Αναπολώ

19.09.2016

Τα μέλη που ελάτρεψα
Σκέφτομαι και κοιτάω
Πως τάχα εκατήντησαν
Και το θεό ρωτάω.

Πώς τα καταφέρανε
Και πήραν αποφάσεις
Ρητές και αναπόφευκτες
Δεν έζησαν τις ενστάσεις;

Αυτές που επροβλήθηκαν
Και δώσανε αξία
Μα αργότερα συνεπήρανε
Θαυμασμού τους αναλγησία;

Δεν στοχαστήκανε θαρρώ
Κινδύνους και αντάρες
Μα μόνο αποδέχθηκαν
Των απόντων τις κατάρες

Μελών που διαδραμάτησαν
Ηγέτες πυροσβέστες
Λαίλαπας ήταν πύρινης
Τη δεχθήκαν σαν καταθέτες

Συνδιαλλαγών πολλαπλών
Αυθεντικών κι αν τύχαν
Επιταγών και προσταγών
Υπαίτια αποτύχαν

Διαδηλώσεις των ψυχών
Δε θέλησαν να ακούσουν
Μονάχα εξετρύπωσαν
Παρανομίες μην παρακούσουν.

Κι έτσι τα χρόνια πέρασαν
Λυγήσαν τα κορμιά τους
Κανείς δε συμπαραστάθηκε
Στην έρμη τη θωριά τους

Που έψαχναν για να βρούν
Λίγο και ξαποστάσαν
Μα βλέπετε δυσάρεστα
Νέα τους πλησιάσαν

Στη ζωή μας τη λιγοστή
'Οποιος πολλά ζητάει
Εγωιστικά και ανελλιπώς
Το άδικό του αναζητάει

Παραστράτημα θαρρώ
Που τρέχουν να προϋπαντήσουν
Λες και τη μοίρα ολονών
Σκέφτηκαν να την κλείσουν.

Σε κλουβί δε χώραγε
Αφού της είχαν τάξει
Πλούτη κανακέματα
Είχανε άλλοι πράξει

Μεγαλεπίβολα αυτά
Ήταν τα σχέδιά τους
Όνειρα πάμπολλα
Μέσα στα συγκαλά τους

Αφού τους εσυνέφερε
Βοήθεια και αλήθεια
Από τότε και στο εξής
Δράκοι στα παραμύθια

Φαντάζανε επέβλεπαν
Την τύχη τους στο μέλλον
Τώρα κι αν αποστάτησαν
Ήταν ενδιαφέρον

Μόνο να ζούνε έντιμα
Πάντα να υπογράφουν
Με λόγο έντιμο σωστό
Αυτό να καταγράφουν

Γεγονότα σημαντικά
Τρανής μεγίστης ελπίδας
Περιχαρείς όλοι εμείς
Που ζούμε εντός Πατρίδας

Μα όσο και να προσπαθώ
Το χρόνο σιμά μου να φέρω
Κοντοστέκομαι θρηνώ
Και πάλι υποφέρω.

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι
Που θέλησαν να ζήσουν
Το όνειρο της αξιοπρέπειας
Τώρα θα το τιμήσουν

Με περηφάνεια στην καρδιά
Αντρεία στην ψυχή τους
Ευγένεια και σεβασμό
Των αλλόγιστων συμβιβασμών η αμοιβή τους.

Που κάνει διαδήλωση
Και ευθύς κατοχυρώνει
Το σεπτό και το ορθό
Κι έτσι μας επιβεβαιώνει

Πως λάθη στη ζωή
Δικαίωμα έχουμε όλοι
Αρκεί εν τάχει να εξαγνιστεί
Στης καλοσυνάτης μας αποδοχής το περιβόλι.

-

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου