Αργεί η ψυχή

27.09.2015

 

 

Ανάμεσα σε θαλασσινούς ορίζοντες
ζεστά απομεσήμερα
και σκόνη Μαγιάτικου ουρανού
πλησιάζεις αργά,
σκαλίζοντας το γαλάζιο
αγγίζεις το χρόνο την ώρα που
ξανθαίνουν ηλιοδαχτυλιές στα μάγουλα
καταρρέει ο μπαγιάτικος κόσμος.
Ο φόβος βελούδινος στ' ακροδάχτυλα
άγνωστες λέξεις και ερωτήματα
σύμμαχος και μάρτυρας ο ανατολικός άνεμος
παίζει με τις σκέψεις
πόσος καιρός πέρασε αλήθεια
από εκείνη την τυχαία συνάντηση.
Στόλισα τα αχτένιστα μαλλιά μαβιά ανθάκια
κοιτάζεις κατάματα
το στοιχειωμένο καρδιοχτύπι σε προδίδει
δρόμος στενός, απότομος και αδιέξοδος
στη θέα μιας παπαρούνας ματώνοντας
χελιδόνι αφτέρουγο ο χωρισμός.

Ψηλά γυάλινα ποτήρια
μισοτελειωμένο κόκκινο κρασί

στο ψεύτικο τοπίο του νησιού

ξεχασμένα τα όνειρα στο σεντούκι
και παραμύθια που δεν πιστέψαμε.
Μαγεμένη η πυξίδα της αλήθειας
δείχνει στιγμές της παλιάς ζωής
αυτές που δε μπόρεσες να αντέξεις
κρατάς ακόμη φυλακτό σου

το πρώτο φιλί.
Χάνεσαι, μισόκλειστα παραθυρόφυλλα,
χάνεσαι, στην οικειότητα της μνήμης
στο άρωμα της κανέλλας,
στα μουτζουρωμένα ημερολόγια
ρισκάρεις θαρρείς και είναι

η πρώτη φορά
στη νυσταγμένη πόλη
κοιμήθηκε άλλος έρωτας

στην ίδια αγκαλιά.
Το κλειδί πλάι στη σκουριά σε καλεί,
να ανοίξεις την καινούρια φυλακή
κομπάρσος πάντα στο ίδιο

ανεκπλήρωτο όνειρο.

Δεν πρόκειται να ξεφύγεις
απλά θ' αλλάξει διαδρομή
ο επινοημένος πόνος πάντα

παρών στην ψυχή, για να ξοδεύεσαι
σε κεχριμπαρένια βλέμματα και λέξεις

απ' το παγκάκι της προκυμαίας
ατενίζοντας τα βαπόρια φυγαδεύεις την Αγάπη
μακρινά ακούσματα αρχαίας λύρας
ανοίγεις τα μάτια

στραφταλίζει η απόγνωση
...αργεί η ψυχή.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

2 σχόλια

2 Σχόλια

    • Ζωή Δικταίου

      Στ’ ανοιχτά της καρδιάς Μάχη, μ’ απλωμένα του νου τα πανιά. Την αγάπη μου.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου