Αντιγραφές και αλλοτριώσεις

16.11.2018

Όταν έρχονται ημέρες χωρίς προβληματισμούς και ανησυχίες,
μέρες πιστής αντιγραφής, χωρίς αμφισβητήσεις και φοβίες,
οι νύχτες φεύγουν χωρίς σχεδιασμούς και επινοήσεις,
νύχτες μικρής απόστασης, χωρίς στασιασμούς και αποδράσεις.

Όταν στους δρόμους συναλλάσσονται ο συμβιβασμός και η σιωπή,
δρόμοι στενάχωροι, που αδειάζουν σε μια αβασάνιστη επιστροφή,
πίσω απ’ τις πόρτες ζυγιάζονται ο εφησυχασμός και η μικροθυμία,
πόρτες ερμητικά κλειστές, στην εύτακτη και παιδευμένη αυτοφοβία.

Όταν αδιάτακτοι ειδήμονες εκποιούν γενιές και ιστορία,
ειδήμονες, επίσκοποι των καιρών και μπροστάρηδες με προσωπεία,
δικάζονται οι αιρέσεις του στοχασμού και της προφητείας,
αιρέσεις, ως σύμβολο αναχρονισμού και αρνήσεις ευνομίας.

Όταν συντεταγμένα πλήθη σε συνθήματα εκποιούν τη μοναξιά τους,
πλήθη ετερόκλητης σύστασης και ευκαιριακής ομογνωμίας,
μεθοδεύονται υπαρξιακές αλλοτριώσεις και εύβουλες ψευδαισθήσεις,
αλλοτριώσεις, ως χρίσμα καταξίωσης και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Όταν στερεύει η ζωή από όνειρα, πεποιθήσεις και ουτοπίες,
ζωή που χαλκεύεται στο δείλιασμα την απόγνωση και τις παραιτήσεις,
πώς να θεριέψει η μνήμη ένοχη οργή και παρηγορήτρα,
μνήμη αυριανή, χωρίς εμμονές, ευαισθησίες και αποζητήσεις.

γράφει ο Γιώργος Αλεξανδρής 

Το σχόλιό σας είναι επιθυμητό!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Τα τζάμια του παραθύρου ένα χέρι καθαρίζει, λες καθαρίζει τον ουρανό, τα σύννεφα του χειμώνα.   Το ημερολόγιο κρέμεται στον τοίχο.  Η μαθήτρια σε ένα τετραγωνάκι εκεί γράφει: «μέρα με ήλιο!».   Φυσάει αέρας δροσερός και ο ανεμοδείχτης τιμόνι που στριφογυρνάει στης...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου