Ανεπίτρεπτο

Δημοσίευση: 4.09.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

Κλείσε το τζάμι
τούτος ο ελαφρύς γλυκός αέρας,
που μυρίζει γιασεμί και πασχαλιά
μπορεί να σε μολύνει.
Κλείσε το τζάμι
να μην ακούς τους κότσυφες, που ερωτοτροπούν
να μην νιώθεις τη ζεστασιά της άνοιξης μέσα σου
άσε την να πάει να τσακιστεί
στα πολυώροφα κτίρια και στα τσιμέντα της λησμονιάς
κι εσύ εκεί δούλευε με το κεφάλι σκυμμένο και ξέχασέ την.
Κλείσε το τζάμι και τα αυτιά σου
τα χελιδόνια, που στέκονται στο γκρίζο περβάζι
μην τα κοιτάζεις και μην τα ακούς
θα σε παρασύρουν μην τα χαζεύεις
μην κοιτάς τον ουρανό σαν ονειροπαρμένος.
Ξέχασε τη μικρή μαργαρίτα, που ξεφύτρωσε γενναία
σε μια ξερακιανή γλάστρα στο μπαλκόνι
ξέχασε ποιος είσαι αν δεν το έχεις ήδη ξεχάσει
ανάθεμα κι αν στο έμαθαν ποτέ
άλλα σε έμαθαν... για άλλα σε προόριζαν
άλλοι σου έφτιαξαν την προδιαγεγραμμένη σου πορεία.
Μην κοιτάς μελαγχολικά έξω από το παράθυρο
είναι ανεπίτρεπτο
μάλιστα θα ήταν καλύτερα να τραβούσες και τις κουρτίνες
το φως του ήλιου βλάπτει σοβαρά τα καθήκοντά σου
και σε ξεμυαλίζει.
Άναψε όλα τα φώτα του γραφείου
και μια χαρά θα δουλεύεις έτσι
κι αν σου χτυπήσει ξανά η άνοιξη το τζάμι
ούτε να το σκεφτείς να της ανοίξεις
δεν είναι εποχές για τέτοια πράγματα τώρα.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Έγινες πια η Προσευχή μου η Βραδινή… Μικρή αόρατη Θεά... Βρέχει-Φυσάει και είσαι Συ που  απέναντί μου στέκεις και με Προκαλείς, με Προσκαλείς να πολεμήσω το Ανίκητο   Να νικήσω το Απύθμενο Βάθος της Άγνοιας.   Μα πώς να σε γνωρίσω Ουρανέ, που δε σε φτάνω πώς...

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Χριστίνα Σουλελέ

    Μην παίρνετε τοις μετρητοίς τα “μην” της Άννας, το κάνει για να μας τονίσει το αντίθετο. Γιατί αυτή ξέρει τι μας προσφέρει η φύση, που εμείς την κλείνουμε έξω από ένα παράθυρο. Καλημέρα Άννα μου! Πολύ όμορφο το ποίημά σου.

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    τη γουστάρω αυτήν την άρνηση ειρωνείας..! Καλησπέρα Αννα μου…ανεπίτρεπτον…πράγματι

    Απάντηση
  3. Vasiliki Mourgela

    Πολύ όμορφο!Γεμάτο εικόνες και ζωντάνια .Όσο διαβάζεις τα ”μη” τόσο θέλεις να γευτείς την άνοιξη.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου