Ανεμοδείκτης άσφαλτος

29.04.2018

Εσύ ο λιμήν ο υπήνεμος, εσύ το ταραχώδες πέλαγος, εσύ το εφαλτήριο, εσύ η παραμυθία, εσύ και η ακένωτη δεξαμενή από όπου ανασύρονται, μορφώνονται και ενδύονται λεκτικό και αισθητικό περιεχόμενο, σχήμα, πνοή και σώμα οι πόθοι και τα πάθη μου, οι σκέψεις, οι μνήμες και οι λαχτάρες μου. Είναι η καθεμιά σου λέξη η θρυαλλίς στης εκρηκτικής της θύμησης τον πυροκροτητή, το αιχμηρό το βότσαλο που αναδεύει και ξυπνά το ναρκωμένο μάγμα μέσα στον πυριφλεγή κρατήρα της επιθυμίας, των πιο ανόσιων «θέλω» μου ασίγαστος υποδαυλιστής, των ανεπούλωτων πληγών άοκνος τυμβωρύχος. Τον έρωτα εξιδανίκευσες βάφοντας το αιθέριο και το άσπιλο με νάματα άγια ιδρώτος και υγρών υποδορίων και την ψυχή την υψιπετή πλαισίωσες με σάρκα φλογερή και μάτια πυρετώδη, κορμιά συμπεπλεγμένα σε μάχη ηδονικής ανάλωσης και άφθιτης εξαΰλωσης. Τον έρωτα κατέβασες από τα άυλα και άμωμα νέφαλα του θείου και του αποστειρωμένου ιδεατού και τον έστρωσες ξεδιάντροπο σε κλίνες λάγνες, κάθιδρες, βωμούς της αμαρτίας, και στην καρδιά συμπαρέταξες άσεμνα μέλη ηδυπαθή, στόματα χαίνοντα και άκρατες φωνές αισθησιασμού και κορεσμού της δίψας των σωμάτων. Τον χρόνο ανελέητα λοιδόρησες που, και αν σοφία σού ‘φερε, σαν Δαναός υποσκέλισε το δώρο του με το άλγος του μνημονικού και την αμείλικτη του σώματος και της παρόρμησης φθορά` και ύστερα για το ανεκπλήρωτο, το ανέκκλητο, το απρόσιτο, το αλγεινό ύψωσες το ποτήρι και μέθυσες (μας) με κρασί ευώδες και ακριβό τις φλέβες γεμίζοντας με αίμα, μέθη και κλαυθμούς έξαψης και οδύνης και της θρηνητικής ματαίωσης ελπίδων. Το πρόσωπο του «υποκριτή» ξεσκέπασες με βία τραβώντας και κατασχίζοντας τη μάσκα της συμφωνημένης ευπρέπειας, τις καλύπτρες της δόλιας κοσμιότητας, της σεμνοτυφίας τα ενδύματα, της τρομαγμένης σύμβασης το βέλο – και τη μορφή του μισερού άσχημη και αφτιασίδωτη, χωρίς προσμείξεις και άλλοθι παρέδωσες στη χλεύη του καθρέφτη, βορά στου πλήθους τον λιμό, μα πιο πολύ τη χάρισες γνώση, πυξίδα και αποτροπή στα μάτια τα φιλύποπτα των προορατικών και των αυτομαστιγουμένων. Διέρρηξες την αιδήμονα σιγή της βόλεψης της μάζας και ανήγγειλες με υπόκωφες κραυγές τον θάνατο της συνήθειας, το τέλος της υποταγής στα ήθη και στα δόγματα του όχλου των ανθρώπων – για αυτό τείχη σού έκτισαν και ανεπαισθήτως σε εξόρισαν εκτός της χώρας των πολλών. Mα γνώριζε ο αντίλαλος των αφορισμένων στίχων σου σε αυτιά ευήκοα πως έφτασε αμυδρός και πως οι λέξεις σου οι προφητικές - ψυχών ανατομία - ενσταλαγμένες κείτονται βαθιά στο θυμικό μας, κειμήλια πολυτελή και βέλη στη φαρέτρα, κάθε φορά που με των κοινών τη στράτα θα απαντάμε, κάθε φορά που σε δαιδαλώδεις ατραπούς μέλλοντος αδιακρίβωτου και παρελθόντος ατελούς αμήχανος, συσκοτισμένος και δειλός θα πελαγοδρομεί ο νους μου, θα ταλαντώνεται η καρδιά.

(Για εσένα, Αλεξανδρινέ όλης της οικουμένης)

 

Κωνσταντίνος Καβάφης
29/4/1863 - 29/4/1933

_

γράφει ο Σπύρος Ανδρουλάκης

 

 

 

Τυγχάνω φιλόλογος κατ' επάγγελμα, καθ' έξιν και κατά συρροήν, από καταγωγή Κρητικός εκ Χανίων, από φιλοδοξία όμως οικουμενικός...

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Πότε γράφτηκαν τα ομηρικά έπη; Οι φιλόλογοι απαντούν

Πότε γράφτηκαν τα ομηρικά έπη; Οι φιλόλογοι απαντούν

Σύμφωνα με το ενδιαφέρον άρθρο του Βαγγέλη Κανσίζογλου στο lavart.gr, "η απόλυτη χρονολόγηση συγκρότησης των ομηρικών επών είναι αδύνατη, εικάζεται ότι αυτά, στη μνημειώδη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα, συντέθηκαν ήδη κατά τον 8o προχριστιανικό αιώνα, δηλαδή ακριβώς την...

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Παρ’ ολίγον μέλλον!

Παρ’ ολίγον μέλλον!

Είναι εξόχως αυθαίρετη η σκέψη πως η επιλογή και η ‘διαλογή’ μπορεί να λειτουργήσει θετικά μέσα στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Θαλασσινοί θρήνοι

Θαλασσινοί θρήνοι

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - Η μοναξιά, το αναπόφευκτο του θανάτου και η πανίσχυρη Μοίρα είναι θέματα που απαντώνται συχνά στην λογοτεχνία και μάλιστα συχνά σε ειδυλλιακά φυσικά τοπία. Ίσως γιατί ο αφανισμός είναι κομμάτι της υπόστασής μας και κατ’ επέκταση της φύσης...

Ικέτιδες του Ευριπίδη: «αγώνας λόγων» μεταξύ του Θησέα και του Κήρυκα

Ικέτιδες του Ευριπίδη: «αγώνας λόγων» μεταξύ του Θησέα και του Κήρυκα

- γράφει ο Φιλόλογος & Συγγραφέας Χρίστος Σοροβέλης - Στον Επιτάφιο του Θουκυδίδη ο αγορευτής Περικλής υπερασπίζεται το δημοκρατικό πολίτευμα, διότι η πόλη δεν είναι έρμαιο κάποιου ή κάποιων πολιτικών, αλλά αποφασίζει ο λαός για την τύχη του. Ο Αθηναίος πολιτικός...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ικέτιδες του Ευριπίδη: «αγώνας λόγων» μεταξύ του Θησέα και του Κήρυκα

Ικέτιδες του Ευριπίδη: «αγώνας λόγων» μεταξύ του Θησέα και του Κήρυκα

- γράφει ο Φιλόλογος & Συγγραφέας Χρίστος Σοροβέλης - Στον Επιτάφιο του Θουκυδίδη ο αγορευτής Περικλής υπερασπίζεται το δημοκρατικό πολίτευμα, διότι η πόλη δεν είναι έρμαιο κάποιου ή κάποιων πολιτικών, αλλά αποφασίζει ο λαός για την τύχη του. Ο Αθηναίος πολιτικός...

Η τέχνη μέσα απ’ τα μάτια του Δημήτρη Μαυροκεφαλίδη

Η τέχνη μέσα απ’ τα μάτια του Δημήτρη Μαυροκεφαλίδη

- γράφει η Άντια Αδαμίδου -   Ανάμεσα στις πολλές και διαφορετικές απόψεις που κυκλοφορούν περί τέχνης και έκφρασης στην εποχή μας, μπορεί κανείς να διακρίνει ορισμένες οπτικές, οι οποίες αποτελούν αναμφίβολα μαθήματα και φιλοσοφία ζωής. Ο Δημήτρης...

«Θα πω τραγούδια όμορφα και άσματα σπουδαία»: Η Θέση της Καλεβάλα στη Weltliteratur

«Θα πω τραγούδια όμορφα και άσματα σπουδαία»: Η Θέση της Καλεβάλα στη Weltliteratur

- γράφει ο Ανδρέας Αντωνίου - Στα τελευταία μου άρθρα για τον Νεοφορμαλισμό και για τα προβλήματα που παρουσιάζει η σύγχρονη κυπριακή ποίηση, έχω υποστηρίξει πως ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσει η ελληνική/κυπριακή ποίηση είναι ο δρόμος της weltliteratur, δηλαδή τον...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου