Αύριο… η μέγιστη δύναμη για τη Ζωή, η Αγάπη

4.05.2016

 rose_dark

Είχες φύγει

ίσως από αδυναμία

να συναντήσεις το πεπρωμένο

απροετοίμαστοι

στη ματαιότητα της επιθυμίας και οι δυο

με την επίγνωση

ενός μέλλοντος άλλου.

Αύριο,

εκεί στη στροφή του δρόμου

ευωδιάζει η θύμηση τριαντάφυλλα.

Μ' επισημότητα μυσταγωγική

σήκωσες το βλέμμα απ' το χώμα

αργά - αργά

χωρίς εκείνη την έκφραση αγιοσύνης

που 'χαν άλλοτε τα μάτια σου

δίχως να περιμένεις

μα και δίχως να βιάζεσαι.

Τότε μόνο κατάλαβα

έχοντας εννοήσει τη σημασία της κίνησης

μια εκδήλωση απόγνωσης ήταν

ένα πέτρινο παράπονο

που πάλευε απελπισμένα στα χείλη

να σπάσει το φράγμα της σιωπής

υπό το κράτος της μνήμης.

Η ματιά σου,

γύρεψε ν' αναμετρήσει το χρόνο,

το χρόνο και τα μυστικά σημάδια

πιστεύοντας πώς

απ' την αρχή ανακάλυπτες την ύπαρξη μου

μ' ένα λυπημένο χαμόγελο,

ή, μ' ένα δάκρυ προσδοκίας ατέρμονης.

Έμεινες,

ν' αγναντεύεις με δέος

μέσα στο μαύρο βελούδο της νύχτας

το ίδιο εκείνο σημείο της γης

που και πάλι μας χώριζε.

Εν' άστρο έπεσε θεληματικά στο στερέωμα

πρόβλεψη γι' αυτά που πρόκειται να συμβούν

παραστάσεις συνειδησιακές

της ίδιας πάντα αδημιούργητης ύλης

δοσμένης πριν από τα έργα

όταν ο Έρωτας παραμένει αίτημα.

Σε μιαν ήσυχη πόλη

μακριά σου,

όλα οικεία

όλα ανέγγιχτα

εξ' ανάγκης μια χίμαιρα κι όμως

Αύριο...

η μέγιστη δύναμη για τη ζωή η Αγάπη.

Κρατάς το χέρι μου, ακόμη.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

13 σχόλια

13 Σχόλια

  1. sofias70

    “…Η μέγιστη δύναμη για τη ζωή
    η αγάπη…”
    Υπέροχα λόγια Ζωή μου!Χρόνια πολλά!Χριστός Ανέστη!Να είσαι πάντα καλά!

    Απάντηση
  2. Sofia Kioroglou

    Καλημέρα Μάχη μου!Πολύ όμορφο ποίημα πραγματικά!!!

    Απάντηση
  3. Μάχη Τζουγανάκη

    Σοφία μου πράγματι είναι ένα πολύ όμορφο ποίημα της Ζωής Δικταίου…εγώ απλά είχα την τύχη να το επιμεληθώ… Την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  4. Sofia Kioroglou

    Καλημέρα καλή μου!Ναι τώρα έκανα scroll down και το είδα!Υπέροχη δουλειά της Ζωής. Χριστός Ανέστη και πάντα δημιουργίες!

    Απάντηση
  5. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Ένα ποίημα ΥΜΝΟΣ για τη ζωή και τον Έρωτα που παραμένει …αίτημα…και περιμένει εκπλήρωση!
    Μπράβο Ζωή!

    Απάντηση
  6. Ανώνυμος

    Υπέροχο το ποίημά σου Ζωή!!! Γεμάτο από έρωτα, αγάπη και Ζωή!!!

    Απάντηση
  7. Μάρθα Δήμου

    Ωραίο, καλογραμμένο ποίημα, συγχαρητήρια!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου