Ανοίγει το σημειωματάριο ο Σεπτέμβρης

27.09.2016

photo_verigou2_b

Φωτογραφία: Χαρούλα Βερίγου

 

Παίζεις με το τυχαίο
μέσα από βλέμματα κοίταγμα επίμονο
η εικόνα τρέμει στο τζάμι
το πρωινό φιλί χλευαστικό
αμφιβάλλεις περιγράφοντας όνειρα
έφυγε το καλοκαίρι, πόσο δύσκολα,
φοβάσαι πως η μιζέρια
είναι η σίγουρη εγγύηση της θλίψης
μα δεν με θλίβει το φθινόπωρο, όχι,
αντιθέτως η πτώση των φύλλων
αναιρεί τη ματαιότητα
και την έπαρση της επιθυμίας.
Επιτήδειος εκδικητής ο καιρός
με ψάθινο καπέλο
κι όμως περισσότερο θύμα από θύτης
σε ρόλο κάλπικο
ανοίγει το σημειωματάριο ο Σεπτέμβρης.
Όλα, όλα μια ανόητη νοσταλγία,
εσύ το λες, πράγματα χαμένα,
ξεχασμένα, αδιάφορα,
εσύ το λες, αθάνατος Έρωτας,
μα δεν υπάρχει,
μα πόσο πολύ διαφωνούμε τελικά
αναλογίσου την αθωότητα,
τα όρια που πλησιάζεις
νομίζοντας, με τη συναίσθηση του κοντινού
κι όμως, εκεί που έρχεσαι
ώρα δίκαιη μου φαίνεται πια
έχω ντύσει τα ναυάγια με κοράλλια.
Μελαγχολώ με τις λέξεις
τα ανεκπλήρωτα συναισθήματα
και με τον εαυτό μου τελικά,
ο υπαρκτός εαυτός μου έχει παραμεριστεί
άγρια, αδιάφορα
δρόμος που περπατήθηκε χωρίς σεβασμό
ένα σταχτί σύννεφο φορτωμένο καταιγίδα
στο θρόισμα της αιωνιότητας.
Μπρούτζινες λαβές στην ψυχή
μολυβένιες σκιές σκόρπισε η νύχτα
η μνήμη κυνηγά αποδείξεις
και σκέψεις που χάθηκαν
μέσα στην ειρωνεία της ησυχίας
μυρίζει τόσο όμορφα απόψε το πεύκο
να μην ξεχάσω
να αφήσω το παράθυρο ανοιχτό
ανέλπιστα το γιασεμί
έχει φτάσει στο περβάζι.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Θάλασσα

Θάλασσα

Ώω θάλασσα θεά θεούς θεριεύεις θνητούς θρηνείς θύελλες θερίζεις σύμπαντα καθρεφτίζεις - Ώω θάλασσα θεά ορίζοντες κλωθείς, τους ουρανούς ποθείς πλανήτες σαγηνεύεις τα πάθη γαληνεύεις - Ώω θάλασσα Θεά θωρείς με μάτια γαλανά πλέκεις θεόρατα μαλλιά δοσμένα στου Αιόλου τα...

Κανένα παιδί δεν είναι ανήμπορο

Κανένα παιδί δεν είναι ανήμπορο

Σε εκείνον που πονάει πιο ηχηρά ζητούσαν από παιδί να σωπάσει. Σε εκείνον που πονούσε σθεναρά ζητούσαν συγνώμη αφού είχε σπάσει. Πράξεις ισοδύναμες με χτυπήματα και λόγια που τον έπνιγαν σαν κύματα ή τον ξέσκιζαν σαν θαλάσσια ζώα, της φαντασίας όλων μας αποκυήματα....

Μια ήσυχη φιγούρα

Μια ήσυχη φιγούρα

Ήσυχη φιγούρα, ήσυχη προσωπικότητα που ταράζει άλλων τα νερά. Όχι και τόσο κοινωνική, ανήκει χωρίς να είναι ολόκληρη εκεί. Θέλησε να ζήσει διαφορετικά, με όνειρα και χωρίς σταθμά. Μα μάταιες σκέψεις ξεπρόβαλαν και μια πραγματικότητα αναπόφευκτη, Και στερνή της γνώση...

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. sofia25164

    Έχει πολλά στο σημειωματάριο του ο Σεπτέμβρης!!!!! Μελαγχολία, ανεκπλήρωτα συναισθήματα, σταχτιά σύννεφα, άρωμα πεύκου και γιασεμιά που φτάνουν ως το περβάζι!!!! Υπέροχο Ζωή μου…υπέροχο!!!!!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Όσο η σκέψη και τα από ψυχής καλά σου λόγια Σοφία, εκφράζονται τόσο ζεστά και τρυφερά, θα έχει ένα λόγο το γιασεμί να πετά ανθούς στο περβάζι. Την αγάπη μου και σ’ ευχαριστώ από καρδιάς.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου