Ανθρωπιά

14.05.2016

Έδειξε περίτρανα
Σ' αυτήν την κοινωνία
Όμως τον αντάμειψε
Πόνο κι ειρωνεία.

Πότε δεν εμφανίσθηκε
Με τραύματα λαβώνει
Καθάριες εκείνες τις ψυχές
Μα τις απομονώνει

Από το πλήθος το πολύ
Τη δήθεν κολακεία
Μα το ήξερε το γνώριζε
Το πλήρωσε με βια.

Τρόπων συμπεριφορών
Που του 'καναν το φίλο
Μα του εχαρίσανε
Λύσσα όπως στο σκύλο.

Που καταβάλλεται απ' αυτή
Και τρέχει να δαγκώσει
Όποιον στο διάβα του βρεθεί
Μα τρέχει να γλιτώσει

Κανείς δε στέκεται ικανός
Στη θλίψη μας την τόση
Παρηγοριά στην ανθρωπιά
Τη δική του την τόση

Να γείρει και να ξεχαστεί
Να ζήσει όπως πρώτα
Μα πάντα θα υπερτερεί
Της λεβεντιάς του η ρότα

Τι κι αν θελήσανε πολλοί
Να αμαυρώσουν τάχα
Το όνομά του επιγραφή
Χρυσή σε εμάς μονάχα.

 

_

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου