Αργεί η ψυχή

27.09.2015

 

 

Ανάμεσα σε θαλασσινούς ορίζοντες
ζεστά απομεσήμερα
και σκόνη Μαγιάτικου ουρανού
πλησιάζεις αργά,
σκαλίζοντας το γαλάζιο
αγγίζεις το χρόνο την ώρα που
ξανθαίνουν ηλιοδαχτυλιές στα μάγουλα
καταρρέει ο μπαγιάτικος κόσμος.
Ο φόβος βελούδινος στ' ακροδάχτυλα
άγνωστες λέξεις και ερωτήματα
σύμμαχος και μάρτυρας ο ανατολικός άνεμος
παίζει με τις σκέψεις
πόσος καιρός πέρασε αλήθεια
από εκείνη την τυχαία συνάντηση.
Στόλισα τα αχτένιστα μαλλιά μαβιά ανθάκια
κοιτάζεις κατάματα
το στοιχειωμένο καρδιοχτύπι σε προδίδει
δρόμος στενός, απότομος και αδιέξοδος
στη θέα μιας παπαρούνας ματώνοντας
χελιδόνι αφτέρουγο ο χωρισμός.

Ψηλά γυάλινα ποτήρια
μισοτελειωμένο κόκκινο κρασί

στο ψεύτικο τοπίο του νησιού

ξεχασμένα τα όνειρα στο σεντούκι
και παραμύθια που δεν πιστέψαμε.
Μαγεμένη η πυξίδα της αλήθειας
δείχνει στιγμές της παλιάς ζωής
αυτές που δε μπόρεσες να αντέξεις
κρατάς ακόμη φυλακτό σου

το πρώτο φιλί.
Χάνεσαι, μισόκλειστα παραθυρόφυλλα,
χάνεσαι, στην οικειότητα της μνήμης
στο άρωμα της κανέλλας,
στα μουτζουρωμένα ημερολόγια
ρισκάρεις θαρρείς και είναι

η πρώτη φορά
στη νυσταγμένη πόλη
κοιμήθηκε άλλος έρωτας

στην ίδια αγκαλιά.
Το κλειδί πλάι στη σκουριά σε καλεί,
να ανοίξεις την καινούρια φυλακή
κομπάρσος πάντα στο ίδιο

ανεκπλήρωτο όνειρο.

Δεν πρόκειται να ξεφύγεις
απλά θ' αλλάξει διαδρομή
ο επινοημένος πόνος πάντα

παρών στην ψυχή, για να ξοδεύεσαι
σε κεχριμπαρένια βλέμματα και λέξεις

απ' το παγκάκι της προκυμαίας
ατενίζοντας τα βαπόρια φυγαδεύεις την Αγάπη
μακρινά ακούσματα αρχαίας λύρας
ανοίγεις τα μάτια

στραφταλίζει η απόγνωση
...αργεί η ψυχή.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

− Αντί για διαθήκη –  Στιχάκια στήνω ένα σωρό, περίσσια η μαεστρία. Αχ να μπορούσα και χορό στα δύο και στα τρία!   Να ήταν λέω, δυνατό το άσπρο μου μαντήλι να ανάψω σε ένα κεραυνό, και ας σβήσει το καντήλι...   Άχ, να μπορούσα, λεβεντιά, το χέρι σου να σφίξω! Μετά να...

Στο στύψιμο θολώνει

Στο στύψιμο θολώνει

Σαν με ρωτάς ποιο χρώμα να φορέσω, πια, δεν έχω αμφιβολία. Φόρεσα το γαλάζιο, το κόκκινο και το ροζ, το πράσινο και το μαβί, το κίτρινο και το σκατί, το ένα και το άλλο.    Πολλές φορές τα έσμιξα, να βγάλω το καθάριο μα και τούτο μούντζες μ άφηνε και το ’βγαζα, ...

Μαντινάδες

Μαντινάδες

Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει... - Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου, μου κλέβεις νου και τη καρδιά, χάνω τα λογικά μου. - Είναι το κάτι στη ματιά, που παίρνει το μυαλό μου και μου ταράζει την...

2 σχόλια

2 Σχόλια

    • Ζωή Δικταίου

      Στ’ ανοιχτά της καρδιάς Μάχη, μ’ απλωμένα του νου τα πανιά. Την αγάπη μου.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου