Αντέχεις μάνα να σου πω…

Δημοσίευση: 4.06.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

Αντέχεις μάνα να σου πω ίντά 'χω παθημένα;
Ίντα χει στα κιτάπια της η μοίρα μου για μένα;
Αντέχεις μάνα μου να δεις τις τόσες τις πληγές μου
που άνοιξαν στο σώμα μου οι "φίλοι" δανειστές μου;
Αντέχεις μάνα να σου πω που πάνε τα παιδιά μου
και γίνονται άλλων βορά με τα ιδανικά μου;
Αντέχεις μάνα μου να δεις που πήγαν τα προικιά μου
που ήταν τ' ακριβότερα μέσα στη γειτονιά μου;
Αντέχεις μάνα μου να δεις αιώνων κατακτήσεις
να γίνονται ένα "ΜΗΔΕΝ" χωρίς καν να δακρύσεις;
Αντέχεις μάνα μου να δεις ιδανικά κι αξίες
να σβήνουνε σαν να 'τανε σχολείου κιμωλίες;
Αντέχεις μάνα μου να δεις τις μπότες που πατούνε
στην κεφαλή το σπλάχνο σου κι όλοι το λοιδορούνε;
Αντέχεις μάνα να σου πω πως χάνεται η ελπίδα
γιατί τα νέφη έκρυψαν την λαμπερή μου αχτίδα;
Αντέχεις μάνα να σου πω πως φέρνουνε και "κόφτη"
Αν θα πεθάνω ή αν ζω εκείνους δεν τους κόφτει!
Αντέχεις μάνα να μετράς τις τόσες τις πληγές μου;
Αν είσαι μάνα και πονείς Πώς θα γλιτώσω πες μου!
Ελλάδα - μάνα κι αδερφή - π' άντεξες στους αιώνες
σου ξεπουλάνε μερικοί ως και τους Παρθενώνες!
ΑΝΤΕΞΕ μάνα μου εσύ... Κι αν βρεις την Ιστορία
να της μηνύσεις ΑΔΙΚΗ ΠΩΣ ΕΙΝ' ΑΥΤΗ Η ΘΥΣΙΑ...

 

_

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Έγινες πια η Προσευχή μου η Βραδινή… Μικρή αόρατη Θεά... Βρέχει-Φυσάει και είσαι Συ που  απέναντί μου στέκεις και με Προκαλείς, με Προσκαλείς να πολεμήσω το Ανίκητο   Να νικήσω το Απύθμενο Βάθος της Άγνοιας.   Μα πώς να σε γνωρίσω Ουρανέ, που δε σε φτάνω πώς...

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

24 σχόλια

24 Σχόλια

  1. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Υπέροχη και σπαρακτική η γραφή σας αγαπητή Κα Πλοκαμάκη!

    Μέσα σε τόσο δα λίγους κι έντεχνους στίχους, η σαρκοποίηση τής αδικίας που όλοι υφιστάμεθα,
    η οποία, όμως, ταυτοχρόνως, θα γίνει και το πνευματικό μας εξιτήριο γι᾽ απαλλαγή απ᾽ αυτήν …

    Πολλά και θερμά συγχαρητήρια!

    Ξημερώνει Κυριακή …

    Απάντηση
  2. Σπύρος Μακρυγιάννης

    ΔΕΝ θα σχολιάσω… Τι να σχολιάσω; Μάλλον πως να σχολιάσω αφού δεν πρόκειται να βρω τις κατάλληλες λέξεις… Δεν υπάρχουν λέξεις στο λεξικό μας που να με εκφράζουν όσο πλούσιο κι αν είναι… Ασχολίαστα λοιπόν…

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Χρυσούλα μου αγαπημένη, το θέμα σου πληγή… που δυστυχώς δεν σταματάει να αιμορραγεί!!! Σήμερα θα σου απαντήσω κλέβοντας… (τον τρόπο που απαντάς)κάτι από εσένα! Θα σου απαντήσω με στιχάκι…

    ¨Όσα μα όσα κι αν μας κάνουν μέσα απ’ τους αιώνες…
    την ιστορία θα τη γράφουν πάντα οι Παρθενώνες!!!¨

    Την αγάπη μου να έχεις μια όμορφη βδομάδα!!!

    Απάντηση
  4. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Κύριε Σκοπετέα,

    Σας ευχαριστώ πολύ για το τιμητικό σχόλιό σας!

    Μακάρι να βρεθεί τρόπος να βγει από τον ταφικό της θώλο η πατρίδα των πατρίδων….
    Μακάρι να ζήσω να δω αυτό το ξημέρωμα της πιο όμορφης Κυριακής! !!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  5. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Κύριε Μακρυγιάννη,

    Πώς να απαντήσω σ’ αυτό το υπέροχο σχόλιό σας?Πραγματικά, μεγάλη η τιμή στο πρόσωπό μου και στην ταπεινή γραφή μου!

    Όσα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ κι αν γράψω λίγα θα είναι…………

    Να είστε καλά !!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Μια μαχαιριά σε όσα συμβαίνουν στις ζωές μας.. Με έννοιες, που αναβλύζουν από λίγες λέξεις, μαγικές…
      Ευχαριστώ για την απόλαυση και το βούρκωμα…

      Απάντηση
  6. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Κε ή Κα Kioroglou,

    Σας ευχαριστώ πολύ…

    Να είστε καλά!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  7. Αννα Ζανιδακη

    Χρυσουλα μου αγαπημενη
    Η σκεψη σου η λατρεμενη
    Ταλαντα Θεου
    Δικο σου …χαρισμενη.

    Απάντηση
  8. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Πολυαγαπημένη μου Σοφία,

    Σε ευχαριστώ πολύ…. Πολύ όμορφο το σχόλιό σου κι ακόμα πιο όμορφο κι ελπιδοφόρο το μήνυμα του ποιήματός σου!
    Μακάρι να κλείσει αυτή η πληγή πριν κλέψει και την τελευταία ρανίδα του αίματος των παιδιών και εγγονών μας!

    Να είστε καλά!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  9. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Αννούλα μου,

    ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ …
    Τιμή μου η ποίησή σου…
    Η Παναγία ολοχρονίς ….
    να βρίσκεται μαζί σου!
    ~~~~~~~~~~~~~~~~
    Χίλια καλά στην πόρτα σου!

    Απάντηση
  10. Lena Mavroudi Mouliou

    Κατοχή έχουμε και τώρα Χρυσούλα μου , κάπως διαφορετική βέβαια από αυτήν που έζησα εγώ μόνο ίσως απ’ όλους εσάς της παρέας εδώ, μα κατοχή ,παναθεμάτους τους ίδιους πάλι κατακτητές. Η Ι ΣΤΟΡΙΑ κάνει περίπατο ανά τους αιώνες και έχει για ορισμένους Λαούς περιόδους παχέων αγελάδων και ισχνών Είμαι λίγο αισιόδοξη ότι κάπως θ’ αλλάξουν τα πράγματα δεν μπορεί. να μού το θυμηθείτε/
    Και βέβαια και τούτο σου το ποίημα υπέροχο σαν όλα σου. Τώρα τελευταία πεσμένη σε βλέπω . Κάνω λάθος;

    Απάντηση
  11. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Μακάρι Λένα μου να έρθει αυτή η πολυπόθητη ώρα που θα γεμίσει ο γαλάζιος ουρανός μας περιστέρια κι όχι κοράκια…Κι αν δεν το ζήσω εγώ αυτό το θαυμα ας το ζήσουν τουλάχιστον τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας…
    Η ιστορία δυστυχώς κάνει βήματα , δρασκελιές προς τα πίσω….
    Ευχαριστώ αγαπημένη μου φίλη για το σχόλιό σου…
    Όσο για το αν είμαι πεσμένη τώρα τελευταία…ΜΑΛΛΟΝ κουρασμένη θα έλεγα…Ζωή να χουν , θέλουν πολλή προσοχή,υπομονή και φροντίδα τα τέσσερα εγγονάκια…Θα μου πεις ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΚΟΥΡΑΣΗ …..ΚΑΙ ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ…Απόλυτα…
    Καλή σου συνέχεια και πάντα ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ….

    Απάντηση
  12. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Ευχαριστώ πολύ αγαπημένη μου Μάχη…
    Είναι πονεμένοι γιατί δεν μπορώ να δω πουθενά αυτό το περίφημο φως στο τούννελ…Θα έλεγα πως η κάθε μέρα μου με φέρνει πιο κοντά στο Big Bang του σύμπαντος μου!
    Καλή σου συνέχεια!

    Απάντηση
  13. Μεταλίδης Κώστας

    Αντέχεις κόρη μου να δεις όλη την ιστορία; Που τα προικιά σου μάζευες με άδικη θυσία.
    Αντέχεις κόρη να σου πω πως κάθε σου ευκαιρία, πάντα εμφανιζότανε στην άδικη θυσία.
    Άξίες και ιδανικά αν σβήνουν με θυσία, είναι καιρός κορούλα μου να πιάσεις κιμωλία!

    Αγαπητή Χρυσούλα… Διαβάζοντας τα κείμενα σου, αγαπώ την ποίηση! Όλο και πιο πολύ!
    Είσαι αυτό που λένε, πηγή έμπνευσης! Ακόμη κι όταν μοιάζεις κουρασμένη.
    Ένα μεγάλο ευχαριστώ!

    Απάντηση
  14. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Κε Κώστα Μεταλίδη…

    Είναι μεγάλη μου τιμή το σχόλιό σας… Χαίρομαι που σας αρέσουν τα ποιήματά μου ! Είναι κατάθεση ψυχής …!
    Μιας ψυχής που από τα 14 της έχει ένα μολύβι κι ένα χαρτί και βάζει κουκίδες γαλάζιες στην γκρίζα καθημερινότητά της…!

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΜΕΡΑ!!!!
    ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ!!!

    Απάντηση
  15. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Ανώνυμε…

    Από τα βάθη της καρδιάς μου σε ευχαριστώ για το όμορφο σχόλιό σου!!!!!!!!!!!
    Χαίρομαι που οι χορδές και των δυό μας πάλλονται από τις ίδιες χροιές ευαισθησίας!
    Να είσαι καλά!

    Απάντηση
  16. Έλενα Σαλιγκάρα

    Κραυγή όλων μας οι στίχοι σου…

    Απάντηση
  17. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Ευχαριστώ πολύ αγαπημένη μου Έλενα!!!
    Να είσαι καλά!
    Καλό σου βράδυ!

    Απάντηση
  18. Πόπη Κλειδαρά

    Κι αν βρεις την Ιστορία
    να της μηνύσεις ΑΔΙΚΗ ΠΩΣ ΕΙΝ’ ΑΥΤΗ Η ΘΥΣΙΑ… Όπως το λέτε ακριβώς! Το ποίημα σας εξαιρετικό. Καλημέρα

    Απάντηση
  19. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Καλημέρα Πόπη μου,

    Ευχαριστώ πολύ για το εύστοχο σχόλιό σου… Πιό άδικη ΔΕΝ γίνεται…
    Για εμάς και προ πάντων για τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας!
    Πολλές φορές φαντάζομαι πως όλα είναι ένας εφιάλτης και πως θα
    ξυπνήσω κι όλα θα είναι ΔΙΚΑΙΑ…!!!!!!!!!!

    ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  20. Ανώνυμος

    Πολύ ωραίο το ποίημά σας!!! Ξεχειλίζει το αίσθημα της αδικίας που πράγματι όλοι αισθανόμαστε! Συγχαρητήρια!!!

    Απάντηση
  21. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Σε ευχαριστώ πολύ, Ανώνυμε!
    Να είσαι καλά!
    Χαίρομαι που η κραυγή απελπισίας που βγαίνει από τα βάθη της ψυχής όλων μας βρίσκει ευήκοα ώτα!
    ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΣΥΝΕΧΕΙΑ!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου