Αυταπάτη

17.05.2019

Τα πρόσωπα αλλάζουνε τις νύχτες,

στο άκριτο  σκοτάδι που βαθαίνει

κι εκεί που προσπερνάνε οι ξενύχτες

στης πόλης τα στενά κάποιος πεθαίνει.

 

Παράφορα σε είχα αγαπήσει,

σε χρόνια σκοτεινά κι ανταριασμένα

κι αρχαίες νυκτωδίες είχα ζήσει,

μα όλα αυτά φαντάζουνε πια ξένα.

 

Η μνήμη μια αλήθεια που ματώνει

κι εκεί που χαμηλώνουνε τα φώτα,

εσύ στην προσμονή σου πάντα μόνη

κι εγώ μες στ’ αδιέξοδο σαν πρώτα.

 

Σε βρήκα κάποια νύχτα σ’ ένα στίχο

και κύλισε το δάκρυ μου στο χώμα,

σε είδα στον καθρέφτη σ’ έναν τοίχο

στην πόλη που δε γέρασε ακόμα.

 

Τα πρόσωπα που ψάχνουνε μια μοίρα

στα ίδια γεγονότα πάντα τρέχουν.

Τα γράμματα που μου ‘γραψες τα πήρα

μ’ απάντηση ξεκάθαρη δεν έχουν…

 

_

γράφει ο Γιώργος Μπίμης

 

 

Το ποίημα πήρε το Β’ βραβείο στο 9ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό Ε.Π.Ο.Κ. 2019 στην κατηγορία: Ποίηση Ομοιοκατάληκτου Στίχου

Το σχόλιό σας είναι επιθυμητό!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

− Αντί για διαθήκη –  Στιχάκια στήνω ένα σωρό, περίσσια η μαεστρία. Αχ να μπορούσα και χορό στα δύο και στα τρία!   Να ήταν λέω, δυνατό το άσπρο μου μαντήλι να ανάψω σε ένα κεραυνό, και ας σβήσει το καντήλι...   Άχ, να μπορούσα, λεβεντιά, το χέρι σου να σφίξω! Μετά να...

Στο στύψιμο θολώνει

Στο στύψιμο θολώνει

Σαν με ρωτάς ποιο χρώμα να φορέσω, πια, δεν έχω αμφιβολία. Φόρεσα το γαλάζιο, το κόκκινο και το ροζ, το πράσινο και το μαβί, το κίτρινο και το σκατί, το ένα και το άλλο.    Πολλές φορές τα έσμιξα, να βγάλω το καθάριο μα και τούτο μούντζες μ άφηνε και το ’βγαζα, ...

Μαντινάδες

Μαντινάδες

Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει... - Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου, μου κλέβεις νου και τη καρδιά, χάνω τα λογικά μου. - Είναι το κάτι στη ματιά, που παίρνει το μυαλό μου και μου ταράζει την...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου