Ανεπίτρεπτο

4.09.2016

Κλείσε το τζάμι
τούτος ο ελαφρύς γλυκός αέρας,
που μυρίζει γιασεμί και πασχαλιά
μπορεί να σε μολύνει.
Κλείσε το τζάμι
να μην ακούς τους κότσυφες, που ερωτοτροπούν
να μην νιώθεις τη ζεστασιά της άνοιξης μέσα σου
άσε την να πάει να τσακιστεί
στα πολυώροφα κτίρια και στα τσιμέντα της λησμονιάς
κι εσύ εκεί δούλευε με το κεφάλι σκυμμένο και ξέχασέ την.
Κλείσε το τζάμι και τα αυτιά σου
τα χελιδόνια, που στέκονται στο γκρίζο περβάζι
μην τα κοιτάζεις και μην τα ακούς
θα σε παρασύρουν μην τα χαζεύεις
μην κοιτάς τον ουρανό σαν ονειροπαρμένος.
Ξέχασε τη μικρή μαργαρίτα, που ξεφύτρωσε γενναία
σε μια ξερακιανή γλάστρα στο μπαλκόνι
ξέχασε ποιος είσαι αν δεν το έχεις ήδη ξεχάσει
ανάθεμα κι αν στο έμαθαν ποτέ
άλλα σε έμαθαν... για άλλα σε προόριζαν
άλλοι σου έφτιαξαν την προδιαγεγραμμένη σου πορεία.
Μην κοιτάς μελαγχολικά έξω από το παράθυρο
είναι ανεπίτρεπτο
μάλιστα θα ήταν καλύτερα να τραβούσες και τις κουρτίνες
το φως του ήλιου βλάπτει σοβαρά τα καθήκοντά σου
και σε ξεμυαλίζει.
Άναψε όλα τα φώτα του γραφείου
και μια χαρά θα δουλεύεις έτσι
κι αν σου χτυπήσει ξανά η άνοιξη το τζάμι
ούτε να το σκεφτείς να της ανοίξεις
δεν είναι εποχές για τέτοια πράγματα τώρα.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Στο στύψιμο θολώνει

Στο στύψιμο θολώνει

Σαν με ρωτάς ποιο χρώμα να φορέσω, πια, δεν έχω αμφιβολία. Φόρεσα το γαλάζιο, το κόκκινο και το ροζ, το πράσινο και το μαβί, το κίτρινο και το σκατί, το ένα και το άλλο.    Πολλές φορές τα έσμιξα, να βγάλω το καθάριο μα και τούτο μούντζες μ άφηνε και το ’βγαζα, ...

Μαντινάδες

Μαντινάδες

Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει... - Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου, μου κλέβεις νου και τη καρδιά, χάνω τα λογικά μου. - Είναι το κάτι στη ματιά, που παίρνει το μυαλό μου και μου ταράζει την...

Σεμνότητα

Σεμνότητα

- Στον πατέρα μου–   ​Ο Ήλιος κρύος και καυτός και πάνω σου η Εκάτη.* Από την κούνια ορφανός, ταφή με ρούχα εργάτη.   _ γράφει ο Φώτης Μάλλιος   *Θεά της σελήνης, των νεκρών και των...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Χριστίνα Σουλελέ

    Μην παίρνετε τοις μετρητοίς τα “μην” της Άννας, το κάνει για να μας τονίσει το αντίθετο. Γιατί αυτή ξέρει τι μας προσφέρει η φύση, που εμείς την κλείνουμε έξω από ένα παράθυρο. Καλημέρα Άννα μου! Πολύ όμορφο το ποίημά σου.

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    τη γουστάρω αυτήν την άρνηση ειρωνείας..! Καλησπέρα Αννα μου…ανεπίτρεπτον…πράγματι

    Απάντηση
  3. Vasiliki Mourgela

    Πολύ όμορφο!Γεμάτο εικόνες και ζωντάνια .Όσο διαβάζεις τα ”μη” τόσο θέλεις να γευτείς την άνοιξη.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου