Αργεί η ψυχή

27.09.2015

 

 

Ανάμεσα σε θαλασσινούς ορίζοντες
ζεστά απομεσήμερα
και σκόνη Μαγιάτικου ουρανού
πλησιάζεις αργά,
σκαλίζοντας το γαλάζιο
αγγίζεις το χρόνο την ώρα που
ξανθαίνουν ηλιοδαχτυλιές στα μάγουλα
καταρρέει ο μπαγιάτικος κόσμος.
Ο φόβος βελούδινος στ' ακροδάχτυλα
άγνωστες λέξεις και ερωτήματα
σύμμαχος και μάρτυρας ο ανατολικός άνεμος
παίζει με τις σκέψεις
πόσος καιρός πέρασε αλήθεια
από εκείνη την τυχαία συνάντηση.
Στόλισα τα αχτένιστα μαλλιά μαβιά ανθάκια
κοιτάζεις κατάματα
το στοιχειωμένο καρδιοχτύπι σε προδίδει
δρόμος στενός, απότομος και αδιέξοδος
στη θέα μιας παπαρούνας ματώνοντας
χελιδόνι αφτέρουγο ο χωρισμός.

Ψηλά γυάλινα ποτήρια
μισοτελειωμένο κόκκινο κρασί

στο ψεύτικο τοπίο του νησιού

ξεχασμένα τα όνειρα στο σεντούκι
και παραμύθια που δεν πιστέψαμε.
Μαγεμένη η πυξίδα της αλήθειας
δείχνει στιγμές της παλιάς ζωής
αυτές που δε μπόρεσες να αντέξεις
κρατάς ακόμη φυλακτό σου

το πρώτο φιλί.
Χάνεσαι, μισόκλειστα παραθυρόφυλλα,
χάνεσαι, στην οικειότητα της μνήμης
στο άρωμα της κανέλλας,
στα μουτζουρωμένα ημερολόγια
ρισκάρεις θαρρείς και είναι

η πρώτη φορά
στη νυσταγμένη πόλη
κοιμήθηκε άλλος έρωτας

στην ίδια αγκαλιά.
Το κλειδί πλάι στη σκουριά σε καλεί,
να ανοίξεις την καινούρια φυλακή
κομπάρσος πάντα στο ίδιο

ανεκπλήρωτο όνειρο.

Δεν πρόκειται να ξεφύγεις
απλά θ' αλλάξει διαδρομή
ο επινοημένος πόνος πάντα

παρών στην ψυχή, για να ξοδεύεσαι
σε κεχριμπαρένια βλέμματα και λέξεις

απ' το παγκάκι της προκυμαίας
ατενίζοντας τα βαπόρια φυγαδεύεις την Αγάπη
μακρινά ακούσματα αρχαίας λύρας
ανοίγεις τα μάτια

στραφταλίζει η απόγνωση
...αργεί η ψυχή.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

2 σχόλια

2 Σχόλια

    • Ζωή Δικταίου

      Στ’ ανοιχτά της καρδιάς Μάχη, μ’ απλωμένα του νου τα πανιά. Την αγάπη μου.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου