Αποχαιρετισμοί, της Άννας Ρουμελιώτη

26.04.2016

anna_roumelioti_sky

Κάθε μέρα βγαίνω με τους αποχαιρετισμούς μου στο ξέφωτο.

Άνθρωποι περαστικοί σκοντάφτουν πάνω τους

μα η βιασύνη τους είναι πιο ισχυρή απ’ την οδύνη

και μη μου πείτε πως οι αποχαιρετισμοί

δεν είναι μια λυπηρή τουλάχιστον κατάσταση.

Κάθε μέρα αποχαιρετούμε και αφήνουμε πίσω μας το ανέφικτο

ανοίγουμε το δρόμο στη λησμονιά σαν μια χαραμάδα ταπεινή,

που κερδίζει λίγο απ’ το φως για να γλυκάνει τους απεγνωσμένους.

Κάθε μέρα αποχαιρετούμε ένα όνειρο ή μια μάταιη αναλαμπή

μέσα σε έναν κόσμο, που χάνει σιγά σιγά

το ανθρώπινο πρόσωπό του και βυθίζεται στις σκιές.

Αποχαιρετισμοί πικροί για πολλές ήττες

και για νεκρές νοσταλγίες για το πρόσωπό μας

το ξένο και άγνωστο πια σε αυτό που γίναμε.

Και πώς να το αποχαιρετίσουμε εκείνο το πρόσωπο

και πώς να ξεχάσουμε τις προσδοκίες και τα σχέδια,

που οι ίδιοι ακυρώσαμε.

Ίσως δεν μπορούμε να ξεχάσουμε

ας αφήσουμε όμως τη μνήμη να μας φερθεί γλυκά.

Έτσι λοιπόν κάθε μέρα πια

ξεκινάω μαζί με τους αποχαιρετισμούς μου

για να ψάξω για ένα νέο ξέφωτο

για να αναζητήσω μια ακόμη γνώση

για να περπατήσω κοιτάζοντας μπροστά

για να αποχαιρετήσω με συμπόνοια ότι δεν με προλαβαίνει ...

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Θα σε περιμένω

Θα σε περιμένω

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

16 σχόλια

16 Σχόλια

  1. Χριστίνα Σουλελέ

    Οι αποχαιρετισμοί είναι μια πολύ οδυνηρή κατάσταση… Πολύ καλά τα λες Άννα. Σήμερα ειδικά με αγγίζουν πολύ οι στίχοι σου. Καλό σου απόγευμα!

    Απάντηση
  2. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Έχω δώσει στο βιβλίο έναν μου μονόλογο που θα πάρει καιρό ν’ανεβει και θαρρείς το δικό σου κείμενο είναι η απάντηση στο δικό μου ή το αντίστροφο. Απίστευτο. Τα συναιασθήματα τελικά των ανθρώπων είναι τα ίδια σε όποια ηλικία σε όποιον καιρό Καλή ΑΝΑΣΤΑΣΗ Άννα.

    Απάντηση
  3. Πόπη Κλειδαρά

    Άννα, τούτο το ποίημα σου μ’ άρεσε τόσο πολύ… Καλή Ανάσταση!

    Απάντηση
  4. Άννα Ρουμελιώτη

    Χριστίνα μου σε ευχαριστώ πάρα πολύ!!Οδυνηροί οι αποχαιρετισμοί μα προχωράμε …. Την καλημέρα μου 🙂

    Απάντηση
  5. Ανώνυμος

    Πολυ ωραίο Άννα. Καλή Ανάσταση να έχεις.

    Απάντηση
  6. Έλενα Σαλιγκάρα

    Οι αποχαιρετισμοί μού δημιουργούν πάντα ένα άσχημο συναίσθημα ανεκπλήρωτου.

    Σπουδαίο το ποίημά σου Άννα μου. Βαθιά στοχαστικό. Καλή σου μέρα!

    Απάντηση
  7. Άννα Ρουμελιώτη

    Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Έλενά μου για τα όμορφα λόγια σου … νιώθω τιμή τι να πω…να είσαι καλά την καλημέρα μου 🙂

    Απάντηση
  8. Μάχη Τζουγανάκη

    Άννα μου ένα πολύ όμορφο ποίημα σου. Οι αποχαιρετισμοί είναι δύσκολοι πράγματι.
    Είναι ένα τραγουδι που αγαπώ.. “Αποχαιρετισμός” και έχει γράψει στην καρδιά μου χρόνια τώρα. Στο αφιερώνω φιλενάδα…

    Καλή Ανάσταση να έχεις..και ένα όμορφο Πάσχα, ξεκούραστο

    Απάντηση
  9. Άννα Ρουμελιώτη

    Μάχη μου σε ευχαριστώ για την αφιέρωση και για τα όμορφα λόγια σου.Να είσαι καλά εσύ και η οικογένειά σου. Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα και σε εσάς 🙂

    Απάντηση
  10. Τζένη Μανάκη

    Σας παρακολουθώ από καιρό. Πολύ όμορφο και αυτό το ποίημά σας ! Θα ήθελα να σας ρωτήσω αν μπορούσα να χρησιμοποιήσω έναν στίχο σας από το ποίημά σας ” Δεύτερη ζωή δεν έχει” σαν προμετωπίδα σ΄ένα κεφάλαιο υπό έκδοση βιβλίου μου. Τον συγκεκριμένο:
    Δεν το αντέχεις άλλο
    οι κραυγές βουλιάζουν μέσα σου
    μα εσύ να μη βουλιάξεις.
    Μα εσύ να μην χαθείς.
    Ψάξε τη δική σου διαδρομή να βρεις
    ψάξε την ευκαιρία
    δεύτερη ζωή δεν έχει…

    ΄Αννα Ρουμελιωτη ”δεύτερη ζωή δεν έχει”
    Θα χαρώ ιδιαίτερα αν έχω την άδειά σας. Ευχαριστώ και σας εύχομαι ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ !

    Απάντηση
  11. Σοφία Ντούπη

    για να ψάξω για ένα νέο ξέφωτο

    για να αναζητήσω μια ακόμη γνώση

    για να περπατήσω κοιτάζοντας μπροστά

    για να αποχαιρετήσω με συμπόνοια ότι δεν με προλαβαίνει …

    Είναι το θέμα… είναι ο τρόπος που το άγγιξες; Κάθε φορά που διαβάζω ποίημά σου σκέφτομε αυτό είναι το καλύτερο της !!! Και μετά έρχεσαι με κάτι καινούριο και ανατρέπεις αυτή τη σκέψη!!! Είναι δυνατό…είναι υπέροχο… μπράβο σου!!!!! Καλή Ανάσταση!!!

    Απάντηση
  12. Άννα Ρουμελιώτη

    Κυρία Μανάκη σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου μέσω του e-mail: [email protected]. Καλό Πάσχα σας εύχομαι!!

    Απάντηση
  13. Άννα Ρουμελιώτη

    Σοφία μου χαίρομαι που οι ανατροπές μου σου αφήνουν όμορφα συναισθήματα και σκέψεις. Την αγάπη μου σε ευχαριστώ πάρα πολύ. Καλή Ανάσταση!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου