγνώθεις Καλοσύνες
    μέσα σ’ έναν άξεστο καιρό…]

    Και είναι τόσο ωραία ετούτη η σπουδαιότητα Στρατή γιατί σε κρατάει στα πόδια σου και η ψυχή σου αγαλιάζει. Ευχαριστούμε!!

    Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    Όταν νιώθεις τις μέρες σου να λαμποκοπούν, όταν η ψυχή αρνείται να γεράσει αγκαλιάζοντας το μικρό της παιδάκι,
    όταν αναγνώθεις καλοσύνες μέσα σε έναν κόσμο άξεστο, τότε ζεις – αναπνέεις – αισθάνεσαι!!
    Μπορείς ήσυχος να κλείσεις τα μάτια σου…

    Δυνατό το ποίημα σου αυτό Στρατή!!!

    Σ’ ευχαριστούμε!!!

    Απάντηση
  4. evangeloukissa

    Πολύ καλό Στρατή. Γλυκά μελαγχολικό, τουλάχιστον για την δική μου αντίληψη.

    Απάντηση
  5. Αφροδιτη Μακαρωνη

    Πολὺ ωραὶο !(απὸ κὰποια που δεν ανὴκει στην ομὰδα του περιοδικοὺ).

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου